De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Prins Willem van Oranje.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Prins Willem van Oranje.

4 minuten leestijd

III. .

Menige traan heeft' de moeder vooral hierom geschreid, dat haar Willem naar het weelderige hof te Brussel moest gaan, om daar verder zijn opvoeding te ontvangen. Want haar hart kromp ineen bij de gedachte, dat haar jeugdig kind, dat tot nu toe onder haar vleugelen schuilde, in Brussel volop in allerlei verleiding zou komen om de wereld en de zonde te dienen ; en ; vreesde met angst der ziele, dat uit de boezem van haar oudsten lieveling de zaden van het geloof, hetwelk zij met zooveel zorg en ijver, met zooveel waken en bidden, in dat jeugdig gemoed gestrooid had, zouden worden uitgeroeid.

Maar aan den wensch des keizers moest worden voldaan en zijn ouders mochten hem daarbij aan den Heere overgeven, geloovende, dat Hij machtig was dit dierbaar pand te bewaken en te bewaren. En wonderlijk heeft de Heere de bede der ouders verhoord, zij 't dan ook op andere wijze dan zij zich misschien hadden voorgesteld. Want het verblijf te Brussel heeft Prins Willem liefde gebracht voor het Nederlandsche volk en het heeft hem gemaakt tot den man op wien tijdgenoot en nageslacht met bewondering zou staren — den man, wiens "wondere Staatkundige blik, wiens ridderiijke moed en wiens vrijheidsliefde hem deed besluiten om den strijd te aanvaarden tegen het machtigste rijk der wereld in dien tijd, den man, die de ketenen zou verbreken van het volk dat hem, na weinige jaren reeds, den Vader des Vaderlands zou noemen. Hoewel, het mag niet verheeld, het pad van zonde-en werelddienst helaas ! in de jeugdjaren niet is gemeden en ontvloden.

Daar de keizer oordeelde, dat de bijna 12-jarige knaap nog te jong was om hem op zijn bijna onafgebroken reizen te vergezellen, nog te jong om zijn gedurige veldtochten mede te maken, droeg hij aan zijn zuster, Maria van Oostenrijk, Koningin weduwe van Hongarije en Gouvernante der Nederlanden, op, den prins aan haar hof op te voeden. Dit was een verstandige vrouw en zij was verdraagzaam wat den godsdienst aanging. Zij voerde een prachtige hofhouding en deze was wel geschikt der jongen Prins te vormen om eenmaal aan een keizerlijk hof een goed figuur te maken. Tevens gaf Koningin Maria hem de beste leermeesters en ging hij om met de dapperste en beroemdste mannen van zijn tijd, die zoowel in Staat-als in krijgskunde uitmuntten. Als een Mozes aan Farao's hof werd Prins Willem voorbereid tot zijn taak, welke straks hem zou worden op de handen gelegd, door dien God, Die alle dingen werkt naar den raad Zijns willens.

Eerst page bij den keizer steeg Prins Willem weldra zóó zeer in gunst, dat hij tot edelman en kamerheer in bijzonderen dienst benoemd werd : een post, die hem steeds in de nabijheid van zijn hoogen meester deed vertoeven. Hij was en bleef 's Keizers verklaarde gunsteling en werd door hem boven alle andere heeren en hovelingen voorgetrokken. Niemand ook wist zich beter naar den zin des keizers te voegen dan hij, niemand zóó diens wenschen te voorkomen hem te believen en bij te staan. En dat niet met lage vleierij, maar met den meest onverdroten ijver.

Daarbij werd de keizer aangetrokken door 's Prinsen beminnelijk karakter, door zijn verstand, oordeel en voorzichtigheid, die inderdaad boven zijn leeftijd waren. Meermalen raadpleegde hij hem in gewichtige en belangrijke zaken en ontzag zich niet aan hem dingen toe te vertrouwen waar over hij met anderen zelfs niet sprak. Want Keizer Karel wist, dat hij Oranje vertrouwen kon. Vandaar dat, wanneer vreemde vorsten of gezanten een geheim onderhoud met den keizer hadden, deze den Prins van Oranje vaak uitdrukkelijk aanwees om de beraadslagingen te volgen. Immers was de afstammeling der Dillenburgers een staatsman met helder inzicht geworden en hij bezat in zeer hooge mate de kunst om op zijn tijd te spreken en te zwijgen.

Het is licht te begrijpen, dat zulk een voorrang den nijd en de jalouzie der andere hovelingen opwekte ; en er waren er zelfs, die den keizer durfden waarschuwen „dat hij een vos opvoedde, die later zijn hoenders zou opeten." Maar de keizer sloeg er geen acht op en de Prins steeg temeer in zijn gunst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 september 1921

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Prins Willem van Oranje.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 september 1921

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's