De hand van onze Bond

De hand van onzen Bond
Neen, dat is geen drukfout; 't moet niet zijn de band die ons in onzen Bond bindt, maar 't moet nu eens wezen de hand van onzen Bond. Want wij willen het hebben over den secretaris van onzen Bond, die heden jubileert, omdat de Heere zoo goed is hem het groote voorrecht te schenken vijf en twintig jaar in den echt te zijn verbonden en vijf en twintig jaar predikant in onze Hervormde Kerk te zijn.  En natuurlijk gaan wij nu niet spreken over zijn huwelijksfeest; dat gaat buiten de nieuwsbladen om; hoewel wij ds. en mevr. Jongebreur — Van Vliet gaarne in ons Bondsblad hartelijk geluk wenschen en den wensch en de bede uitspreken, mede namens allen die hen kennen en van hun vriendelijk huis hebben genoten, dat de Heere hen nog vele jaren sparen mag, gekroond door Zijn gunstrijken zegen; Ook straks in het nieuwe, mooie huis aan den Stationsweg te Veenendaal!  Waarover wij 't evenwel in ons Bondsblad willen hebben, is het feit, dat ds. Jongebreur vijf en twintig jaar predikant is in onze Hervormde Kerk en dat hij bijna zoo lang als onze Gereformeerde Bond bestaat het secretariaat heeft waargenomen als lid van het Hoofdbestuur.  Van de oprichting af heeft hij in het Bestuur gezeten en was in den aanvang de heer Duymaer van Twist secretaris, de pen is al spoedig overgegaan in de hand van ds. Jongebreur en aan die hand denken wij nu bizonder. Jubileeren kan gevaarlijk zijn. We zijn en blijven zulke groote egoïsten. En een jubileum is er zoo mooi voor geschikt om eens over ons te laten praten en veel van onszelf te zeggen. Dan nemen we den passer en zetten de punt in het egoïstisch middelpunt en vaststaande in dat „ik", trekken we maar cirkels, kleine en groote, soms heele groote, en het draait alles om dat „ik" en nog eens om dat „ik". Daarom kunnen die jubileums zoo gevaarlijk zijn, vol hoogmoed en ijdeltuiterij. Vooral voor een christen zoo verkeerd, 't Zal heusch geen schade doen als de menschen wat minder van ons weten en hooren. Zoo belangrijk zijn we gewoonlijk niet .....! Maar het zou snoode ondankbaarheid zijn jegens den Heere, indien we bij gedenkwaardige  gebeurtenissen in ons persoonlijk en huiselijk leven niet dankbaar en blij Hem gedachten. Die zoo rijkelijk zegende en Die wil, dat we ook van Zijn zegeningen zullen genieten. Op de feesten moet een feestoffer, een feestmaal, een feestlied; zóó heeft de Heere het van ouds gewild onder Zijn volk. En blij gedenken wij in den kring van onzen Gereformeerden Bond nu, dat we in ds. Jongebreur nu zooveel jaren de hand gehad hebben, die zoovéél schreef, zooveel regelde, zooveel stuurde, dat we waarlijk wel mogen getuigen, dat we véél aan hem te danken hebben. Of men ds. Jongebreur indertijd bij de oprichting van den Gereformeerden Bond in het Bestuur gekozen heeft, omdat hij een Sauls-statuur heeft, van de schouderen opwaarts boven anderen uitstekend, gelooven we niet. Het zal wel in z'n beginsel, stoer en stevig, gezeten hebben, dat men hem uitzocht. Maar gelijk z'n statuur is, zóó heeft z'n hand de dingen sinds gestuurd en het is mee aan zijn krachtige leiding te danken dat het scheepke van onzen Bond een en andermaal door de branding is heengekomen, zonder al te groote averij, om telkens „recht door zee" voort te stevenen. Wij danken God in deze dagen voor die vaste hand in zijn secretaris onzen Gereformeerden Bond gegeven. Het is ons meermalen tot hulp en steun en vreugd geweest. Zegene de Heere ds. Jongebreur en zijn huis in deze feestweken en late Hij onzen Bond het voorrecht onzen jubileerenden secretaris nog vele jaren te mogen bezitten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen