Vrije genade.

Geheel, gansch verloren,
Uit Uw mond te hooren:
Ik ben 't, Die om niet,
Uit vrije genade,
In gunst sla u gade,
En 't Leven u biedt.

Dat, Heere, te leeren
Dat slechts te begeeren,
Wil ik niet, dat is 't
Wat al mijne dagen,
Mij telkens doet klagen,
Dat ik dit nog mis.

'k Wil altoos weer werken. Om U te doen merken. Dat 't harte begeert. Als hoogste verlangen, U, Heere, t' ontvanigen. Als Hem, Dien 't vereert.

'k Wil immer U toonen. Een hart waarin wonen, De lust en 't gemiot, In 't zoeken en vragen, Naar U alle dagen Als Koning en God.

Ik zou, om mijn smeeken,
Verlangen Uw spreken
Te hooren: Ik bied
U 't gaan op Uw gangen,
Wijl gij Uw verlangen:
't Mij kennen, daar ziet.

Doch zelf niets te wezen,
Van U slechts in dezen
't Verwachten alleen, 
in Christus t' ontvangen
Gena op mijn gangen,
Dat wil 'k niet, o neen !

Ach, Heere, wil Zelve
Dan leeren, dat delven,
Dat zoeken, om toch
In mij iets t' ontwaren,
Te vlieden, ervaren:
Genade slechts nog.

Ach, leer mij om nimmer
In mij iets, doch immer
In U, U alleen,
Wat ik moet ontberen.
Te zoeken, te leeren:
Genade alleen.

Opdat 'k gansch verloren,
Uit Uw mond mag hooren:
Ik ben 't Die, om niét,
Uit vrije genade,
In gunst sla u gade,
En 't Leven u biedt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen