Staat en Maatschappij.

Het zedelijk leven.
Er is onlangs in P a t r i m o n i u m, het bekende arbeidersblad, een lijst gepubliceerd inzake de onwettige geboorten in negen Europeesche landen.
Op 100 geboorten waren er onwettig :
Zweden 15 1/2%. Denemarken 11 1/2%. Frankrijk 8 1/2%, Noorwegen 7 1/5%. Schotland 7 1/10 %. België 6 1/22%. Italië 4'/.%. Engeland en Wales 4 1/10 %. Nederland 2 1/10%. In dit lijstje maakt Nederiand een goed figuur.
Maar men zij voorzichtig met zijn conclusie. Te roemen is ons waarlijk niet oorbaar.
P a t r i m o n i u m schrijft er terecht onder :
Zijn de Nederlanders zooveel beter, staan zij op het gebied der sexueele zeden zooveel hooger dan andere volken? Wij zouden het niet gaarne met zekere zelfverheffing beweren. Wel moet met groote dankbaarheid erkend, dat de arbeid van Heldring en Pierson, van de Middernachtzending en van zoo menige andere Christelijke organisatie, die met name onder de jeugd werkt, niet ongezegend is gebleven. Ook is hier, Gode zij dank, de band aan de religie sterker dan elders.
In onze volkszeden leeft gelukkig nog vrij algemeen het besef, dat het schande voor een man is, om een meisje, dat door zijn schuld moeder moet worden, niet te huwen. Vandaar, dat ook waar vóór het huwelijk niet naar zedelijken eisch wordt gehandeld, toch in den regel „onwettige" geboorte wordt voorkomen. De verkeerde daad wordt daardoor niet ongedaan gemaakt. Maar het groote sociale nadeel, waaronder zoo dikwijls de „onwettig"-geborenen lijden, wordt althans beperkt.
Toch moet men niet meenen, dat de teruggang van het cijfer der onwettig geborenen zonder meer wijst op zedelijke winst. Helaas kent men ook zelfs onder ongehuwden de goddelooze practijken van het Nieuw-Malthusianisme.
Er valt, vergelijkenderwijs in Nederland nog voor veel te danken. Maar voor zelfvoldaanheid is geen reden. Er moet met grooten ijver worden gewerkt voor de zedelijke verheffing van ons volk.
De „onwettige" geboorten mogen verminderen, de prostitutie woekert voort.

Veertien moorden.
In De R o tt e r d a m m e r lazen we het volgende artikel :
Bij velen leeft de gedachte, dat bestrijding der drankzonde in Nederland geen bestaansrecht meer heeft.
Sport en beschaving deden haar werk op zoo voortreffehjke wijze, dat Drankbestrijdersvereen. thans haar werk wel kunnen staken.
Alleen wanneer men de Nederlandsche bevolking puriteinsche onthouding wil opdringen, kan men het optreden dezer organisaties toejuichen.
Zoo spreken er velen, zoo denken er nog meer, maar, dit spreken en denken berust op een dwaling.
Dat leerde de laatste jaarwisseling. De daarmede gepaard gaande festiviteiten gaven aanleiding tot dronkemanstooneelen, wier droevige gevolgen door de pers werden medegedeeld.
Niet minder dan 14 (zeggen veertien) vechtpartijen werden geconstateerd, waarbij een doodelijke afloop viel te betreuren.
Alcohol was in al deze gevallen de oorzaak.
Met veertien alcohol-moorden ving 1923 aan.
Durft men dan nog het werk der drankbestrijding minachten ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen