Staat en Maatschappij.

Vierderlei standpunt.
Onder de ontwapenaars treft men vierderlei soort menschen aan.
In de eerste plaats de oppervlakkigen, die van meening zijn dat, wanneer de wapens worden neergelegd, het goede in den mensch het kwade zal overwinnen. Zij strijden voor het ideaal: dat de zonde bij voortdurende beschaving haar heerschappij over den mensch zal verliezen.
In de tweede plaats de kleinmoedigen. Het zijn dezulken, die door de gedachte verontrust worden van: „Wij kunnen niet; Nederland is een te klein land en zijn volk is een te zwak volk, dan dat op de verdediging van het land of op een opkomen voor de rechten des volks mag worden aangestuurd. En daarom is er maar één uitweg: de wapens neder".
In de derde plaats „de teerhartigen", dat zijn zij, die zich beroepen op het gebod: „Gij zult niet dooden". De christelijke liefde jegens den naaste, zoo redeneeren zij, is vierkant in strijd met elke gedachte aan oorlog. En: omdat zij de christelijke liefde verwisselen met een Boeddhistisch medelijden, is voor hen de oorlog uit den booze.
En in de vierde plaats de internationalen, die de geheele menschheid zien in het licht van de ééne groote gemeenschap der volken, tusschen welke de grenzen der landen zijn uitgewischt en de nationaliteiten behooren te vervallen. Zij staan op het standpunt, dat de verbroedering der volken voor goed een einde zal maken aan den oorlog.
Tegenover dit vierderlei standpunt is maar één verweer mogelijk, n.l. dit : dat God niet alleen is een God der liefde, maar ook een God van het recht. En dat wanneer de mensch het recht Gods schendt, de Heere met Zijn toorn de volkeren komt bezoeken.

Staat en Kerk.
Onlangs schreef de Nieuwe Overijsselsche Courant onder 'het opschrift „Staat en Kerk" :
't Volgende bericht komt uit Tsecho-Slowakije, hoofdstad Praag; men leze het aandachtig :
„De minister van eeredienst heeft geweigerd het hem aangeboden ontwerp voor een statuut der kerkelijke gemeente der calvinisten in Slowakije goed te keuren. De regeering acht het niet wenschelijk, de calvinistische gemeente als een zelfstandige gemeente te erkennen: de regeering heeft den vertegenwoordigers der calvinisten in overweging gegeven zich bij de evangelische gemeenten aan te sluiten".
Daar hebt ge nu de vrijheid van Links.
Want in Tsjecho-Slowakije heeft nog steeds het „roode" en „rose" element de overhand.
En ziehier nu de „vrijheid"!
De vrijheid met name der Kerk.
Vragen die calvinisten daar staatsgeld, staatssubsidie, staatssteun? Geen sprake van! Ze willen met plezier voor hun eigen behoeften zorgen, zonder één duit te krijgen van den Staat. Ze vragen alléén, dat de Regeering hen als zelfstandige Kerk erkennen zal !
„Doe ik niet!" zegt nu Praag.
„Wat! gij, calvinisten! gij hebt geen afzonderlijke kerk noodig en ik geef u in overweging, u aan te sluiten bij de evangelische gemeenten". Daar kunt ge toch ook een goed, stichtelijk woord hooren; wat zult ge u dan apart als gereformeerde Kerk gaan organiseeren".
Zie, dat is de Vrijheid-der-Revolutie. Anno Domini 1900 vierentwintig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen