Uit de Pers.

Het Reglement op de predikantstractementen.

Ook dr. Locher, van Leiden, schrijft in verband met de mogelijkheid van een buitengewone vergadering van de Synode in betrekking tot de moeilijkheden, welke zich voordoen bij de uitvoering van het Reglement op de Predikantstractementen nog eens over deze zaak. Op verzoek nemen we zijn artikel, voorkomend in Kerkblaadje van 17 Sept. j.l., hier over ; het luidt :

Hoe het ook zij, we gaan eene crisis tegemoet; en we weten niet, wat er van komen zal. Tweeërlei kwesties zijn er, die moeilijkheid brengen: de rechtskwestie en de richtingskwestie. Wat beide kwesties aangaat, hebben we als onze persoonlijke overtuiging te kennen gegeven, — en die ook met argumenten trachten te staven — dat er geene overwegende bezwaren bestaan tegen het aanvaarden van dit reglement. Dus komen we er niet meer op terug.

Evenwel, hoewel ik persoonlijk meen, dat het niet juist is, kan ik er heel goed in komen, dat b.v. een orthodoxe kerkvoogdij er bezwaar tegen heeft, hare bijdrage in eene kas te storten, waar ook moderne predikanten uit betaald worden. En hier zou ik willen vragen, of er niet eenige tegemoetkoming mogelijk is. Als er b.v. eens dit bepaald werd, dat eene gemeente gerekend wordt, haren omslag te hebben voldaan, wanneer zij, na het tractement op het minimum te hebben gebracht,

Ie. de dienstjaren en kindertoeslagen van haren predikant heeft betaald ;

2e. de 5% administratiekosten aan den Raad van Beheer heeft voldaan ;

3e. met het nog resieerende bedrag ééne of meer andere gemeenten, naar hare keuze, die zelf daartoe onmachtig zijn, heeft geholpen, om het minimumtractement, en desnoods ook de toeslagen voor dienstjaren en kinderen, aan haren predikant te geven.

Mij dunkt, daarmee zou men aan menig ernstig gemeend bezwaar tegemoet komen.

Natuurlijk, het geschil over de rechtskwestie wordt daarmee nog niet opgelost ; want de bevoegdheid van de Synode en den Raad van Beheer wordt daarbij erkend, om een minimum tractement te eischen en een bedrag voor de algemeene Kerk. Maar door keuze te laten aan de Gemeente, wordt toch de vrijheid van eigen beheer zooveel mogelijk gerespecteerd.

Ook blijft de mogelijkheid open, dat eene gemeente geen andere vindt, aan wie zij de ondersteuning zou willen geven. Dan zou voor haar deze oplossing niets geven. Toch geloof ik, dat men op deze wijze heel wat zou kunnen bereiken. De offervaardigheid is nu eenmaal grooter voor eene bepaalde gemeente, welker nooden men kent, dan voor eene Algemeene kas, al zijn hare beheerders nog zoo onpartijdig.

Laat men over die zaak eens nadenken. Het is van belang, dat men niet strandt op de klippen, die men zou kunnen omzeilen.

Maar is het dan niet beter, het plan Ten Bosch—Brunt dadelijk over te nemen, waarbij de gemeenten van verschillende richtingen zich in groepen bijeen kunnen sluiten ? Hiertegen hebben we dit bezwaar, dat dan de versohillende richtingen formeel erkend worden, 't geen we juist willen vermijden. Ook mist dat plan de noodige sanctie's en de onwilligen zullen zich dus ongestraft terug kunnen trekken. Er moet, bij de grootst mogelijke zelfstandigheid en bewegingsvrijheid der plaatselijke gemeente eene centrale regeling zijn, anders komt er niets van terecht, en de mlnimumlijders in de pastorieën blijven hongeren, tot schande voor de Kerk. Maar men moet toch zien, of men niet, door zooveel mogelijk tegemoet te komen, verder komt, dan door strak aan den regel vast te houden.

Deze gedachte zou ik in het midden willen brengen. Ze is niet van mij persoonlijk. Maar ik acht ze de overweging waard. Laat anderen er ook wat van zeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen