Kerk, School, Vereeniging.

NERLANDSCH HERVORMDE KERK.
Beroepen te Vollenhove Ph. Peter te Warns ; te Vlissingen A. de Voogd te Assen ; te Feijnaart A. Ouwejan te Dorkwerd; te Gaast en Ferwoude J. P. Snoep te den Boer.
Aangenomen naar Oud-Beijerland G. J. Koolhaas te Oldebroek ; naar Deerzum G. K. van der Horst; te Steenbergen ; naar Helder C. C. de Kloet te Purmerend.
Bedankt voor Lunteren G. Benes te Monster ; voor Parrega G. Elzenga te Nieuwkoop.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen te Engwierum H. M. Ploeger, cand. te Amsterdam ; te St. Laurens A. Scheele te Kapelle-Biezelinge ; te Enschedé (hulppr.) H. Holtrop, cand. te Joure; te Geesteren en Geselaar W. Leinen, cand. te Hoogeveen ; te Moerdijk M. A. van Pernis te Schoonerwoerd ; te Duurswoude K. van der Meulen, cand. te Garijp ; te Reitsum S. de Vries te Ambt-Vollenhove ; te Aalten W. van Gelder te Langeslag ; te Giessen Ouden Nieuwkerk R. van Reenen te Putten ; te 0udega E. Beukema te Nijawier.
Bedankt voor Meppel J. Ubels te Varsseveld ; voor 2.eExloërmond G. H. de Jonge te Vrijhoeve Capelle.

CHRiSTELIJK GEREFORMEERDE KERK
Beroepen te Steenwijk J. Hovius, cand. te Kolnhorn; te Vlaardingen K. Groen te Z wijndrecht; te Aalsmeer Joh. Jansen te Leiden; te Meppel L. L. de Vries te Rijnsburg

Geref. Zendingsbond. In het Rijsenburgsche bosch, bij Driebergen, had gisteren de 17e jaarlijksche zendingsdag van den Geref. Zendingsbond onder zeer groote belangstelling plaats. Ruim 5500 deelnemers waren uit alle deelen des lands opgekomen om dezen Zendingsdag mee te maken.
Te kwart over 10 opende Ds. J. C. Klomp, van Westbroek, het samenzijn met een hartelijk woord van welkom. Spr. bracht een woord van dank aan het gemeentebestuur van Rijsenburg, dat, als vorige jaren, bereid bleek, het zoo uitnemend geschikte terrein af te staan. Dan wijst spr. er op, dat deze Zendingsdag een bijzondere is, omdat een der sprekers zal zijn zendeling Belksma. De Heere ontvange dank en lof, aldus spr., al hij zoo langen tijd op het zendingsterrein heeft mogen werken.
Staande zingt de vergadering den heer Belksma toe „Dat 's Heeren zegen op u daal."
Ds. Klomp leest hierop enkele verzen van Efeze 2 en gaat voor in gebed.
Na het zingen van Ps. 75 : 1 houdt Dr. J. K de Lind van Wijngaarden, van De Bilt, De eigenlijke openingsrede. Spr. wijst er op, dat het gansche leven van Gods kerk, hoe zwaar het kruis soms ook drukt, toch uitloopt op het : „U alleen, U loven wij." Ook in dit morgenuur is er alle reden voor, dit te zingen. Denkende aan wat God in Midden Celebes gedaan heeft, mogen wij zeggen : Dus vertelt men in ons land, alle wond'ren Uwer hand. Een karige gedachte van Gods genade mogen wij niet hebben. Niet één, doch vele wond'ren deed Hij in Zijn liefde. Spr. hoopt, dat ook op dezen dag de liefde Gods ervaren mag worden.
Van de rede van Zendeling P. Belksma, die daarna het woord verkreeg, vindt men elders in dit blad een verslag.
Van een tweetal spreekplaatsen werd nu verder op den dag het woord gevoerd.
Ds. F. Kijftenbelt, van Feijenoord, sprak naar aanleiding van de woorden uit Jesaja 65 : Ik ben gevonden van hen, die naar mij niet vraagden.
Ds. W. J. Lokhorst, van Bennekom, sprak over : „In heilige sieradiën", zijn gehoor bepalend bij Ps. 110:3.
Ds. R. Bartlema wees er in zijn toespraak op, hoe de strijd tusschen Christus en den Anti-Christ gaat „om 't Koninkrijk".
Ds. J. C. van Apeldoorn, sprak een woord naar aanleiding van Jesaja 24 : 10.
Ds. B. N. B. Bouthoorn wees er op, hoe Paulus aan de Grieksche en Romeinsche we reld predikte de kracht en de wijsheid Gods, d.i. Jezus Christus.
Ds. Van Ingen wees op Jozua's woorden: Daar is veel land overgebleven om dat erfelijk te bezitten, doch gaat heen en woont in dat land.
Tenslotte sprak Ds. J. H. F. Remme, van Amsterdam, een slotwoord naar aanleiding van Zacharia 14:7: En het zal geschieden ten tijde des avonds, dat het licht zal wezen". Spr. wees er op, hoe God de zending tot dagtaak heeft gesteld voor Zijn volk.
Na het zingen van Ps. 145 : 4 werd de uitnemend geslaagde zendingsdag met gebed gesloten.

Ds. J. H. Gunning J.Hzn.
Ds. J. H. Gunning, predikant bij de Ned. Herv. Kerk te Serooskerke (W.), de bekende redacteur van „Pniël", heeft medegedeeld tegen 1 November zijn emeritaat aan te zullen vragen. Vooral het tweemaal preeken elken Zondag, vaak nog met de vermoeienis aan het rijden naar de vacante gemeenten verbonden de verre afstanden bij huisbezoek, vooral bij ongunstig winterweer, de drukte van den winter — ze werden hem te zwaar, en met volledige instemming van den geneesheer besloot hij vóór de drukste tijd aanbreekt, de gemeente en het ambt, die hem lief zijn, te verlaten. Waar hij vroeger reeds twee malen in zijn ambtswerk wegens overspanning heeft moeten rusten, en de kentekenen er zijn dat hij ook thans voor hart en hoofd rust behoeft, meende hij in een en ander Gods aanwijzing duidelijk te zien.

Nieuwe Predikantsplaatsen. Te Den Haag wil men, naar we reeds meldden, weldra komen tot de vestiging van een 15de predikantsplaats bij de Ned. Herv. Gem. Het Prov. Kerkbestuur van Zuid-Holland heeft nu zijn goedkeuring verleend aan den nieuwen ligger voor het tractement. Hiervoor is uitgetrokken uit de Kerkvoogdij kas een jaarlijksch bedrag van f 5500, benevens f 100 vergoeding voor huishuur.

Het einde van den Sabbath. Aan een Joodsch gebedenboek is het volgende over den uitgang van den Sabbath ontleend :
„Wanneer het einde van den goddelijken Sabbath aanbreekt, gevoelt zich het gemoed van Israels kinderen beklemd door de droeve gedachte : Sabbath gaat henen !
Sabbath, de dag van vrede en kalmte, van hoop en geloof, van vertrouwen en wijding. Sabbath gaat ons verlaten. De gewone, alle daagsche wereld met haar zorgen en begeerten, met haar zwoegen en strijden zien we weder naderen.
Het stemt ons weemoedig den Sabbath onze afscheidsgroete te brengen.
En de wisseling daarboven aan 't luchtruim van de laatste sporen van zonneglans voor het halfduister van den nacht, wordt ons het beeld van den wijkenden feestglans der Sabbathstonden, die zich dra verliest in het donkere der alledaagsche beslommeringen.
Maar zie, daarboven vertoonen ze zich achtereenvolgens, als heilboden van een teederen weldoenden lichtglans der hope, door den God der eeuwigheid ons toegezonden, de sterren van den hemel, fluisterend over een wereld van zorgen en zwoegen de vertroostende mare : de Heere waakt !
En we luisteren naar den zang van eeuwig vertrouwen, dien de Sabbath ons bij zijn scheiden op onzen dagelijkschen levens gang medegeeft.
Het is een zang van schoone, weldoende toekomstgedachten, die als lichtende sterren ons voorgaan op onze dikwijls steile paden ; het is een lied, dat een Jeremia zong machtig en liefelijk den verstrooiden in Israël toejubelend : „En gij, vrees niet, mijn knecht Jacob, want uit de verte breng Ik u de hulp en uw kroost de verlossing !"
Zoete troost bij het scheiden der Sabbathstonde.
Wel gaat Sabbath henen, maar hij komt weder, ja hij komt eens geheel weder, als de groote Sabbath nadert en het licht wordt eeuwig licht voor ons.
Komt, deze zangen van geloof en moedig vertrouwen nemen wij als afscheidsgave van den scheidenden Sabbath mede naar het gebied van ons dagelijksch arbeiden en zwoegen !
Sabbath komt weder. Sabbath komt nogmaals weder eens wordt het één, eeuwige, groote wereld-Sabbath !"
Tot zoover de Joodsche gedachte bij den uitgang van den Sabbath.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen