Ingezonden.

Zondagsrust.
Wie zou dit niet willen, „Zondagsrust" ?
Vraag dit eens aan hen, die Zondag 'aan Zondag genoopt worden arbeid te verrichten ! Behalve uitzonderingen, zal blijken, dat nagenoeg een ieder dit wil.
De redenen waarom men Zondagsrust wenscht, loopen zeer uiteen ; maar met dat al, Zondagsrust is een begeerlijk goed voor hem, die het mist en een waardevol bezit voor hem, die het heeft.
Constateeren kan een ieder, vooral nu in de zomermaanden, en zeer zeker in den komenden vacantietijd, hoe het publiek de Zondagsrust benut; hoe op schrikbarende wijze „die Zondagsrust een bron van ellende is geworden voor een ander deel van ons volk, dat inconsequentie van „die rust" aan den lijve gevoelt. Zij toch worden — ten behoeve van dat Zondagsrust-genietend-publiek — genoodzaakt te arbeiden op den Zondag en nog wat meer en langer dan op andere dagen van de week.
Wij denken o.m. aan het personeel van de publieke middelen van vervoer : Politiepersoneel ; Telegraaf-en Telefoonpersoneel ; Café-en Restaurantpersoneel, enz.
Wie dezer dagen zijn oogen den kost geeft, vooral in het centrum van ons land, in de nabijheid van strand en bosch, of ziet het bedrijivige leven in een groote stad, komt als geloovig christen tot een bedroevende conclusie : „Het in hooge mate ontheiligen van den dag des Heeren, door een groot deel van ons volk."
Nog bedroevender wordt het met de wetenschap, dat zelfs de Overheid hieraan indirect voor een deel medewerkt. Wat toch te denken van een „Christelijke Regeering" waarvan een harer ministers geen bezwaar maakt tegen het doen loopen van extra treinen tegen verlaagd tarief op Zondag (traject Rotterdam—Hoek van Holland, Den Haag —Amsterdam, e.d.), daardoor als 't ware het publiek uitnoodigend dien dag er van te profiteeren.
Hierdoor zal dan het personeel in dat bedrijf weer meer dienst hebben te doen. De motieven, door Z.Excellentie genoemd voor het doen loopen van bedoelde treinen, ademen niet een christelijken geest. Zie het antwoord van Z. Exc. den Minister van Waterstaat op de vragen van het Tweede Kamerlid Kersten. Tegen deze handelwijze dient een ernstig protest.
Tevens een beroep op het christelijk deel van ons volk, hetwelk zich gebonden weet aan Gods Woord, om hun invloed aan te wenden, opdat in hun omgeving ter plaatse en in eigen kring de Zondagsrust vyorde bevorderd, ja, dat 't meer worde „Zondagsheiliging".
Hierdoor kunt ge mede steunen het streven van ons „Comité voor Zondagsrust, uit de Prot. Christelijke Organisaties van personeel in Publieken en Semi-Publieken Dienst."
„Rust op den Zondag en heilig dien. Er schijnen vele ooren te zijn, die wèl het eerste, maar niet het laatste verstaan."

Th. H. VAN OOST, Secretaris.

Den Haag, Juli—Aug. 1924. Van Ostade straat 327.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen