Kerk, School, Vereeniging.

Nederlandsche Hervormde Kerk.

Beroepen te Leeuwarden W. G. C. Beerekamp te Zwammerdam en C.O. Wagevoort te Usquert — te Garderen M. B. Verkerk te Gouderak — te Overdinkel D. E. Boeke te Schagen — te Rijssen J. Enkelaar te Bleskensgraaf — te Lienden O. J. van Rootselaar te Bergschenhoek — te Asten P. van Dam te Heerewaarden.

Aangenomen naar Lexmond S. Goverts te Ooster-Nijkerk — naar Amsterdam J. P. van Bruggen .te Delfshaven en dr. M. J. A. de Vrijer te Bloemendaal — naar Klundert P. Pras te Heukelum.

Bedankt voor Staphorst B N. B. Bouthoorn te Wapenvelde — voor Oude Tonge M. B. Verkerk te Gouderak — voor Blokzijl P. Siemelink te Gaastmeer — voor Driesmn H. Japchen te Den Bommel — voor Rotterdam H. W. J. C. Hanselaar te Heerjansdam.

Gereformeerde Kerken.

Beroepen te Laren W. Bech te Pijnacker — te Ooltgensplaat W. van Gelder te Langeslag — te Axel P. Deddens te Brielle — te Britsum J. J. Dijk, cand te Bussum — te Meerkerk. J. van Voorst te Kootwijk — te Nieuweroord D. Scheele te Geesteren. 

Aangenomen maar Harmelen H. Brinkman te Westerlee — , naar Medan H. A. Wiersinga, cand te Kampen.

Bedankt voor Boskoop N. G. Kerssies te Wezep

Christelijk Gereformeerde Kerk.

Beroepen te Schiedam K. Groen te Zwijndreobt.

Aangenomen naar Rozenburg L. H. Beekamp te Amersfoort.

VLAARDINGEN. Men schrijft ons : Woensdag 11 October had alhier de stemming plaats voor 12 leden van het kiescollege. Zooals wij reeds hebben bericht, hebben de Confessioneelen, die de belijdenis willen hoog houden, een verbond gesloten met de Ethischen, die de belijdenis niet willen onderschrijven.

Maar het ging nu saam tegen de Gereformeerden, en dan kan wel eens iets, wat anders niét kan. Door de combinatie van de Confessioneele Vereeniging „Evangelie en Belijdenis" en de Ethische Vereeniging „Gemeenteleven" werd er één lijst door die twee groepen in gediend en daarnaast (en daartegenover) diende de Gereformeerde Vereeniging „Calvijn" ook een lijst in. Naar den ménsch gesproken, was het nu voor de Gereformeerden verloren zaak, want twee tegen, één is geen partij. Maar een os en een ezel onder hetzelfde juk te spannen was vroeger al verboden en God weet ook nog wonderen te doen. Donderdag werden we hieraan gedachtig bij : het openen van de stembus. Want acht candidaten van „Calvijn" bleken toen gekozen te zijn en 4 van de Confessioneele-Ethische lijst B.  Is dat van de menschen of is dat van den Heere ? Wij roepen blijde uit : Soli Deo Gloria ! Den Heere alleen de eer !

Met dankbare blijdsdhap gedenken we ook den mooien avond dat-ds. Van der Snoek, van Kralingen, in ons midden was. Dat heeft ons Gereformeerde volk weer eens igoed gedaan den oud-predikant van Vlaardingen aan den vóóravond van den dag der verkiezing in z'n midden te mogen zien optreden. De groote opkomst bewees, dat zijn overkomst gewaardeerd werd.

Zegene de Heere onze gemeente en doe Hij Zijn Kerk weer meer en meer staan als een licht op den kandelaar en als een getrouwe getuige van Jezus Christus, naar uitwijzen van het onbedriegelijk Woord des Heeren !

Verkiezingen. Te Amsterdam in de Ned. Hervormde gemeente zal Dinsdag 28 November a.s. de verkiezing plaats hebben van 124 leden van het Kiescollege. De candidaatstelling is bepaald op 21 October a.s.

Gereformeerde Zendingsbond. De 45s.te AIgemeenè vergadering van den Gereformeerden Zendingsbond zal gehouden worden op Donderdag 26 October D.V. in het Gebouw voor Algemeene Christelijke Sociale Belangen, Kromme Nieuwe Gracht 29 te Utrecht, des voormiddags 11 uur.

De Bijzondere School zij regel. Te Kamerik (bij Woerden) wordt, daar nagenoeg alle leerlingen der Openbare tweemansschool overgaan naar de Hervormde Christelijke School, eerstgenoemde school uiterlijk 1 April a.s. opgeheven Het personeel komt op wachtgeld.

De eenheid der Gereformeerden. ln de Vragenbus van „De Wekker" heeft ds. J. W. Geels, van Apeldoorn, geschreven over de eenheid der Gereformeerden. Hem was gevraagd, of de Gereformeerde Kerken valsche kerken waren.

Daarop antwoordt hij, dat dit niet zoo is, en dat wie het zou durven zeggen, daarmede zou toonen, geen recht begrip van de valsche kerk te hebben. Natuurlijk handhaaft hij het bestaansrecht der Christelijk Gereformeerde Kerk, maar hij dringt er op aan, dat men, bij alle ijveren voor een zuiver houden der kerkelijke beginselen, toch niet te zeer daarin opga en het hoogere niet vergete. En dan zegt hij :

„'k Herinner mij als jongellng eens in een gezelschap van Gods kinderen, die tot de Nederl. Hervormde Kerk behoorden, te hebben verkeerd. In die dagen was ik in mijn kerkbegrip bij Roomsch af ; ik beschouwde de Christelijk .Gereformeerde Kerk bijna als de zaligmakende kerk, een andere bestond feitelijk voor mij niet. Maar op dat gezelschap spraken die vromen over de verdeeldheid van de Kerken ; en ze deden dat met smart, met persoonlijke schulderkentenis, om eindelijk met dien jammer Gods aangezicht te zoeken, 'k Zat daarbij in diepe beschaming en droefheid want zóó had ik eigenlijk de zaak nog nooit bezien. En nu ben ik Christelijk Gereformeerd en heb mijn kerk lief, maar anders dan toen. Sedert dien tijd leeft er een verlangen in mijn hart, dat het God nog eens mocht behagen, een zoodanige kerkelijke eenheid te werken, welke afschaduwing mocht heeten van den staat der volmaaktheid van het hemelsche Jeruzalem.

Neen, ik bedoel in de allereerste plaats niet dit, dat er een uiterlijke eenheid en vereeniging van kerken kome. Dat beteekent hoegenaamd niets. .Dan brengt men de onderlinge verdeeldheid over in één kerk, en dan ware wellicht kerkelijke gedeeldheid te verkiezen boven zulk een uitwendige eenheid, maar die innerlijk krank was. Neen, als er van samenwonen van hen, die thans kerkelijk gescheiden zijn, sprake is, dan is dat bedoeld als vrucht van des Geestes werking ; een eenheid, wortelende in de liefde, die als band der volmaaktheid allen saambindt.

En nu zal men zeggen, deze ideale toestand zal eerst in den nieuwen hemel en op de nieuwe aarde gezien worden. En zelf denk ik dat ook wel eens en kan ik de vrees niet van mij afzetten, dat de verdeeldlieid eer toe dan afnemen zal.

Maar ik meen niet te veel te zeggen met te beweren, dat er onzerzijds een drang en pogen naar die eenheid moet gezocht. Moeten we dan verloochenen de hisitorie en het beginsel onzer kerk, die ons lief is, zal misschien iemand vragen ? Neen, en nogmaals : neen. Maar hét zou al veel gewonnen zijn, als we ons zelf eens konden verloochenen ; ons beginsel, ons inzicht en eens van harte mochten, vragen naar wat des Heeren is. En dan danken we niet uitsluitend aan vereeniging met een bepaalde kerkgroep ; maar we breiden onze armen uit tot allen, die met ons een even dierbaar geloof hebben ontvangen. Wie zich niet blind staart op het eigen kerkelijk leven, maar ook oog heeft voor wat voorvalt op het breede terrein van het Koninkrijk Gods, zal met blijdschap zien, hoezeer het „gereformeerd beginsel" in de Ned. Hervormde Kerk aan invloed wint, dat ons doet denken aan het woord : „De woestijn zal bloeien als de Karmel" ; .die zal met hope in het hart vernemen, dat ook in de Gereformeerde-Kerken een andere toon wordt beluisterd ; dat men het daar ook lang niet meer eens is met de leer der veronderstelde wedergeboorte, aangezien de practijk met .de theorie in strijd blijkt ; dien zal het goed doen te weten, dat men in de Gereformeerde Gemeenten het pogen om nader tot elkander te komen, niet heeft afgestooten.

Wat wij dan hebben te doen ? lk meen, dat het wellicht het beste ware, dat wij eens begonnen met niets meer te doen ; geen zelf pogen tot vereeniging, maar ook geen zelfgenoegzaamheid, die terugstoot. Maar, dat wij, als die het niet kunnen en niet weten, God eens mogen laten werken. Ja, dan mogen wij ook iets doen, en wel met ernst Gods aangezicht zoeken, opdat Zijn hand Zijn Kerk vergadere, vereenige en doe bloeien van geloof en liefde.

Of het hier ooit zoover zal komen ? Laat ons hopen. Laat ons bidden. Laat ons wachten op dien morgen, den morgen, ach wanneer !" Dr. de Moor schrijft in „de Heraut" bij dit goede woord:

De zinsnede over de veronderstelde wedergeboorte nu daargelaten, is dit een woord, dat alle aandacht verdient en zoowel bij de Chr. Gereformeerden als bij ons weerklank moge vinden.

Kort preeken. De Pernissche Kerkbode" geeft daarover:

De preek mag niet al te lang duren. De aandacht kan niet te lang gespannen blijven. Dan treedt vermoeidheid in. In onze religieuse psyche is ook een grens, waar het uithoudingsvermogen ophoudt. Bovendien is ook de menschelijke geest beperkt bjj zijn bevatting. Daarom moet de dienst niet noodeloos gerekt worden. Sommigen, vooral de ouderen onder de predikers, stelden er prijs op, dat de dienst minstens twee uur duurde. Een dienst van circa anderhalf uur is lang genoeg. Dan kan ongeveer een uur voor de prediking bestemd worden. In een uur kan men genoeg zeggen.

De Gereformeerden hebben ten apzichte van den duur der preek een treurige vermaardheid gekregen. De Hagepreekers spraken soms meer dan vier uur. Evenzoo was het in de dagen der afscheiding. Maar bijzondere tijden daargelaten, preekten onze Gereformeerde predikers iin de 16e en 17e eeuw veel te lang, tot ergernis der vroedschap.  Somtijds liet de vroedschap zandloopers in den preekstoel aanbrengen én moest een boete betaald worden als de preek te lang duurde.

Er is een voorbeeld van een predikant, naar ik meen uit Tiel, die tot zijn schrik bemerkte, dat de zandlooper was leeggeloopen, toen de gemeente nog aan den nazang bezig was. Zonder aarzelen stond hij onder het zingen op, breidde zijn armen uit, sprak den zegen uit en schreeuwde zoo hard hij kan: Amen. Dit aanstoot gevende feit bezorgde hem een dubbele boete. 

Op het Convent van Wesel 1561, werd bepaald: De dienaar zal er zich voor wachten, dat hij niet door al te wijdloopige predikatiën het geheugen van den hoorder bezware en diens ijver verstompe en als 't ware zijn maag tot walging verwekke. Daarom zal hij zich beijveren zijn rede tot den duur van een uur te beperken. Zes jaar daarna werd op de Synode van Dordt bepaald : De dienaars zijn vermaand hen (de hoorders) toch niet met te lange preeken te bezwaren en boven het uur hun predikiing niet te doen uitgaan.

Hieruit ziet men, dat het vragen om kortere preeken volstrekt geen nieuwigheid is van „de jongeren" zooals wel eens beweerd wordt.

Een kantonrechter over de beteekenis van den doop. Uit Sliedrecht wordt aan „Het Volk" gemeld:
Dezer dagen sprak de waarnemend kantanrechter te Sliiedrecht vonnis in een 9-tal zaken, aanhangig gemaakt door het bestuur van de Ned. Herv. Kerk uit Sliedrecht, waarin als eisch werd gesteld het betalen van bijdragen in den hoofdelijken omslag door doopleden van dit kerkgenootschap.
Ten opzichte van deze vorderingen, die alle gericht waren tegen zgn. „doopleden", besliste de kantonrechter, dat door den doop tusschen kerk en doopeling geen band ontstaat waaruit later burgerlijk-rechtelijke verplichtingen voor den gedoopte kunnen voortvloeien. Het vonnis was o.m. hierop gegrond, dat in tegenstelling met de bij aanneming en of vestiging als lidmaat gedane wilsverklaring, houdende o.m. de belofte, de 'verordeningen op te volgen van de Ned. Herv. Kerk, de doop moet worden aangemerkt als een uitsluitend sakramenteele handeling, verricht door de ouders en waarbij dezen bekennen, dat de kinderen als lidmaten van de gemeente van Christus behooren gedoopt te wezen. Bij den doop wordt dus gesproken van de kerk van Christus in algemeenen zin, terwijl bij de toetreding van lidmaat meer speciaal het bijzondere kerkgenootschap op den voorgrond treedt.

De verklaring welke de ouders bij den doop afleggen, zou volgens den kantonrechter een verklaring zijn, uitsluitend voor de ouders zelve en dus niet voor het kind. De doop schept daardoor geen band naar het burgerlijk recht tusschen de kerkelijke gemeente en den doopeliing.

Vrouwenkiesrecht. Bij de Ned. Herv. Gemeente van Doetinchem is, met ingang van 1923, aan alle vrouwen die den 23-iarigen leeftijd hebben bereikt het actief en passief kiesrecht toegekend voor het College van Kerkvoogden en Notabelen.

De Amsterdamsche „voordienst". In de vergadering van den Bijzonderen Kerkeraad der Ned. Herv. Gemeente is behandeld een voorstel om .de godsdienstoefeningen niet langer te doen bestaan uit twee gedeelten, een zoogenaamden voordienst en éen dienst in tegenwoordigheid van den predikant, doch uit één onverdeelden dienst, die aanvangt op de thans geldende, officieel vastgestelde uren.

Na breede discussie werd bij meerderheid van stemmen besloten den bestaanden toestand te handhaven. De meerderheid der vergadering wenscht den bestaanden toestand die dagteekent uit den tijd onzer Gereformeerde voorvaderen, gehandhaafd te zien.

Het verworpen voorstel hing nauw samen met een gelijktijdig behandeld voorstel om daar in de Amstel-en Koepelkerk, alsmede bij de Hoog-Duitschen dienst vacaturen zijn ontstaan als voorlezer-voorzanger — bij wijze van proef deze vacatures voor een half jaar niet te vervullen.

Dit voorstel werd aangenomen, zoodat met ingang van 1 November a.s. in de Koepel-en Amstelkerk en in den Hoog-Duitschen dienst te Amsterdam gedurende een half jaar de voorlezers niet zullen optreden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen