Staat en Maatschappij.

Een nationaal Kabinet.
Er wordt in den laatsten tijd weer heel wat gesproken over een nationaal Kabinet en over het voeren van nationale politiek. Dit is zoo langzamerhand gewoonte geworden, telkens als de stembus in het zicht komt. Elke vier Jaar hoort men dezelfde klanken, die zoo spoedig weer verstommen wanneer de verkiezingen achter den rug liggen.
De zaken worden dan voor de zoo veelste maal opgeborgen en bewaard, teneinde tegen dat een nieuwe parlementaire periode in aantocht is, opnieuw voor den dag te worden gehaald en te worden uitgestald.
Tot de voorstanders van een nationaal Kabinet zijn voornamelijk te rekenen de leden van den Vrijheidsbond, de partij, welke het restant vormt van de oudliberale garde uit het glorietijdperk der vrijzinnigen. Het lievelingsdenkbeeld van deze mannen is een Kabinet, waarin zoowel personen van rechts als van links zitting hebben.
Natuurlijk zou men aan een dergelijke staatkundige combinatie in de verste verte niet denken, wanneer de eigen positie sterk genoeg was om den politieken toestand des lands te beheerschen.
Zoo stond het wèl in het midden en in de laatste helft van de vorige eeuw, toen het oppermachtig liberalisme de meerderheid der zetels in de Eerste en Tweede Kamer bezette.
Tegenwoordig is dit anders, nu de invloed der vrijzinnigen op het staatkundig leven van ons volk van haast geen beteekenis meer is. En in zulke omstandigheden is een nationaal Kabinet voor een partij, die weinig of niets meer te zeggen heeft, een ware uitkomst.
Het mes snijdt dan van twee kanten.
Eenerzijds zit men mee aan het roer van het schip, waardoor men kans krijgt om met anderer hulp eigen positie te versterken en anderzijds — wat vooral voor de vrijzinnigen een zaak van beteekenis is — kan men er tegen waken, dat het christelijk levensbeginsel niet al te zeer de politiek beheerscht.
Want het opkomen voor de handhaving van het gezag, het bewaren van de gaafheid van het gezin, de bescherming van het huwelijk, het vasthouden aan de persoonlijke verantwoordelijkheid, het heiligen van den Zondag, het tegenstaan van het tooneel, alle geestelijke goederen, waarvoor de Christelijke belijdenis wil pal staan, maar waarvan de vrijzinnigheid niets moet hebben.
Daarom is een nationaal Kabinet voor de liberalen van zoo'n uitnemend belang. Met zulk een nationaal Kabinet is ook de samenwerking der rechtsche partijen van de baan, is de kracht der rechterzijde gebroken en de antithese begraven. Het geheele voordeel komt dus op de creditzijde van de vrijzinnigen, die van zulk een combinatie alleen de vruchten plukken.
Is het wonder, dat men van rechts weigert om, de hand, welke wordt uitgestoken, aan te nemen? Van dien kant kent men te goed het spreekwoord: als de vos de passie preekt, enz.
Doch bij een nationaal Kabinet behoort ook nationale politiek. Daarover de volgende week.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen