Uwen Geest.

Heere, welk een blijden dag Is 't, die 'k weer aanschouwen mag, Nu Gij mij weer doet herdenken, 't Biijde, heuglijk Pinksterfeest, De herinnering dat G' Uw Geest, Na Uw heengaan wildet schenken.

Uwen Geest, Die 't hart ontdekt Aan de Zonden, Die verwekt Het besef, dat bij 't U missen, Bij den dood niets anders wacht, Dan den duist'ren, eeuw'gen nacht, Vol van pijn en droefenissen.

Uwen Geest, Die als vol smart 't Klagen wordt gehoord, dat 't hart Buiten U niet meer kan leven, Komt om 't toe te roepen : „Weet Dat de Christus eenmaal leed, Om U eeuw'ge vreugd te geven."

Uwen Geest, Die 't harte teert, Dat zoo vaak nog 't kwaad begeert, Om in U zich te vermaken ; Uwen Geest, Die t' allen tijd In den vaak zoo zwaren strijd Tegen 't kwaad, komt helpen waken.

Uwen Geest, Die troost, als 't schijnt Dat Uw bijstand gansch verdwijnt, Daar, waar Gij den voet komt leiden, Daar Die weer gelooven doet: Al Uw daan zijn wijs en goed. Die Gij komt voor mij bereiden.

Heere, laat deez' blijde dag Mij dan zijn, wijl 'k blikken mag Op wat Gij hebt willen schenken, In het zenden van Uw Geest, Laat, o laat dit Pinksterfeest Mij vol vreugd daaraan gedenken.

Ja, laat dezen blijden dag Wezen, wijl 'k ervaren mag, Dat Uw Geest in mij wil wonen, Leerend mij om t' allen tijd 't Kwaad te haten, steeds bereid om U eere te betoonen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen