Staat en Maatschappij.

Nog eens de Verzekeringswetten.

Een der lezers van ons 'blad schrijft ons, dat hij niet overtuigd werd door het antwoord, dat wij onlangs den Zeeuwschen schipper gaven op zijne vraag betreffende de Verzekeringswetten. De Overheid, zoo meent hij, mag zulke wetten niet uitvaardigen.

Dat de Overheid in het algemeen de bevoegdheiid heeft om wetten te geven, zal onze lezer zeker wel niet ontkennen.

Naar luid toch van Artikel 36 der Ned.Geloofsbelijdenis heeft God uit oorzaak der verdorvenheid van het menschelijk geslacht Overheden verordend, willende dat de wereld geregeerd worde door wetten en politiën, opdat de ongebondenheid der menschen bedwongen worde en het alles met goede orde onder de menschen toega.

Staat het dus vast, dat de Overheid naar Gods bestel het recht toekomt de wet te ordonneeren, terwijl het volk verplicht is zich aan de wet te onderwerpen ; thans dient nog de vraag onder de oogen te worden gezien of het in de Overheid valt te misprijzen, wanneer zij voorzieningen treft om den nood van hen, die tengevolge van krankte, invaliditeit of ouderdom niet meer in staat zijn hetzij tijdelijk of blijvend in ei.gen onderhoud of in dat van het gezin te voorzien, te helpen lenigen.

Wat nu tegen zulk optreden der Overheid zou zijn in te brengen, is ons niet duidelijk.

Gaat het bezwaar tegen de , , voorzieningen", die de Overheid maakt, en meent men, dat deze vooruit loopen Op het voornemen Gods met den mensch, dan zouden wij daarvan dit willen zeggen, 'dat Gods Woord zekerlijk leert, dat we niet bezorgd zullen zijn voor ons leven met wat wij eten en wat wij drinken zullen en waarmede wij ons zullen kleeden. Gewis God is machtig om in alles te voorzien en ons voor alle ongeval te bewaren. Maar dit weten wij ook, dat God ons bindt aan de middelen en dat in Zijn Woord met kracht wordt opgekomen tegen de „zorgeloosheid." De Spreukendichter schrijft het zoo juist : , /De wijze vreest, en wijkt van het kwade, maar de zot is oploopende, toornig en zorgeloos."

Nu kan de door God met aardsche goederen gezegende mensch, 'die over deze goederen slechts het rentmeesterschap bezit, door spaarzaamheid overleggen, wat hij bij ziekte of bij ongeschiktheid voor zijn dagelijksch werk voor zijn nooddruft behoeft en ook terzijde leggen, wat hij noodig heeft als de jaren des levens komen, waarin de arbeidskrachten gaan verzwakken. Maar ditzelfde kunnen zij niet doen, die slechts van een klein inkomen moeten leven. En dat dezen nu door Overheidsbemoeiing, hetzij dat hun een pensioen wordt toegekend, hetzij dat andere voorzieningen getroffen worden, voor armoede worden bewaard, achten wij een daad, welke zeker niet valt af te keuren.

En blijven er dan nog personen over, die tegen zulke voorzieningen consciëntiebezwaren hebben, dan ligt het ook hier op den weg van de Overheid om aan deze bezwaarden de hand te reiken.

In dien zin beantwoordden wij de vraag van den schipper, die tegen de Verzekerings wetten opkwam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen