Staat en Maatschappij.

Grif toegegeven.
Hoewel een debat met „Staat en Kerk" meestal tot niets leidt, had het echter ditmaal z'n goeden kant, dat wij in ons artikeltje „Pot en ketel" even de practijken van de Hervormd (Gereformeerde)-Staatspartij gesignaleerd hebben, om door vreesaanjaging met het Roomsche spook gelden voor de partijkas in te zamelen.
Evenals Rome dit op haar manier doet, zoo schreven wij een veertien dagen geleden, speculeert de penningmeester van de H.(G.)S. op het Roomsche gevaar om de dubbeltjes bijeen te krijgen, die de partij voor hare politieke propaganda behoeft.
Onomwonden geeft een der redacteuren van het blad, die zich onder den naam „Geus" aandient, dit speculeeren toe. Het is te treffend, om niet even vast te leggen wat daarvan in „Staat en Kerk" van 3 October gezegd wordt.
Wij lezen daar :
„Ieder penningmeester speculeert wel eens op het gevoel om de beurzen te openen."
Zooals te begrijpen is, protesteert „Staat en Kerk" tegen het door ons in één adem noemen van zijn politieke organisatie met Rome.
Maar voor dit protest gaven wij destijds in ons artikekje in „De Waarheidsvriend" geen aanleidinig. Ieder, die wèl leest, zal dit moeten onderschrijven.
Wat we betoogden was, dat met het vrees aanjagen tegen Rome, zoodat de vlammen er uitslaan", gelijk de penningmeester der partij het den volke kond deed, de penningen uit de beurzen der goegemeente voor politieke doeleinden worden geklopt.
En dit wordt in „Staat en Kerk" thans grif toegegeven,

Vrienden der waarheid.
In hetzelfde artikel van hierboven, wat niet door vriendelijkheden aan onze redactie uitmunt, en waaruit we een enkelen zin citeerden, vinden we nog een tirade, welke alleszins de aandacht verdient.
Het is het slot van het artikel : „De Waarheidsvriend en Rome".
Daarin lezen wij:
„Breke God spoedig de verderfelijke gewetens-toeschroeiende coalitie, opdat ons Gereformeerde volk weer vrienden der Waarheid worden".
Wij verwonderen en verbazen er ons over, dat men zooiets durft neerschrijven.
Vooral dat laatste zinnetje !
In navolging van wat onlangs „De Nederlander" (zie ons vorig nummer) liet schrijven over de actie van den Gereformeerden Bond, verscheen aan den avond van de vergadering van het kiescollege voor het formeeren van twee drietallen van predikanten te 's Gravenhage een circulaire, luidende :
„Allen, die weigeren het partijwezen in onze gemeente te versterken en het drijven van den Gereformeerden Bond afkeuren, kiezen als één man", enz.
Onder de onderteekenaars van dit biljet treft men warme voorstanders aan van de Herv. (Geref.) Staatspartij. En om nu de maat vol te meten en toch maar die gehate Gereformeerden te weren, volgt men het advies van de Ethische Kiesvereeniiging en beveelt o.a. aan een volbloed Ethisch predikant.
En dat heet dan die Gereformeerde Waarheid dienen.
Men moet maar durven.
De liefde voor de Gereformeerde beginselen is bij deze mannen nog ver te zoeken.
Althans wanneer het op de practijk aankomt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen