Staat en Maatschappij.
Een onwaar optreden.
Ook het optreden van de Staatkundig Gereformeerden begint in den laatsten tijd, nu de verkiezingen in het zicht komen, bepaald weerzinwekkend te worden.
Dat men open en rond voor zijn meening uitkomt en zijne tegenstanders bestrijdt, is het goed recht van elke politieke partij, dus óok van ds. Kersten en zijn medestanders, maar dat dit geschiedt op een wijze als onlangs „De Saambinder" te lezen gaf, kan niet door den beugel.
Het schijnt, dat het politieke orgaan van de Staatkundig Gereformeerden, „De Banier", het alleen niet meer af kan, dat de ruimte in dat blad onvoldoende is om giftige pijltjes tegen de Antirevolutionairen te smeden, daarom moet tegenwoordig ook „De Saambinder", Correspondentieblad der Gereformeerde Gemeenten in Nederland en N.-Amerika", politieke hand-en spandiensten aan de partij gaan bewijzen.
Van welk allooi deze diensten soms zijn, kan blijken uit hetgeen in 't laatste nummer van dit correspondentieblad aan het slot van een artikel over het jubileum van den oud-hoogleeraar ds. Lindeboom, van Kampen, geschreven wordt.
Daar schrijft ds. den Hengst uit Leiden over de Neo-Calvinisten, die leunen op den vleeschen arm van Rome, achter den priester Nolens aansukkelend, stemmend voor een gezantschap bij den paus, straks stemmend voor het vrijlaten, door heel ons land, van openbare afgodische processies.
Met deze Neo-Calvinisten worden natuurlijk de Antirevolutionairen bedoeld, die, zoowel in hun Kerkgemeenschap als in politieken zin moeten worden ten toon gesteld.
Maar weet de schrijver van het artikel niet, hoe ook de leden van zijn gemeenten wel eens van zekere zijde worden gehouden Neo Calvinisten te zijn? Moet ds. den Hengst nu aan deze kwalificatie, van de tegenstanders van hem en ons, gaan meedoen?
Schendt hij daarmede ook niet zijn eigen aangezicht?
En wat dan voorts te zeggen van dat ,,steunen op den vleeschen arm van Rome" en van dat „achter den priester Nolens aansukkelen".
Is de Leidsche predikant hier reeds heelemaal vergeten het gebeurde bij de laatste Kabinetscrisis en welke houding bij die gelegenheid de Antirevolutionairen hebben ingenomen? Een houding, welke vierkant inging tegen de politiek der Roomschen.
Herinnert ds. den Hengst zich niet meer hetgeen toen plaats vond, laat hij dan zwijgen en zoo ja, waarom maakt hij zich dan aan verdachtmaking schuldig? Meent de schrijver van het artikel uit „De Saambinder", dat het zoo'n bijzonder genoegen voor den heer Nolens is als b.v. Minister Colijn met zijn ontwerp tot afschaffing van de Staatsloterij komt, of wanneer de Antirevolutionairen den R.K. Minister van Swaay hun vertrouwen in de Kamer opzeggen inzake zijn spoorwegpolitiek?
Waarom dan onwaarheid gedebiteerd? Weet ds. den Hengst niet, dat de Antirevolutionaire partij zich hare volle vrijheid heeft voorbehouden inzake het gezantschap bij den paus en dat 't juist de Antirevolutionairen waren, die destijds de opheffing van het processieverbod hebben tegengehouden?
Van welke waarde het betoog van dezen Gereformeerden predikant is moge ook hieruit blijken, dat voor het vrijlaten der processies wijziging van de Grondwet noodig is; van een straks stemmen vóór het toelaten van openbare processies kan dus geen sprake zijn; het gebruik maken van dit argument kan dan ook slechts tot misverstand leiden en - is uit dien hoofde misleidend.
Ware het niet beter, dat ds. den Hengst, als hij niet beter weet, maar zweeg?
Laat hij met het oog op de donkere tijden waarin wij leven eens overwegen, dat „eendracht macht maakt", maar dat „tweedracht verteert".
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 februari 1925
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 februari 1925
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's