Ingezonden.

Hooggeachte Redactie,

Onder vriendelijke dankzegging voor eventueele opname, verzoeke.n wij beleefd plaatsing in uw (en ons) blad, van de navolgende gedachten.

Het is naar aanleiding van het „ingezonden" van de hand van ds. Timmer, dat wij gaarne enkele gedachten naar voren zouden willen brengen. Mij trof daarin bijzonder de opmerking :

„Wat dan ? zoo hoor ik vragen. Zullen wij maar lijdelijk toezien. Ik antwoord met een wedervraag : Blijft er „niet genoeg over te doen in het midden „der gemeenten, die de Heere ons op de „hand heeft' gelegd. Is het werk van de „verbreiding der Waarheid niet rijkelijk „gezegend ? enz."

Ja waarlijk, broeders laat ons daarop den nadruk leeren leggen, ieder in zijn eigen omgeving, in de plaats waar het den Heere heeft beliefd ons te stellen. Niet wegloopen, maar veel in het verborgen de kracht zoeken voor den troon der genade, om dan in het midden der Gemeente meer en meer uit te komen voor die eeuwige Waarheid, die ons hart en verstand heiligt en alleen als bederfwerend zout de Kerk voor bederf bewaart. En de Heere zal het zekerlijk doen gelukken.

Ten bewijze dezer bewering ga ik met u in den geest even een 15-tal jaren terug in onze plaatselijke kerkgeschiedenis, die, hoe klein ook, toch een onderdeel uitmaakt van de Kerk van Nederland.

In die dagen was er noch in de kerkeraads-, noch in de kerkvoogdij-of notabelenbank plaats voor hen, die een levende Christusprediking begeerden. Enkele vromen, die niet met de Doleantie meegegaan waren, vergaderden in het gezelschap en verder bracht het Geref. Weekblad van dr. De Lind van Wijngaarden en dr. H. Visscher eenige jongelingen samen. Terwijl de prediking van ds. Lekkerkerker te Montfoort destijds de Ethische grondvesten in onze Gemeente deed schudden.

Zóó was onze plaatselijke toestand toen Ook de geruchtmakende kwestie-ds.Bahler was tot ons doorgedrongen. Waarvan als gevolg de Gereformeerde Bond tot vrijmaking der Nederlandsch Hervormde Kerken werd opgericht. Ik herinner mij nog zéér goed, dat wij als jongeren daar destijds veel van verwachtten voor de vrijmaking van onze Gemeente. Evenwel raadde ds. Lekkerkerker ons destijds aan, niet te veel te verwachten van geruchtmakende zaken, maar in stilte voort te arbeiden in eigen kring. Ook later wijlen ds. Boonstra, toen wij een stemming verloren hadden en wij den moed kwijt waren, sprak tot ons het onsterfelijke woord : „Een goed veldheer is in vredestijd even druk als in oorlogstijd."

En hoe staat de zaak thans in het midden onzer kleine Gemeente, die een miniatuur stadskerk is, wat betreft de richtingen ?

Toen voor onze menschen nauwelijks 20 stemmen bij een notabelenverkiezing. Thans een college van kerkvoogden en notabelen in meerderheid de Gereformeerde prediking welgezind. En de kerkeraad ? Toen werend de Bediening des Woords die ons lief is. Thans worden door de ouderlingen bij ontstentenis van den predikant, de oud-Vaders weer gelezen in het midden der Gemeente.

Vanwaar dit alles ?

Hier vandaan, dat God de Heere harten heeft willen neigen en wat God doet, is attijd wonderlijk. Dat hebben wij in onze Gemeente mogen zien. De Heere heeft' in ons plaatsje nog zielen toegebracht en als vrucht daarvan is verrezen een bloeiende School met den Bijbel. Voor 10 jaar kon de Uniecollecte ten onzent geen ƒ 25.— opbrengen en 't vorige jaar is voor de Christelijke School op allerhande wijze bijna ƒ 1600,-'— tezamen gebracht. Zóó is het bij ons gegaan, onder zeer veel strijd en moeite. Ook wat de School betreft. De Vereeniging werd opgericht onder allerlei bezwaren, het was de rechte tijd niet, enz., zeiden velen. Heel spoedig kwam bouwterrein te koop en werd gekocht en ook een school gebouwd, terwijl wij geen cent in kas hadden. De vijand spotte er mede ; er werd gemompeld : over een jaar weer pakhuis te zullen zijn. En waarlijk, het ging er diep door. In Februari 1914 geopend, brak in Augustus van dat jaar de oorlog uit, moest 't hoofd onzer School naar de linie ; de nog geen 20 jaar oud zijnde onderwijzeres overwerkte zich heel spoedig en werd ziek. We raakten diep in de schuld.

Maar die God, die tot het Noorden zegt : geef, en tot het Zuiden : houd niet terug, leefde en regeerde ook toen nog Een tweetal zusters uit hoogeren stand, heelemaal uit Noord Brabant heeft Hij gezonden, die hebben de School gediend, totdat de meester door tusschenkomst van een R. K. schoolopziener weer thuis kwam en al het leed weer langzaam werd overleefd en wij ook weer uit de schuld geraakten, omdat God harten mild maakte en thans is een aanvang gemaakt met het bouwen van het derde lokaal. Geopend met 38 leerlingen, telt zij er thans 96.

Waarom wij deze dingen even opmerkten ? Wel, hierom : dat uit het bovengenoemde krachtiglijk wordt bewezen, dat de reformatie van onder af beginnen moet, zal zij steekhoudend blijken te zijn.

En nu het woord van ds. Timmer : „blijft er niet genoeg over te doen ? " Wij meenen ook van ja. In hoe menige Gemeente, onder wellicht andere omstandigheden, heeft men hetzelfde doorleefd, wat wij hierboven neerschreven. En daarom lijkt het ons dat de kerkelijke kwestie veel te vér van huis gezocht wordt. Van een dominé hoorde ik eens, die op den kansel veel over Jezus sprak, of liever schetterde, zooals : „wij moe ten op Jezus vertrouwen" ; , , wij moeten tot Jezus gaan", enz., dat 'n eenvoudige godvreezende ziel hem vroeg : ik wilde wel naar'Jezus, zeg mij, waar moet ik dan wezen ? Maar toen bleef een bevredigend antwoord uit.

Zou het zoo met de kerkelijke kwestie ook niet zijn ?

Ik geloof dat w ij z e 1 f de kerkelijke kwestie moeten worden. Want och, wanneer alleen het gezelschap in de Javastraat in Den Haag, de eenige sta-in-den-weg was dan was de zaak nogal eenvoudig. Doch er is meer.

Daarom laat ons voortvaren. Laten de kerkeraden en kerkvoogdijen enz., bij elkander komen in de verschillende Classen' of Ringen, om met elkander de waarachtige belangen der Gemeente te bespreken en in het gebed den Heere der Gemeente te zoeken.

Er is zooveel dat op gemeenschappelijk , , aanpakken" wacht, ook in geestelijk opzicht ; b.v. hoe staat de plaatselijke Kerk ten opzichte van :

a. de Zending buiten, zooals Gereformeerde Zending, enz. ;

b. de Zending binnen, zooals onder Israël, enz. ;

c. het Onderwijs, zooals de opleiding van a.s. leeraars ;

d. het Maatschappelijk leven.

En verder ten opzichte van het inwendige, zooals : huisbezoek, ziekenbezoek, armenzorg, enz. •

Zou ds. Timmer voor onzen Zuid-Westhoek van Utrecht, er zich eens willen voorspannen ?

Er is toch zoovee! aan gelegen, dat Gods kinderen ook uit de verschillende plaatselijke Kerken, elkander ontmoeten en leeren kennen. Waarlijk, degenen die God vree zen moeten méér bezig zijn met de dingen der Kerk. Zij toch maken het hart uit. En wanneer het hart niet goed meer werkt, lijdt het geheele lichaam. Doch wanneer 't hart weer gezond is, zoo is er hope.

En daarom zouden wij wenschen, dat juist onze broeders voorgangers en opzieners en allen die het wezenlijk goede voor Sion zoeken, elkaar eens wat meer in kleinere kringen mochten ontmoeten, om elkaar te sterken in den strijd.

Ik geloof, ds. Timmer, dat hier voor ons nog wel wat te doen valt !

Wellicht dat er onder de lezers wel zijn, die denken : maar die man woont toch dicht genoeg bij ds. Timmer, om een en ander met Z, Eerwaarde te kunnen bespreken, inplaats van zulks door de courant te vragen.

Wij antwoorden : dat is ook zoo ; en misschien komt het er wel van. Doch de bedoeling van ons schrijven is geen andere, dan om eens te vernemen, hoe de geachte Redactie en andere broeders over deze zaken denken. Opdat uit een en ander nog wat goeds geboren worde èn voor ons persoonlijk èn voor ons gezins-en kerkelijk leven.

De Haagsche Synode zal ons zulks toch niet verhinderen ?

Met heilbede. Uw dw., J. BROUWER Tzn.,

Secr.-kerkvoogd der Herv. Gem.

Linschoten, 19 Dec. 1921.

Onderschrilt van de Redactie :

Wij hebben volstrekt geen bezwaar, dit , , Ingezonden" van onzen vriend Brouwer, dien we als bestuurslid van onzen Bond van Herv. Jongel. Vereen, op Geref. grondslag zoo goed gekend hebben, te plaatsen. Integendeel. Wij gelooven, gelijk we dikwijls schreven, dat hier en daar onze Gereformeer de Waarheid, door 's "Heeren goedheid, ingang mag vinden onder jong en oud in de Gemeente. We gaan, wat dat betreft, vooruit. En dat dan plaatselijk aangepakt wordt, vinden we uitnemend. Noch voor rechts noch voor links uit den weg gaan. Geloovig' en met vast vertrouwen te mogen doorgaan, dat is een heerlijk voorrecht, als dat ons van den Heere wordt gegeven.

En dan kan ook-in gewestelijke samenkomsten veel goeds bereikt worden, tot onderlinge ópscherping. Dat hebben we noodig, vooral in deze dagen.

Ons dunkt, ds. Timmer moest dat daar in Utrecht eens aanpakken. Linschoten, Montfoort, IJsselstein, Benschop, Jaarsveld, Lopik. Schoonhoven een prachtgelegenhèid ! En zoo zijn er wel meer streken in ons land, waar een kring van Gereformeerde Gemeenten wel te vormen is. Wat dan officieel nog niet kan, kan toch officieus. En de Synode kan en zal dat niet verhinderen. De Heere zegene de erve onzer Vaderen, waar Hij Zijn trouw en waarheid tot opheden wil openbaren.

M. v. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen