Uit het kerkelijk leven.

Het Woord Gods in 't middelpunt

Wij hebben er reeds op gewezen, dat wij in den pas benoemden professor aan de Groningsohe Hoogeschool, dr. Th. L. H a i t j e m a, een man hebben gekregen — en dat in Groningen ! — die onvoorwaardelijk buigt voor de Heilige Schrift, het gezag van Gods Woord hartelijk erkent en wetenschappelijk de autoriteit der Schrift voor alle terrein des levens poneert. In zijn rede, bij het aanvaarden van het hoogleeraarsambt uitgesproken, komt dat helder uit. De mislukking van velen, die ergens elders vasten grond zochten, wordt in 't licht gestald en zeer goed weet hij daarbij, dat het velen te machtig is om tot de erkentenis van de hooge waarde van Gods Woord te komen, „'t Schijnt een stap te wezen, waartoe men in onze nieuwere theologie niet dan met de grootste moeite overgaat." Wel zijn hier oorzaken voor te noemen. „Het is niet geheel onbegrijpelijk" zegt prof. Haitjema „wanneer wij rekenen willen met het feit, dat het Schriftprobleem in pijnlijkheid met de jaren toenam onder den invloed van de historische kritiek en de vergelijkende godsdienstgeschiedenis." Maar we moeten toch tot de Schrift weer terug ! „Zóó dat wij dan weer tot de belijdenis van het normatief karakter van de Heilige Schrift voor de benadering der religieuze waarheid kunnen komen m'Ct .den diepen klank van weemoedige dankbaarheid over een tot rust komen in het gezag der Schrift na lange omzwervingen."
Niet alleen in de redevoering zelf schuift prof. Haitjema Gods Woord met kracht naar voren, met blijdschap getuigend, dat hij alzoo blijft in de lijn van de Groningsche Uniiversiteit, die als devies heeft : Verbum Domini lucerna pedibus nostris (Gods Woord het licht voor onzen voet), maar ook in de toespraken herhaalt de jeiugdige professor nog weer telkens wat hem als hoogste waarheid geldt, 't Meest komt dat uit in de toespraak tot de theologische studenten, die mee door hem voortaan zullen worden onderwezen en gevormd voor het predikambt in onze Hervormde Kerk. Deze toespraak luidde aldus : „Mijne H.H. aanstaande Predikanten ! Gij zult het begrijpelijk vinden, dat ik U, waar in mijne beschouwingen 't Woord Gods zoo in het middelpunt staat, gaarne worden zag Dienaren des Woords. In deze omschrijving van Uw toekomstig ambt ligt het geheim van deszelfs heerlijkheid. Het Woord moet het doen. Het gezag van dit ambt ligt enkel in 't gezag van het Woord. De vrijmoedigheid tot dit ambt wordt geboren alleen uit de ootmoedige onderwerping aan het levende, drieëenige Woord. Wanneer gij eerlang eene Gemeente moogt gaan dienen in dit treffelijk ambt, heeft zulk een Gemeente geen behoefte aan uwe betoogen, waarin meer of minder talentvol uwe persoonlijke ideeën over het Christendom worden verdedigd; de Gemeente van Christus heeft behoefte aan de prediking van 't Woord. Laat mij U ten slotte de verzekering mogen geven, dat ik nu bijna tien jaren in het ambt, dat gij begeert, heb mogen werkzaam zijn en dat ik mij in deze ambtswaardeering steeds gelukkig gevoelde ondanks menige teleurstelling, steeds geestdriftiger ondanks menige desillusie. Wie het Woord wil uitdragen, wordt zelf door het Woord ook in zijn ambtsbediening gedragen."
Deze Woorden zijn geheel uit ons hart gegrepen.
„Het ''gezag van 'het ambt ligt enkel in het gezag van het Woord", zóó is 't.
Wel spreken dan b.v. de modernen smalend van „een papieren paus." Maar dat raakt ons niet. Gods Woord is met gezag bekleed. Of zou de moderne dominé denken, dat hij met gezag bekleed is en daarom leeren mag wat hij wil ? Dan honderd en duizendmaal liever die „papieren paus", wetend dat het Woord onzes Gods waarheid is, de eeuwen heeft verduurd en al de eeuwen die nog mochten komen ook verduren zal.
Daarom is het óok zoo waar, wat prof. Haitjema zegt: „de Gemeente heeft geen behoefte aan uwe betoogen, waarin meer of minder talentvol uwe persoonlijke ideeën over het Christendom worden verdedigd; de Gemeente van Christus heeft behoefte aan de prediking van het Woord."
Ook buiten onze Hervormde Kerk heeft de rede van prof. Haitjema en zijn optreden in deze de aandacht getrokken. Prof. dr. H. H. Kuyper schreef reeds in „De Heraut" op de meest waardeerende wijze over den nieuwen kerkelijken hoogleeraar door de laatste Synode benoemd. En nu komt ds. Gispen, Gereformeerd predikant, van Groningen, in „D e B a z u i n" ook zijn indrukken weergeven zooals die bij. hem gevormd zijn, terwijl hij bij het uitspreken van deze intree-rede tegenwoordig was. Hij schrijft .o.a.: „Als burger van Groningen ben ik gaan beluisteren de inaugureele rede van den nieuwen kerkelijken hoogleeraar aan de Groninger Universiteit, dr. Th. L. Haitjema. Wat een prachtige aula is die Universiteit rijk ! Altoos, als ik die aula binnentreed, kom ik diep onder den indruk van het deftige der inrichting van deze gehoorzaal. En als ik dan denk aan de aula in Kampen of aan de gehuurde zaal te Amsterdam, waarmede de Vrije Universiteit zich voor plechtigheden nog steeds behelpt, dan zijn de „nijdige" oogen uit Psalm 73 me gelukkig wél vreemd, maar kan ik een neerdrukkend gevoel van onze armoede toch niet ontkennen. Wel zit het niet in het uiterlijke, maar het oog wil toch ook wat hebben en het woord „deftig" lezen we ook in onzen Bijbel." „In deze en dergelijke gedachten zat ik verdiept, toen de stoet der hoogleeraren met de vertegenwoordigers van de Algemeene Synode der Nederiandsohe Hervormde Kerk binnengeleid werd en even daarna de nieuwbenoemde kerkelijke hoogleeraar zijn rede begon. Natuurlijk waag ik me niet aan eenige beoordeeling van de wetenschappelijke beteekenis van die oratie. Zelfkennis verbiedt me dat. Maar aandachtiger hoorder dan mij had de jonge professor zeker niet, toen hij onomwonden en ruiterlijk uitkwam voor zijn vaste overtuiging dat het Woord Gods de norm der waarheid was. In die omgeving die taal te hooren, was me een waar genot. Heel het betoog was rustig en streng wetenschappelijk, maar heerlijk warm van overtuiging, 't Was voelbaar, dat daar in dien gebeeldhouwden katheder een man stond, die zioh het Evangelie van Jezus Ohristus niet schaamt en die tot een rijken zegen kan worden gesteld voor de aanstaande predikanten der Hervormde Kerk. En ik dacht aan de Groninger school en de Groninger richting, van zooveel beteekenis in onze Nederlandsche Kerkgeschiedenis, toen de nieuwe hoogleeraar in zijn toespraak tot de studenten zei, dat zij werden opgeleid tot Dienaren des Goddelijken Woords en dat de gemeente van hen niet verwachtte een verhandeling of beschouwing, maar bediening van het Woord. Van zulk een hoogleeraar kan een groote invloed uitgaan op de studenten in de theologie aan de Groninger Universiteit en wij, die buiten de Hervormde Kerk leven, kunnen ons over het optreden van professor Haitjema hartelijk verblijden."
En verder : „Ik bewonder het bestel Gods, dat aan de Groninger Universiteit namens de Hervormde Kerk een geleerde werkzaam is, die zoo duidelijk laat onder den invloed van Kuyper en Bavinck. Is dat juist voor Groningen niet iets als een wonder in onze oogen ? Wie had zoo iets voor enkele tientallen van jaren ook maar kunnen of durven voorspellen ? Ook in deze wordt onze overtuiging weer bevestigd, dat God het is, die de geschiedenis maakt !"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen