Staat en Maatschappij.

Protestantsch en Calvinistisch, Enkele bladen van Christelijk Historische richting houden zich de laatste dagen bezig met de vraag of op het terrein van de politiek een Christelijke partij „Protestantsch" dan wel „Calvinistisch" moet wezen. Deze vraag is niet nieuw.

Een soortgelijke vraag hoort men meermalen ook op kerkelijk terrein doen. Men neemt het dan kwalijk als iemand zich als „gereformeerd" aandient en zich niet siert met den naam van Christen.

Het dunkt ons, dat de strijd op dit laatste punt is uitgevochten : Zeker, de gereformeerden laten den naam van „Christen" niet los, maar om duidelijk te doen uitkomen hoe zij staan tegenover de waarheid van Gods Woord, kiezen zij den eersten naam om daar mede hun standpunt tegenover de Schrift en de belijdenis der Kerk aan te geven.

Zoo staat het ook in politieken zin. De Anti-Revolutionair is Protestant, maar dit Protestant-zijn wordt zoo beleden, dat de grond ervan is het Calvinisme. Dit geschiedt terwille van Gods recht en Gods heiligheid.

Ook op Staatkundig terrein moet met Gods heiligen wil en Zijne ordinantiën worden gerekend. Het Protestant-zijn zegt hier niet voldoende. Het Calvinisme, dat de absolute souvereiniteit Gods belijdt, moet ten deze stuur en richting geven.

De hand aan den ploeg.

Aan hetgeen wij de vorige week schreven over het terugnemen van de voorgestelde wijziging van Artikel 170 der Grondwet als gevolg van de omstandigheid, dat de regeering bij de a.s. Grondwetsherziening geen kans ziet om ook tegelijkertijd Artikel 171 aan eene revisie te onderwerpen, moeten wij nog iets toevoegen, n.l. de opmerking, die de Minister van Binnenlandsche Zaken aan het slot van zijne mededeeling doet, dat zich allicht té eeniger tijd de gelegenheid zal voordoen om alle wijzigingen, welke het Hoofdstuk „Van de Godsdienst" moet ondergaan, tegelijkertijd aan te brengen.

Deze opmerking geeft ds. Bakker uit Amsterdam in „de Gereformeerde Kerk" van 15 September aanleiding tot blijvende ongerustheid, want naar diens meening beduiden de woorden van den Minister „dat de Roomschen hun processie-wenschen nu wel opgeborgen hebben, maar ze nog niet hebben vernietigd." Daarom dient het Protestantisme in ons land waakzaam te blijven. Er zullen uit dien hoofde opnieuw te Amsterdam samenkomsten plaats hebben de eerste samenkomst is op 19 October aangekondigd, waarin gehandeld zal worden over den stand van de Roomsche actie, het kloosterleven, de beelden-en reliquieën-vereering, de mis, de biecht en den rozenkrans.

Wij achten zulke vergaderingen, waarvan de bedoeling is om de Protestanten op rustige wijze voor te lichten over de verschillende Roomsche instellingen, uitnemend, maar wanneer het daarbij blijft en er geen andere stappen gedaan worden om wat de Amsterdamsche predikant noemt „het Protestantsch beginsel te sterken", zal, wanneer b.v. over een 25 jaar opnieuw een Grondwetswijziging aan de orde komt van het schoone streven van. heden niet veel meer over zijn.

Daarom zal op meer intensieve wijze moeten worden te werk gegaan. Wat de Gereformeerde Bond begon, om door leerstoel-en studiefonds een krachtigen stoot te geven aan de verbreiding der waarheid in de Nederlandsche Hervormde Kerk, zal bij de Confessioneele Vereeniging navolging moeten vinden.

Met vergaderingen, zooals men die in Amsterdam wil organiseeren, komt men er niet De hand moet aan den ploeg worden geslagen. En als men dan onder Gods zegen mag voortarbeiden aan de verbreiding en verdediging der waarheid in de Kerk, zal men in de toekomst sterker tegenover Rome staan, als dit bij deze Grondwetsherziening het geval is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen