Mengelwerk.

Waar is de hemel ?
Een Methodistisch prediker had op zekeren dag gepredikt over den hemel. Den volgenden dag de stad ingaande, ontmoette hij een zijner gemeenteleden, een oud en rijk man. "Dominé", sprak hij, „dat was een goede preek gisteren. Gij hebt aangaande den hemel zoo ongeveer alles gezegd, wat er van te zeggen viel; maar gij hebt niet gezegd, waar de hemel is".
„Wel", sprak de leeraar, „dan zal ik het u nu zeggen. Ik kom daar juist uit een hut, waarin een lid uwer gemeente woont. Zij ligt met de koorts te bed ; haar twee kinderen liggen ziek in dezelfde kamer ; en de menschen hebben geen brand, geen eten, geen dekking. Ga nu weer de stad in en koop voor vijftig gulden van allerlei waar, maar goede waar, laat die bij haar bezorgen, en ga zelf eens die woning binnen en zeg dan : „mijn zuster, ik heb u deze goede dingen laten brengen in den naam van onzen Heer en Heiland". Dan vraagt gij om een Bijbel en gij leest Psalm 23, en dan knielt gij neder en bidt met haar. En als gij dan nog niet weet waar de hemel is, dan zal ik vijftig gulden betalen."
Den volgenden dag zei de oude rijke man : „dominé, nu heb ik den hemel gezien ; ja, ik heb een kwartier in den hemel doorgebracht, zoo waar als ik het u zeg".
Ons dunkt, het middel is voor menig rijk mensah goedkoop genoeg.
(Rott.)

Zaad gezaaid.
Een godvruchtig heer reisde met de stoomboot ; hij nam eenige traktaatjes en verspreidde die ter lezing onder de passagiers. Verscheidene lazen ze aandachtig ; maar er was één heer, die „een tegenzin had aan den godsdienst en aan godsdienstige menschen". Hij nam een der traktaatjes, vouwde het op, nam toen voorzichtig zijn pennemes en smeed het papier bedaard in kleine stukjes. .Hij hield zijn hand in de hoogte en strooide de stukjes over de boot, om daarmede zijn verachting voor den godsdienst te toonen.
Nadat hij dit gedaan had, zag hij, dat een der stukjes aan zijn jas bleef vastzitten. Hij nam het er af, en bezag 't eenige oogenblikken vóór hij het wegwierp. Op de eene zijde van 't stukje papier stond slechts één woord ; het was het woord „God". Hij draaide het om, en op de andere zijde stond het woord „eeuwigheid". Daarna wierp hij het stukje papier weg. Hij kon zich van dat papiertje gemakkelijk ontdoen ; maar van de plechtige woorden „God" en „eeuwigheid" niet. Hij trachtte te drinken en te spelen, om deze woorden uit zijn geest te verdrijven ; maar het baatte hem niet. Zij vervolgden hem waar hij ging, en nimmer had hij eenigen troost, totdat hij een christen werd. (Dit kleine stukje papier, met deze twee woorden, was het middel tot zijne bekeering.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen