Uit de Afdeelingen

Afdeeling Rotterdam—Delfshaven.
Donderdagavond 23 April 1925 te kwart voor 8 waren vele leden onzer afdeding met hun vrouwen tezamen gekomen in het gebouw „Het Vaderland Getrouw" aan den Noordsingel.
't Was geen gewone ledenvergadering, die stond gehouden te worden, maar een samenzijn van gansch bijzondere beteekenis. Niemand minder dan onze geachte 1e voorz. ds. M. van Grieken, zou straks met zijn familie binnen treden om dan met ons de zegeningen Gods te gedenken naar aanleiding van zijn zilveren ambtsjubileum.
Zoodra ds. Van Grieken met de zijnen en familie binnentrad, hieven de aanwezigen aan het 1ste en 2de vers van Ps. 103. Nadat de 2de voorz. (br. D. Roodenburg) Psalm 103 (onberijmd) had voorgelezen en in gebed was voorgegaan, heette hij alle aanwezigen hartelijk welkom en in het bijzonder ds. M. van Grieken met zijn gezin, hun tevens gelukwenschend met het dubbele jubileum dat hen te beurt mocht vallen. Deze avond zou geen avond van uitbundige feestvreugde zijn en van luidklinkende fanfares, maar zou alleen dienende zijn om in een kring van geestverwanten in engeren zin het 25-jarig jubileum te gedenken van ds. M. van Grieken. Hij hoopte dan ook dat het een gezellig samenzijn zou wezen, zoodat wij straks heen konden gaan met het gevoel: „Het was goed aan die plaats geweest te zijn".
Nadat de vergadering aldus door br. Roodenburg geopend was, verkreeg de 1ste secretaris, br. A. v. d. Dusse, het woord. Hetgeen hij sprak, komt in het kort hierop neer: Men kan het zilveren jubileum van een predikant aanmerken als een niets te beteekenen hebbend feit of ook als een zeer gedenkwaardig feit. Dit hangt er van af of ge bij uwe beschouwing het menschelijke dan wel het Goddelijke in het eeuwigheidswerk van een prediker naar voren schuift. Spreker zal dan ook niet een lijst van verdiensten van ds. Van Grieken voorhouden, want die is ten slotte voor God van nul en geener waarde, maar hij zal het hebben over het werk achter het werk van ds. Van Grieken, over de stuwkracht, die hem niet deed versagen, d.w.z. over de beginselen die zijn naar Gods Woord, m.a.w. over de Calvinistische beginselen. Even staat spreker stil bij de wording en verwording van het Calvinisme in ons land. Tegenover de verschillende dwalingen op geestelijk gebied, die bij het zoeken naar de waarheid, ten slotte op wild individualisme uitloopen, stelt het Calvinisme de Waarheid Gods persoonlijk, algemeen en absoluut. Op grond hiervan laat het Calvinisme zich gelden op alle terrein des levens, voor elken mensch afzonderlijk wat betreft zijn verhouding tot God, voor de Kerk, voor het onderwijs, op sociaal en politiek gebied. Bij elk terrein stond spreker een oogenblik stil en liet uitkomen dat het Calvinistisch beginsel voor alles de te volgen lijnen aangeeft.
Als Calvinistisch prediker moest ds. Van Grieken, door den drang zijner beginselen, zich in den strijd werpen om de verwerkelijking van die beginselen. God geve dat hij nog lang moge strijden. Dat strijden is ten slotte overal niets anders dan de Kruisbanier omhoog heffen. Dat is het leven van een prediker. Geen vrede. Geen wapenstilstand vragen. Maar de Kruisbanier tot in Gods Vaderhanden dragen.
Na den 1sten secretaris nam de 2de voorzitter weer het woord en zeide dat de leden van de afdeeling Rotterdam— Delfshaven meenden hun erkentelijkheid voor den arbeid van ds. Van Grieken niet alleen met woorden te moeten uitdrukken, maar ook op stoffelijke wijze daarvan blijk te geven. 't Was hem dan ook een groot genoegen om ds. Van Grieken namens de afdeeling Rotterdam—Delfshaven een prachtig gouden horloge met inscriptie aan te bieden.
Na de pauze werd nog het woord gevoerd door verschillende vrienden. Allereerst door den „oud-strijder" en oprichter van onze afdeeling br. C. W. Berghout. Deze memoreerde in korte trekken de geschiedenis van onzen Bond. Hij schetste de waardige en voorzichtige positie, die ds. Van Grieken in de Gereformeerde Bonds-actie steeds had ingenomen, voor oogen houdende, dat onze Bond geen doel, maar slechts middel is. Hij herinnerde er aan hoe de stille werking van de kleine afdeeling te Rotterdam zoo door 's Heeren zegen is bekroond geworden dat er 10 jaar later drie dominé's van den Gereformeerden Bond stonden als predikant.
Wij danken ook van deze plaats nog onzen br. Berghout voor zijn woorden. Het waren ons aangename klanken. En al is dit verslag nu gewijd aan het jubileum van ds. Van Grieken, niemand zal 't mij euvel duiden dat ik zulks doe. De Rotterdamsche vrienden, vooral de jongeren, weten veel te weinig wat wij in Rotterdam aan den arbeid van dezen stillen, ijverigen werker voor Gods Koninkrijk, voor Kerk en Bond te danken hebben.
Na br. Berghout verkreeg br. Woreman het woord. Hij nam tot uitgangspunt de woorden van Psalm 27: „Een ding heb ik van den Heere begeerd, dat zal ik zoeken: dat ik al de dagen mijns levens mocht wonen in het huis des Heeren, om de liefelijkheden des Heeren te aanschouwen en te onderzoeken in zijn tempel".
Aan het einde van zijn toespraak verzocht hij de vergadering te zingen het schoone en zeer toepasselijke 32ste en 33ste vers van den 119den Psalim: „Ik ben een vriend, ik ben een metgezel" enz. en „Gij hebt veel goeds bij Uwen knecht gedaan" enz.
Vervolgens verkreeg br. Hemelaar 't woord, die persoonlijk veel aan ds. Van Grieken te danken had, doordat deze den stoot tot de oprichting van den Bond voor Jongel. Vereen. gaf, waarvan de afdeeling Rotterdam (de J.V. „Immanuël") voor hem het middel mocht worden dat hij de Waarheid is gaan lief hebben. Thans deel uitmakend van het wijkcollege van ds. Van Grieken, hoopte hij nog vele jaren met hem saam te mogen werken in het belang van de gemeente.
Hierna verkreeg br. Z. H. de Groot het woord, die namens de J.V. „Immanuël" sprak en herinnerde aan het werk van ds. Van Grieken voor den Bond van Jong. Vereen. op Gereform. grondslag. Daardoor heeft ds. Van Grieken getoond een goeden kijk op de zaken te hebben, veel eerder dan vele anderen. Er van gewagend dat ds. Van Grieken steeds gestreden had voor een gezond Gereformeerde prediking tegenover de ziekelijke, die zoo grif in vele gemeenten ingang vond, besloot hij met den wensch dat het ds. Van Grieken nog eens te beurt mocht vallen eenmaal in het Jeruzalem dat boven is zielen te ontmoeten, die onder zijn prediking bekeerd werden Ten slotte verkrijgt ds. Van Grieken zelf het woord en bedankt in een aangename speech, zooals we die van hem gewoon zijn, voor de hartelijkheid en de verrassing die hem ten deel viel dezen avond. Ziende op de kerkelijke toestanden, is hem vooral in deze feestdagen, bij vernieuwing gebleken, dat de Heere in de Hervormde Kerk toch nog groote wonderen doet, wat hem met lust en moed opnieuw zal doen voortgaan.
De samenkomst werd, nadat ds. Van Grieken en zijn familie toegezongen was „De Heer' zal u steeds gadeslaan" enz. door br. Berghout met dankzegging gesloten. Zoo was 't gezellig samenzijn geëindigd. En allen die er waren zullen een aangename herinnering er aan mede dragen.
De Heere spare nog lang onzen 1sten voorzitter, ds. Van Grieken, voor Kerk en Volk, voor Staat en Maatschappij en niet het minst voor onzen Bond.
Namens het bestuur,
J. Wijntje, 2de Secretaris.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen