Staat en Maatschappij.

Opgepast.
Bij het treffen van maatregelen om tot bezuiniging der onderwijsuitgaven te geraken, zal nauwlettend moeten worden toegezien, dat het streven naar bezuiniging niet wordt misbruikt om de positie van de Bijz. School te verzwakken.
Naar inkrimping der schooluitgaven zal moeten gestreefd worden, zonder daarbij de rechtsgelijkheid aan te tasten.
Alleen onder deze voorwaarde zullen de voorstanders der Bijzondere School bereid kunnen zijn de regeering bij hare bezuinigingsplannen te steunen.
Dat inderdaad het gevaar niet denkbeeldig is, dat de voorstanders der Openbare School het grootste deel der bezuiniging voor rekening van het Bijzonder Onderwijs willen brengen, wordt zoo nu en dan duidelijk.
In het rapport van de commissie van den Vrijheidsbond wordt het noodzakelijk geacht dat voor de oprichting van Bijzondere Scholen de eischen van het leerlingental sterk worden opgevoerd.
In de vrouwengroep van dienzelfden Bond werd in de vergadering, welke de vorige week plaats had, het zelfs onomwonden uitgesproken, dat de pacificatie van de baan moet en aan het Bijzonder Onderwijs geen cent meer behoort te worden uitgekeerd.
En dezelfde gedachte, welke bij velen in den Vrijheidsbond leelt, vindt men ook bij de Vrijzinnig-democraten : „aanzienlijke verhooging van het aantal leerlingen om een Bijzondere School te stichten, benevens andere maatregelen, die de vermeerdering van het aantal van deze scholen kan verminderen."
Zoo wordt voor vden aan de linkerzijide de bezuiniging bij het onderwijs het teeken om tegen de plaats, welke de Bijzondere School zich na langen strijd te midden van ons volksleven heelt weten te verwerven, te reageeren.
Instinctief sluit de geheele vrijzinnigheid zich nauwer aaneen, om ter wille van de bezuiniging, de Openbare Schooi een voordeeltje te verschalken ten koste van de Bijzondere School.
Het is goed, dat wij nu reeds weten wat ons boven het hoofd hangt.
Een gewaarschuwd man geldt ook hier voor twee.

De waan van den dag.
Men staat op het eerste gezicht ietwat verbaasd te kijken, om geen andere uit­drukking te gebruiken, wanneer men in het nieuwe ontwerp tot herziening van de Gemeentewet, dat thans bij de Staten Generaal aanhangig is, in artikel 66 o.m. leest : „De Secretaris mag niet gehuwd zijn met den burgemeester."
Zoo men zulk eene bepaling zou aangetroffen hebben in het ontwerp van de tegenwoordige Gemeentewet, zou men er zeker niet voor zijn teruggedeinsd om den Minister, die haar had neergeschreven, ontoerekenbaar te verklaren.
Intusschen, de tijden zijn veranderd en daarmede ook de zeden. De gelijkstelling tusschen man en vrouw, reeds op zoo velerlei
terrein doorgevoerd, zal ook voortaan in de Gemeentewet tot uiting komen.
De vrouw zal, althans zoo het ontwerp ongewijzigd in 't Staatsblad komt, benoembaar zijn tot burgemeester en ook tot Secretaris der Gemeente.
Vandaar het bepaalde in artikel 66 van het wetsontwerp.
Hoe dit ambt, bijzonder dat van burgemeester, aan een vrouw kan worden toevertrouwd, begrijpen wij niet.
De burgemeester is toch ook „hoofd van de politie" en draagt vooral in dagen van revolutionaire woelingen, als het er op aankomt om met krachtige hand het gezag te handhaven, een zware verantwoordelijkheid.
Hoe zal dan in zulke tijden aan een vrouw de leiding der zaken zijn over te laten ?
Wij zijn misschien niet verstandig genoeg, als wij verklaren, ons dit vooralsnog niet te kunnen indenken.
Maar dan moet de Minister dit maar eens duidelijk maken.
Ons dunkt, dat hoe dwazer men de lijn van de emancipatie der vrouw doortrekt, te spoediger het met de vrouwenbeweging uit is.
Reeds hier en daar gaan van voorstanders van de gelijkstelling van man en vrouw stemmen op, die het welletjes vinden en die van oordeel zijn dat wij voldoende geofferd hebben aan den waan van den dag.
Mocht daaraan het voorstel dat de regeering nu doet, hebben medegewerkt, dan ligt daarin tenminste nog wat goeds.

Goedkeuring op de statuten van „De Dageraad" geweigerd.
Naar de „Maasbode" verneemt heeft de regeering goedkeuring geweigerd van de statuten der Vrijdenkersvereeniging „De Dageraad", omdat haar atheïstisch standpunt tegen de goede zeden is.
Indien dit bericht waar is, zou ons dit hartelijk verheugen, gelijk wij er ook naar uitzien dat de statuten van den Neo Malthusiaanschen Bond niet zullen worden goedgekeurd. Laat Nederland in deze dingen dan maar „achterlijk" zijn en laat het liberalisme en het socialisme in deze dan m.aar de eer hebben van de „vrijheid" voor te staan. Wij kennen alleen een vrijheid, die gebonden is aan Gods Woord.
En dat is de ware vrijheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen