Onze Koninginne verjaart.

Door 's Heeren goedheid mocht ons volk het Woensdag 31 Augustus weer gedenken, dat onze zoo geliefde en hooggeëerde Koningin jarig was. Weer heeft de Heere Haar leven een jaar gespaard en dat is ons een oorzaak van groote en dankbare blijdschap, waarbij de bede in ons harte leeft : de Heere spare Haar nog lange voor Volk en Vaderland !

Wat heeft de Heere ons volk in Oranje toch veel gegeven !

Het is klaarder dan de middagzon, dat God Zelf in liefde en gunst in de 16de eeuw den band heeft gestrengeld tusschen Nederland en Oranje. Wij hebben Oranje niet gekozen. En Oranje heeft ons niet gekozen. De Heere heeft Oranje aan Nederland en Nederland aan Oranje gegeven-en sinds heeft de Heere Nederland in Oranje en Oranje in Nederland willen zegenen.

Zoo zijn de banden tusschen Oranje en Nederland wonderlijk gelegd. Het is van den Heere geschied. En waar we met banden des bloeds en der historie met Oranje verbonden zijn, met het huis van Oranje, dat zich in den Vader des Vaderlands tot in den dood Gode en Nederland gewijd heeft, terwijl daar nu onze Koninginne staat met haar koninklijk kind aan de hand, zeggende : „Oranje kan nooit genoeg voor Nederland doen", daar vergete onze rechterhand eer zichzelve dan dat wij vergeten zouden, wat God in Oranje ons geschonken heeft.

De zuilengangen onzer historie hangen vol van de echo der kloeke daden van Oranje, En waar nu onze dierb're Vorstin alleen is overgebleven, daar bidden we voor haar leven, dat ons lief is en wij danken den Heere, dat er Oranjebloesem bloesemt aan den gebroken stam.

Wij schamen ons voor de bladzijden onzer volkshistorie, waar vermeld staat, dat zij die zich Patriotten noemden. Oranje hebben beleedigd, gehaat, gesmaad en eindelijk hebben weggejaagd buiten de landpalen van Nederland. Wie zóó verbreekt wat God heeft vereenigd, die bezondigt zich zwaar : die is grootelijks ondankbaar en dwaas.

En als we weer een oogenblik denken aan de dagen van November 1918, waarin zoo kennelijk uitkwam, wat Socialist, Communist en Anarchist in hun schild voeren, dan ontroert ons harte en we vermeerderen ons gebed : laat het drievoudig snoer niet verbroken worden, o Heere, en laat het nog lange, lange zijn : God, Nederland en Oranje

Vanaf de dagen van den Vader des Vaderlands, die nog stervend voor zijn volk bad, tot aan de dagen van heden, nu onze hooge Landvrouwe met het koningskind aan de hand getuigt temidden van haar volk : Christus vóór alles, doortintelt warme liefde het harte van ons volk .voor het Oranjehuis.

We spreken van Gods genadige en goede leiding, om ons volk zoo'n Koningshuis, zoo'n Vorstin te geven.

En die oude liefde roest niet. Neen, die liefde wordt sterker en sterker. Sterker vooral in deze ernstige dagen, waarin de geesten van revolutie en afval woelen en werken.

Onze natie hangt aan Oranje. Oranje blijve onze nationale kracht. Waartoe de Heere Nederland en Oranje zegene. Zegene onze Koninginne. Zegene het Koningskind en het Koninklijk huis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen