Allerlei.

De invloed van een lied.

., Zou u eten voor mij hebben en een rustplaats ? Ik ben geheel uitgeput."'

Men kon 't hem aanzien. Zijn gelaat tekende gebrek en ontbering. Hij had in 36 uren geen eten gehad, en waggelde op zijn voeten.

Zoo stond hij daar voor de prachtige villa van den plantage-bezitter. Het was in den Staat Louisiana (Amerika) in den tijd, toen er op die plantages nog slaven werden gehouden.

De dochter was naar de voordeur gegaan | en kwam terug. |

..Moeder .wat moet ik met dien man beginnen ? "

„Wacht even. ik zal zelf kijken"

, JA moeder"', zei Marie, „we kunnen die man daar niet laten in de schuur — laat; hem bij ons komen in de huiskamer l In den kelder is brood en vleesch !'" •

En mevrouw schreed naar de deur.

.Ach zoo ! het was de bekende Zendeiing, Haxley, die de vermetelheid zoover dreef van te durven beweren, dat de Negerslaven menschen waren l

..U bent aan "t verkeerde kantoor, man. — U moet naar uw vrienden gaan.

..Mevrouw, geef mij dan voor den nacht maar een rustplaats in uw schuur !"

Na, dat mocht dan. En Haxley strekte zijn doodvermoeide lichaam op een paar bossen stroo uit in de schuur.

, Moeder'. zei Marie, „de Zendeling zingt — kom eens mee l dan zult ge 't hooren." Inderdaad l De Zendeling zong. het lied des vertrouwens in zijn ellende :

Rust mijn ziel ! God is uw Vader. Die ontfermend op u ziet! Al uw lijden brengt slechts nader ü aan Jezus' rijksgebied. Zaligheid wacht na uw kruis ü in 't hemeisch Vaderhuis '

"Moeder"', zei  Marie, „we kunnen die man daar niet laten in de schuur — laat hem bij ons komen in de huiskamer l In den '  kelder is brood en vleesch !'" 

De huisvrouw zeif was bewogen. .Kind", zei ze, , .je bent gewoonlijk een beetje aan den voorbarigen kant. maar deze keer  zult ge je zin hebben."'

Geen vijf minuten later zat de Zendeling In de huiskamer, en werd koninklijk onthaadd. Mevrouw stond er op. dat hij een - week lang bleef, om weer op zijn kracht te komen, en zoo geschiedde het

Het lied had de vijandschap gebroken.

Ik kan niet.

Op zekeren dag kwam een Jonge man bij den vromen predikant Woltersdorf (gestorven 1761) en klaagde dezen zijn nood. „.Ach", zeide hij, , Het gaat niet meer ; ik kom niet vooruit in mijn Christendom ; ik word er wanhopig onder: er zal nooit iets goeds van mij worden."

Woltersdorf antwoordde : .„Als het zo met u gesteld is, dan wil ik u een raad geven. Daarginds is een herberg. Ga daarheen, speel, drink en dans daar met hartelust."

De jongeman antwoordde : ..Neen. dat kan ik niet"

Toen hernam Woltersdorf : , .Zoo ? Gij ziet dus weL dat gij dat niet meer kunt Ga dan naar huis-en val oo uwe knieën en dank God er voor. dat gij dit niet meer kunt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen