De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Stichtelijke overdenking.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Stichtelijke overdenking.

6 minuten leestijd

De Wet des Heeren ds volmaakt, 'bekeerende de ziel; de Getuigenis des Heeren is gewis, den slechten wijsheid gevend. Psalm 19 : 8.

De Vier Heilige Kunsten.
Daar is zeker geen enkel waar kind des Heeren hier beneden te vinden, die niet, als hij goed gesteld is voor zijn ziel, van zijn God begeert, in deze vier heilige kunsten onderwezen te worden, n.l.:
l. wèl te sterven; 2. wèl te leven; 3. wèl te lijden; 4. wèl te bidden.
Trachten wij hierover eenige oogenblikken na te denken!

1. De Heilige Sterfkunst.
Onze geboorte ligt reeds korteren of langeren tijd achter ons. Zij geschiedde buiten onzen wil om. Niemand onzer heeft gevraagd, geboren te mogen worden. Het sterven evenwel ligt nog vóór ons. Dat is een toekomstige gebeurtenis, waarvan wij ons bewust zijn; waarop wij ons ook, met 's Heeren hulp, kunnen voorbereiden. Het sterven is daarom een heilige kunst, die geleerd dient te worden.
Geen mensch op aarde, oud of jong, rijk en arm, sterk of zwak, of hij telt af en toe zijn levensdagen. En dat vaak met schrik en ontzetting. „Vita brevis!" verklaarden voor eeuwen reeds de heidenen, d.i. „Het leven is kort!" En in het Woord des Heeren lezen we: „De mensch, van een vrouw geboren, is kort van dagen, en zat van onrust; hij komt voort als een bloem en wordt afgesneden; ook vlucht hij als een schaduw, en bestaat niet."
Niet allen evenwel tellen hun dagen, o.m daardoor bekeerd, geloovig en godvruchtig te worden. Integendeel, voor velen is het leven een feestzaal, waarin zij, zooveel het kan, wenschen te genieten. Zij roepen elkander met koortsachtige drift toe: „Zwelgen wij het genot in met volle teugen! Straks komt de man met de zeis en blaast de lampen uit. Dan is het afgeloopen met spel en dans en vroolijkheid."
Wanneer wij het echter door genade goed mogen inzien, dan vragen we met den dichter van Psalm 39: „Heere, maak mij mijn einde bekend, en welke de maat mijner dagen zij, opdat ik wete hoe vergankelijk ik ben." En met Mozes .„Leer ons alzoo onze dagen tellen dat wij een wijs hart bekomen."
Dan zullen wij ook gouden uren leeren kennen, dat wij naar God uitzien en wenschen ontbonden te worden en bij Christus te zijn, wijl dat verreweg het beste is. Dan zal straks Hij, die het beloofd heeft en ook doen zal, ons in het donkere dal ondersteunen met stervensgenade en gaan we door de robijnen poort van Jezus' bloed in, in de oorden der zalige onsterfelijkheid.

II. De Heilige Levenskunst.
Ook wèl te leven is een heilige kunst. Niet allen zien dit aldus ernstig in. Vele menschen laten zich meer leven, dan dat zij werkelijk zelf leven. We zouden hen kunnen vergelijken bij de doode visschen, die meedrijven met stroom en getijde. De levende visschen daarentegen zwemmen tegen de strooming des waters in.
Door de zonde nam het rad onzer geboorte een verkeerde wending. Van den natuurlijken, onwedergeboren mensch staat het aangezicht, niet naar den hemel, doch naar den afgrond gekeerd. We mogen ook tot hem wel richten de vraag, waarmee Gods engel tot de dolende Hagar kwam: „Van waar komt gij, en waar zult gij heengaan? "
Wie echter, door 's Heeren Geest, kreeg oogen, om te zien, en een hart, om op te merken, die buigt zich aan den Genadetroon met de bede: „Och, dat ik klaar en onderscheiden zag, hoe ik mij naar Uw bevelen moet gedragen!" en: „Leer mij, o Heere, den weg door U bepaald!"
Voor dien wil de Heere Jezus optreden als Leidsman en Gids. Hij mag een waarlijk hoogstaand ideaal najagen, en echte schoonheid in het leven zien.

III. De Heilige Lijdenskunst.
Hiermee betreden wij de stille Gethsemane's van Gods kinderen. Hier openen zich de deuren van een schoolgebouw, waar harde lessen geleerd worden, waar het „Piat voluntas Tua !" „Uw wil geschiede !"— op vleeschen tafelen des harten dient te worden ingegrift.
De heilige lijdenskunst is moeilijk, zeer moeilijk aan te leeren. Ook is nauwelijks kunst denkbaar, die we zoo spoedig vergeten, waaraan we in korten tijd zoo ontwennen. Gewillig het kruis dragen; den Goeden Herder volgen, ook over de heiden spreken: „De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen; de naam des Heeren zij geloofd !" de roede kussen, waarmee uw Hemelvader de harde slagen doet neerkomen ap uw bezwijkend vleesch; die menschen met zegening tegen te gaan, die u vloekten; als gij gescholden wordt niet weder te schelden; kwaad met goed te vergelden; waarlijk! dit alles is verre van gemakkelijk.
Zelfs vergevorderde kinderen Gods doorworstelen hiermee soms grooten strijd. De heilige Asaf misdroeg zich dusdanig op de lijdensschool, dat hij nadien zelf voor zijn God beleed: „Toen was ik onvernuftig en wist niets; ik was een groot beest bij U."
Desondanks leert 's Heeren Heilige Geest het volk des Heeren, de gouden keten der verdrukkingen, den Heere roemende, te dragen, en op hun wapenschild te schrijven : „Repos ailleurs !" — „Elders rust !"

IV. De Heilige Bidkunst.
Zie hier de laatste der vier heilige kunsten ; maar de voornaamste. Zij immers ligt den vorigen ten grondslag, nademaal we zonder gebed niet kunnen recht sterven, recht leven, recht lijden.
Wèl te bidden, welk een innige, verborgen, heilige kunst ! Edoch, ook zij moet worden geleerd, want „wij weten niet wat wij bidden zullen, gelijk het behoort." Een request op te stellen voor het Hemelhof, is niet ieders werk. Het behoort te worden uitgeschreven in de alleen geldende arme-zondaarstaal. Aan wiens voeten ook deze intieme kunst beter te leeren, dan van den Bidder bij uitnemendheid ? Ook hiermee naar den Zone Gods. Deze leidde een biddend leven. En biddend stierf Hij voor Zijn volk aan Golgotha's; kruis. Als biddende Hoogepriester Zijner uitverkorenen staat Hij thans in het luisterrijkst paleis voor het aangezicht Zijns Vaders. Wie wèl bidden wil, buige voor Koning Jezus de knieën, Hem vragend: „Heere, leer mij bidden door den Geest der genade en des gebeds !"
Lezers, denkt verder voor u zelf over deze vier heilige kunsten eens na. En mocht het wezen in ernst en oprechtheid, vooral op de knieën, met vrucht voor uw ziel ! Gij ztjlt niet spoedig beter onderwerp ter overweging vinden, gij, arm, verloren Adamskind, die ook deze dingen noodig hebt, zal het met u wèl zijn voor de groote eeuwigheid.
Giessendam.

A. PRINS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 februari 1923

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Stichtelijke overdenking.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 februari 1923

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's