Staat en Maatschappij.

Terecht afgewezen.
De Antirevolutionaire Kamerfractie en met haar een tweetal Christelijk Historischen, benevens de heer Kersten, hebben goed gedaan door in de zitting van Donderdag 9 October hun stam uit te brengen tegen het wetsontwerp tot herziening van enkele artikelen van de Arbeidswet 1919.
Het ging daarbij over het verrichten van arbeid op Zondag.
Stelde de regeering zich in 1919 op 't principieel juiste standpunt dat Zondagsanbeid in het algemeen verboden moet zijn en alleen in geval van volstrekte noodzakelijkheid en onvermijdelijkheid kan worden toegelaten, bij het wijzigingsontwerp, dat wij hier boven noemden, werd de mogelijkheid van Zondagsarbeid verruimd.
De reden, waarom deze maatregel getroffen werd, gaf de Minister aan in de mededeeling, dat de toestanden in het buitenland dit wenschelijk maakten.
Wat nu voor beperkten tijd geoorloofd was, wilde mr. Aalberse definitief mogelijk maken.
De regel zou nu voor den vervolge zoo worden, dat Zondagsarbeid geoorloofd was, overal waar hij maar aanleiding zou geven tot eenige verlaging van de productiekosten.
Het gevolg van deze regeling moest er ongetwijfeld toe leiden, dat meer bedrijven van de faciliteiten zouden gaan gebruik maken, dan tot op heden het geval was. Immers het vol continu bedrijf zonder Zondagsonderbreking kreeg gunstiger bepalingen en mildere voorwaarden dan het onder de bestaande regeling van 1919 genoot.
De Minister mocht in zijn antwoord tegen de bedenkingen van de verzwaring van Zondagsarbeid aanvoeren, dat hij in den algemeenen maatregel van bestuur weer op andere wijze het verrichten van Zondagsarbeid zou beperken — een loffelijke gedachte, die dan den tegenwoordigen Minister wèl bond, maar zijne opvolgers vrij liet — maar deze toezegging kon toch niet zoo voldoende worden geacht, dat zij tot voorstemmen de vrijmoedigheid gaf.
Het was jammer, dat het wetsontwerp toch werd aangenomen.

Afkeurenswaard.
Het is een groot kwaad, waaraan zoo menigeen onder ons volk zich telkens schuldig maakt, n.l. het ijdellijk gebruiken van Gods heiligen Naam.
Men doet dit, zoo luidt vaak de verdediging, niet met opzet, maar uit onnadenkendheid. Het is een gewoonte geworden, waar men niet meer op let. Echter is het niet te vergeten, dat ook het lichtvaardig gebruik maken van Gods Naam een kwaad is en zonde voor God.
Naast dit kwaad staat een ander kwaad, dat iederen keer als men er iemand op betrapt, tegenzin en ergernis opwekt.
Wij bedoelen het gebruik maken — of beter misbruik maken — van woorden, voorstellingen of uitdrukkingen uit de Heilige Schrift, die daarin een bijzondere beteekenis hebben, om deze dan in den dagelijkschen omgang te bezigen.
Wanneer b.v. de Hervormd (Gereformeerde) Staatspartij, voor welk doel of bij welke gelegenheid ook, gebruik makende van hare initialen (beginletters) l. G. S., spreekt van H(oort) G(ods)  S(tem), dan is dit in hooge mate af te keuren. En zoo ook staat het met hetgeen wij in 't jongste nummer van „De Banier", het politiek orgaan van ds. Kersten, lazen, waarin diens broeder, de heer A. J. Kersten, het Statenlid uit Zuid-Holland, spreekt van een „zondvloed" van Duitsche dienstboden.
Ook het gebruik van het woord zondvloed in dit verband lijkt ons ongepast en afkeurenswaardig.
Zeker, wij weten wel, dat dit niet met opzet gebeurt, en dat hier slechts onnadenkendheid in het spel is. Doch ook in het spreken en schrijven zij men voorzichtig in het kiezen van zijne woorden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen