Leestafel.

De Uitgevers-Maatsch, E, J. Bosch Jbzn. te Baarn heeft een bundel schetsen van mevr. Kuyper, geb. Van Oordt uitgegeven in de Boekenserie „Opgang" onder den titel „Het stille huis". Hoe verder we met het lezen kwamen, hoe mooier we deze schetsen vonden. Niet, dat we de laatste schetsen zooveel beter geschreven achten dan de eerste of de tweede, maar we kwamen al lezende meer in de lectuur en met klimmende belangstelling lazen we verder. Niet, dat het zulke spannende verhalen zijn. Haast zeiden we „gelukkig niet". Maar het is zoo echt, zoo waar, zoo mooi wat mevr. Kuyper-Van Oordt geeft, dat we dit boek — het eerste van haar hand, dat wij lazen — gaarne hartelijk aanbevelen. Het is zoo echt natuurlijk wat zij geeft. En wat zij geeft, geeft zij met warmte, met talent. Het is een bundeltje van vijf verhalen; de eerste veel grooter dan de laatste; maar de laatste niet minder mooi dan de eerste. De motieven zijn heel verschillend. De geschiedenis van Jaantje in de eerste schets is zoo heel anders dan wat van „De Schaatsenrijdsters" wordt verteld. En hoe verschilt „Gerbrand" van „De Ooievaren". Maar het is mee bewijs van het talent van de schrijfster, dat ze naast elkaar zoo prettig aandoen bij het lezen. Mooi zijn de personen geteekend, zoowel van Jaantje als van haar Grootmoeder, ook van oom Adriaan, maar niet minder van tante Fie en jonge Fie en Truus. Hoe mooi ook zijn de schaatsenrijdsters geteekend, vooral als ze op 't kanaal zijn, met die schaatsen en met de mof, met het melktentje en de polkabrokken. En de dominé, met den arbeider Fongers, maar meer nog met Klaar, de meid, bij het regenwater in de keuken, zijn in „de Ooievaren" schitterend! Wij hebben genoten van dit boekje, waarin ook de twee koppige Kolonistjes Leo en Berard getekend worden, een vies, nat kusje gevend aan de Juffrouw, die zoo prachtig met deze gasten in de kinderkolonie wist om te springen. Men leze dit boek, zoo fijn geschreven en zoo bizonder mooi gedrukt, zoo prachtig uitgegeven. Mevr. Kuyper-Van Oordt mag meer boeken nog schrijven!

Mevr. Westerbrink-Wirtz heeft in de Boekenserie „Opgang" een nieuw verhaal gegeven „Verbonden". Ons oordeel over dit boek kan niet gunstig zijn; Niet, dat de schrijfster niet goed schrijft. We weten, dat zij iemand is die veel schrijft, héél veel zelfs. Ook is zij een schrijfster die taent bezit. Maar de hoofdpersoon, Hermien, is een vrouw, die we onder het lezen wel eens hadden willen afranselen. Is dat een mensch! En nu kan mevr. Westerbrink-Wirtz natuurlijk niet helpen, dat er zulke misbaksels van vrouwen zijn, die graag zoo gewichtig-voornaam en zoo verwaandontwikkeld doen, altijd zich anders aanstellend dan een gewoon mensch. Maar als ze er dan zijn — en ze zijn er — dan moeten ze door een schrijfster van christelijk beginsel eens flink in 't zonnetje gezet worden en eens flink afgestraft worden en het holle, leege, verwaande moet eens flink aan de kaak gesteld worden en het goddelooze, dat zij zichzelf en heur man ongelukkig maken, moet eens scherp in het licht gesteld worden. Vooral ook als door een aanstellerige natuur het huwelijk kinderloos blijft en ook na de geboorte van een lief kind de vrouw nog op een afstand blijft staan van haar man. Omdat mevrouw in eigen oog zooveel „dieper" voelt en zoo veel meer „ontwikkeld" is (want ze leest boeken om toch vooral van „alles" op de hoogte te blijven) dan een brave, degelijke man, die zooveel van zijn vrouw houdt, maar door z'n vrouw eigenlijk wordt beschouwd als iets minderwaardigs. We zijn wrevelig geworden onder 't lezen van dit boek, niet omdat er zulke vrouwen zijn, maar omdat zulke vrouwen niet genoeg afgestraft zijn door de schrijfster. Hermien komt er veel, véél te goed af! Zij had op andere wijze van haar zondige dwaasheid moeten worden genezen. Met een ander gebed, met een andere klacht, in een anderen weg. En anders had zij zóó moeten worden geteekend, dat vooral jonge meisjes er door gewaarschuwd werden om niet in zulke dwaze allures heil te zoeken. Hermien is een veel holler vat dan haar man, hoewel zij poseert als iemand, die heel wat méér waard is. Vooral in onzen tegenwoordigen tijd moet in christelijken kring voor dergelijke vervelende, ongelukkig makende vrouwen gewaarschuwd worden. En wel heel ernstig!
De Spiegel, illustratie voor het christelijk gezin, gaat voort om wekelijks veel goeds en veel schoons te geven in woord en beeld, uiterst geschikt voor onze christelijke gezinnen. De uitgave is van W. Kirchner, Bloemgracht 133, Amsterdam.
Cijfers en Feiten is een gids voor het politieke en sociale leven, uitgegeven door de N.V. „De Graafschap" te Aalten. Verschenen is de 5de jaargang no. 4 (Januari 1925). Wie een verzameling wil hebben van belangrijke citaten en gewichtige gegevens — vooral in dezen tijd, nu het politieke leven nog al onze aandacht vraagt — kan hier terecht. Per jaargang van 12 nrs. kost deze Gids ƒ 2.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen