De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zieledroefheid.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zieledroefheid.

2 minuten leestijd

Mijn ziele schreit steeds, keer op keer, Zij roept, zij zucht, zij kan niet rusten, Omdat z' haar God mist, telkens weer, En wat zou zonder Hem haar lusten ?

Zoo klonk voorheen mijn bange klacht, Mijn ziele kon niet stille wezen, Door 't Godsgemis, dat in een nacht Haar voort deed gaan, vol angst en vreezen.

't Was nacht, een bange nacht voor haar, Een nacht vol twijfel, vrees en lijden, En toch was 't daar zoo goed, want daar, Daat kon zij tegen 't kwade strijden.

Daar, in dien bangen, donk'ren nacht. Was 't steeds een haten en een vlieden Van alles, wat de zonde bracht. Van wat de wereld haar kwam bieden.

Daar was geen lust in 't kwaad, o neen, Daar was, hoe bang 't ook was, een streven Naar haren Schepper, Hij alleen, Hij was het. Die haar vreugd kon even.

Maar nu, ach neen, geen bange klacht Wordt uit mijn ziele meer vernomen, Zij kent geen vrees in d' eeuw'gen nacht. Van God verlaten, om te komen

Ach neen, zij kent dat thans niet meer, 't Is thans een voortgaan zonder klagen, Een voortgaan, zonder keer op keer Naar haren Heer' en God te vragen.

Zij kent geen droefheid, dat zij Hem Moet missen, steeds moet voorwaarts schrijden Wijl z' in het luist'ren naar Zijn stem Zich, als weleer, niet mag verblijden.

Dat, dat ontdekkend, gaat zij voort Door smart en droefheid neergebogen, Verlangende om ongestoord Daar weder in te toeven mogen.

Weer voelen, evenals voorheen. Dat buiten Hem haar niets kan lusten. Dat zij in Hem, in Hem alleen, Haar God en Heere, slechts kan rusten

Ach, Heere, geef mijn ziele dan Opnieuw dat vragen en dat zuchten Tot U, indien het wezen kan. Laat haar opnieuw weer tot U vluchten.

Opdat 't weer zijn mocht, als weleer, Dat zij naar U slechts blijft verlangen. Om dan, U missend, telkens weer, U als haar Koning te ontvangen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 november 1923

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Zieledroefheid.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 november 1923

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's