Uit het kerkelijk leven.

Treurig.
In het Orgaan van de Vereeniging van Kerkvoogden in de Ned. Hervormde Kerk beklaagt zich een inzender, dat 't Bestuur dier Vereeniging zich tot de leden van de Provinciale Kerkbesturen gewend heeft met een schrijven, aan ieder hunner persoonlijk toegezonden, waarin verzocht werd het voorstel van de Groote Synode te verwerpen. Inzender meent, dat het in het belang der Kerk geweest zou zijn indien die Groote Synode gekomen ware en daarom heeft het hem onaangenaam aangedaan, dat de Vereeniging van Kerkvoogden zich in deze zaak als tegenstandster heeft geopenbaard, onder de leuze van „bezuiniging". Hij voelt hier iets anders achter. Hij denkt aan de richtingskwestie.
De Redactie van het Orgaan antwoordt op deze klacht, dat het Bestuur der Vereeniging van Kerkvoogden niet zijn „richting" heeft te kennen gegeven door den besproken brief aan de leden der Provinciale Kerkbesturen. „Het ligt niet op den weg van een Vereeniging van Kerkvoogdijen zich met de richtingsvraagstukken in onze Kerk te bemoeien, daar de behartiging der richtingsbelangen behoort tot de geestelijke leiding der Kerk en mitsdien toekomt aan de besturen en nooit een zaak der beheerscolleges kan zijn. Zoodra echter eenige bestuursmaatregel {in dit geval de instelling van een groote Synode) wordt genomen, komen de beheerscolleges voor de vraag te staan in hoeverre zij de onkosten daarvan kunnen betalen. Het eenvoudige standpunt van het bestuur der Vereeniging is dat onze Kerk geen nieuwe lasten op zich kan nemen te midden der huidige maatschappelijke moeilijkheden, temeer waar de betalingsmogelijkheid der reeds bestaande lasten nog lang niet vast is komen te staan."
Wij zouden op dit schrijven heel wat kunnen aanmerken. Zoo b.v. dat men nu wel zegt, dat de Kerkvoogdij zich met het richtingsvraagstuk niet kan bemoeien. Maar intusschen wordt het toch maar gedaan in die gemeenten, waar men aan den Protestantenbond of aan de afdeeling van Vrijzinnig Hervormden een uitkeering geeft om tegemoet te komen aan de lasten die men te dragen heeft, wijl men zich met de orthodoxie of rechtzinnige leer niet kan vereenigen — in geest en hoofdzaak van de belijdenis der Kerk afwijkende — en daarom (richtingskwestie) maar zelf gaat kerkje spelen.
Ook zouden we willen opmerken, dat hier weer duidelijk blijkt hoe ongelukkig de dingen in het midden van onze Hervormde Kerk geregeld zijn. Want als de Kerk meent dat zij zóó handelen moet, omdat het in het belang der Kerk is, dan meent de Kerkvoogdij dat het niet aangaat, om daar de centen voor te „verknoeien" en de heeren Kerkvoogden spreken hun veto uit!
Maar wat wij eigenlijk wilden zeggen is dit : Wat staat 't er toch treurig bij in onze Hervormde Kerk als de voedsterheeren(? ) der Kerk, de Heeren Kerkvoogden, moeten verklaren, dat de Kerk het niet betalen kan, als er om de twee jaar een Synode van 45 leden samenkomt.
Wij kunnen dus ons eigen huisgezin niet meer behoorlijk onderhouden ? Gelukkig is het in werkelijkheid anders.
Wij vreezen geen oogenblik of wij kunnen nog wel betalen wat in het belang der Kerk is. Maar het is maar een vogelverschrikker, die men heeft gebruikt. De Modernen voorop en de Vereeniging van Kerkvoogden op 't onverwachts zich daarbij voegend.
Laten we de schande van onze Hervormde Kerk toch niet vermeerderen, door zulke praatjes. We kunnen toch immers den boel wel aan de plank slaan, als wij als Kerk nog niet eens een Synode kunnen bekostigen, die om de twee jaar vergadert. Wat doen wij dan nog een plaats op het kerkelijk erf in te nemen ?
Gelukkig is onze Kerk de, schande bespaard, dat de leden der Provinciale Kerkbesturen naar die kletspraatjes geluisterd hebben.
Twee-derde van de stemmen — voor aanneming noodig — waren er vóór. Maar de Waalsche Commissie, die niets, absoluut niets met ons Nederlandsch Hervormd kerkelijk leven te maken heeft, heeft de brutaliteit uitgehaald om het voorstel als één man om hals te helpen. Zij, die veel te veel stemmen mogen uitbrengen (voelen zij dat niet ? ) en niets met ons kerkelijk leven hebben uit te staan (weten zij dat niet ? ) hebben zóó weinig gevoeld wat hun in deze paste, dat zij de zaak mee hebben om hals gebracht.
Intusschen ligt de zaak zoo. En bet Bestuur van de Vereeniging van Kerkvoogden weet niet anders te doen dan te zeggen : Wij kunnen zulke dingen niet betalen. Treurig !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen