De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Financiën.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Financiën.

5 minuten leestijd

Postrekening 35683 Interc. Telef. 2379

Wat hebben we toch nog warm zonnig weer. Het is nog heelemaal zomer. Gisteren Maandag, zat ik in den trein en het was. zoo warm dat we beide raampjes open moesten zetten. Nu was daar wel een bijzondere reden voor. We zaten met ons achten in de coupé toen er op 't laatste oogenblik nog 'n eiziger binnenkwam. Hij had 'hard geloopen om het nog te halen ; de deur ging direct dicht toen hij binnen was en de trein zette zich in beweging. Op geen der twee banken was er blijkbaar veel animo om nummer 5 een zitplaats te offreeren, want dat was duidelijk zichtbaar : met een bescheiden plaatsje was hij niet tevreden. Hij had er wel twee noodig. Ja heeren, zei hij, bij voorkeur rijd ik achteruit, dus ik zou gaarne een klein plaatsje verzoeken, en zonder veel complimenten liet hij zich tusschen mij en mijn buurman inzakken. We kregen het gaandeweg al warmer, zoodat een van de vijf het denkbeeld opperde om het andere raampje ook open te zetten. Nu, het kon best, en zoo reden wij of het in het heetst van den zomer was met beide raamjes open in den sneltrein.

Een mensch zou er mee in de war raken en vergeten dat wij al aardig in het najaar zijn en dat de winter nadert.

Het was daarom zeer verstandig van onzen secretaris om de leden van de afdeelingen en verschillende kerkeraden er eens aan te herinneren. Alsof hij zeggen wilde : denk er aan, met al dat mooie weer en die zonnige dagen zijn we intusschen toch reeds een eindje in October en wordt het al weer knapjes tijd om over te houden spreekbeuren te denken en te praten, want dat is nog maar niet in een ommezientje geregeld.

Onze secretaris heeft er zoo'n slag van om in een paar woorden duidelijk te maken wat hij bedoelt. Juist goed voor een secretaris. Ik zou er heelemaal niet voor deugen. k had wel een halve kolom noodig voor wat hij in een paar regels zegt. En het mooiste is : je begrijpt het in eens.

Als ge van hem leest :

„Het Hoofdbestuur noodigt de Afdeelingen uit ook in den komenden winter weer een of meer spreekbeurten te doen vervullen in het belang van onze actie.

De secretaris zal daartoe gaarne een lijste van de gewenschte sprekers ontvangen en zal bij het regelen dezer beurten daarmede zooveel mogelijk rekening houden", dan laat dat aan duidelijkheid niets te wenchen over. lk zou er dan ook niet gaarne éen woord bijvoegen, want ik zou het er maar mee bederven. Maar over je gedachten . kijk, daar ben je geen baas over en ik heb er nog wel wat bijgedacht om u de waareid te zeggen.

Toen ik las : „in het belang van onze actie". toen dacht ik er direct hij •en van onze kas. Nu, dat mag een penningmeester wel doen, dat neemt hem geen mensch kwalijk, ook de secretaris niet. En vooral een penningmeester die voor zooveel te zorgen heeft. Ik zal niet herhalen wat ik kort geleden heb geschreven, over de aderlating die de kas van het Studiefonds 'heeft ondergaan op 1 Sept., het begin van den cursus van onze studeerenden, dat krijg ik dan met 1 December weer en zoo elke 3 maanden.

Daarom spreekbeurten, veel spreekbeurten, overal spreekbeurten in het belang van onze actie en van onze kas. 'Daar hoop ik op, want de collecten bij de spreekbeurten gehouden, vormen een belangrijk deel van onze inkomsten. Gelukkig dan ook dat we ieder jaar mogen opmerken dat 't aantal spreekbeurten toeneemt en dat wij plaatsen konden noteeren die op de lijst nog niet voorkwamen.

Misschien zult ge vragen : Is er dan nog één Gereformeerde Gemeente in onze Herv. Kerk waar dat niet gebeurd is ? Ja, er zijn nog van die Gemeenten, een enkele. Maar dat is wel zoo goed als zeker, die komen er dezen winter ook bij. Dat kunnen ze niet laten, want ze weten ook dat onze fondsen bedoelen...... Neen, ik laat het er nu bij. Ik ga nu mijn ontvangsten van deze week eens opzoeken, anders komt het nog te laat In Maassluis.

Dordrecht, van C. A. Molendijk, penningmeester van de afdeeling van den Geref. Bond, ƒ 25.— te verdeelen voor „mijn beide pleegkinderen."

Amersfoort, van ds. B. Batelaan ƒ 25.— van N.N. voor hét Studiefonds.

Middelharnis, door ds. G. Alers ƒ 5.— van een Christelijk onderwijzer.

Bolnes-Slikkerveer, door den heer P. A. Joen ƒ 7.50, zijnde een deel van de collecte voor In-en Uitwendige Zending.

Zeist, door ds. J. de Bruin ƒ 10.— van mej A. en ƒ 2.50 van den heer V. Beide giften voor het Studiefonds.

Hartelijk dank voor de milde gaven van deze week. Moge de Heere er Zijnen onmisbaren zegen over gebieden.

De Penningmeester, J. C. FLIEHE.

Arnhem, Pels Rijckenstraat 28.

Postzegels, capsules en zilverpapier.

Deze week ontving ik van mej. S. Oudshoorn, Vinkeveen, een pakje capsules, postzegels en zilverpapier; en van mej. Pot, Utrecht, een groot pak zilverpapier, verzameld door de schoolkinderen.

Met hartelijken dank.

Mej. J. DEN HARTOG.

Maliebaan 70a, Utrecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 oktober 1921

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Financiën.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 oktober 1921

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's