Eenvoudige Bijbellezing.

1 Timotheus. (38)
De verborgenheid der Godzaligheid.
De gemeente is dud de pilaar waarop de waarheid rust. De Kerk is de grondslag waarop de waarheid is gebouwd. In ons vorig stukje wezen wij er op van hoe groote beteekenis, naar het welbehagen Gods, de Kerk des Heeren hier op aarde is. Tegenover het ongeloof en de macht van den leugengeest is zij een pilaar en vastigheid der waarheid. Die waarheid wordt nu omschreven, waarschijnlijk met woorden die in dezen bepaalden vorm aan Timotheus bekend waren. Misschien hebben wij hier wel te doen met eene vaststaande zesdeelige geloofsbelijdenis of met een christelijk lied of een gedeelte daarvan. Het is natuurlijk slechts een gissing die men hierover gemaakt heeft, maar er is toch veel vóór, omdat er in deze zes korte zinnen een opvallende regelmaat ligt. Hoe dit ook zij, de waarheid is Christus! Het gaat over Zijne vernedering en Zijne verhooging. Wat dunkt u van den Christus? Altijd heeft het afgehangen van de rechte beantwoording van deze vraag. De Heiland Zelf stelde haar eens. In deze zesdeelige geloofsgetuigenis gaat het daarover. En nog altijd zal de Kerk, als draagster der waarheid, als een pilaar van het Evangelie, de grootheid van den persoon van Christus moeten vermelden, in haar getuigen, in haar belijden, in haar prediken, in haar zendingswerk.
Met blijdschap, in vervoering schrijft de apostel van die grootheid. Buiten allen twijfel, zegt hij, de verborgenheid der Godzaiigheid is groot. Met „verborgenheid" is bedoeld het door God geopenbaarde mysterie des heils. De Heere Zelf heeft dat heil medegedeeld. Zonder die bijzondere openbaring zou niemand er iets van weten, 't Zou geheel toegesloten zijn. In het oorspronkelijke woord „mysterie" zit dan ook de gedachte van toesluiten. Zooals het licht voor ons verborgen is als wij de oogen toesluiten. Het is goed, dat wij ons dit even indenken. De kennis des Heeren, het licht des Geestes, is dus in zichzelf geen mysterieuse zaak, iets dat in zichzelf zoo geheimenisvol is, dat een mensch er niet bij kan. Maar de mensch zelf is de toesluiter. En daarom wordt het licht der genade een verborgenheid genoemd die door God Zelf geopenbaard is, geopenbaard in Christus en in het Evangelie van Christus. Eene openbaring, die de Heere door Zijn Geest aan onze harten moet heiligen! Daar is dus een mysterie der Godzaligheid, der vroomheid. Hier hebben wij te denken aan het wezen van het Christendom, n.l. de algeheele liefde des harten tot en de volkomene gehoorzaamheid aan God; de liefdedienst waarmede Gods kind zich door het geloof aan den Heere wijdt.
Groot is nu het heil dat aan dien liefdedienst verbonden is, de verborgenheid die het bezit is van de Godzaligheid. Buiten allen twijfel! De menschen mogen er tegen zeggen wat zij willen. De valsche leeraars, die er ook in Timotheus' dagen waren, mogen zich over allerlei kleine en beuzelachtige dingen druk maken. Wij hebben iets anders, iets waaraan wij niet twijfelen, iets dat onder ons volkomen zekerheid heeft. En dan spreekt de apostel zijn zesdeelige geloofsbelijdenis uit. Zij is de hoofdsom van de Christelijke prediking. Tóén en nog heden. Zij is de verborgenheid van Christus Zelf, het mysterie van het vleeschgeworden Woord van God.
a. God is geopenbaard in het vleesch. Wanneer wij dit zoo in onzen Bijbel zien staan, kunnen wij niet vermoeden hoeveel verschil van meening er bestaat over het eerste woord. In de voornaamste handschriften, n.l. waaruit de Bijbel is vertaald, lezen wij niet „God", maar „Die". Zoodat er eigenlijk staat: (Hij), Die geopenbaard is in het vleesch, is gerechtvaardigd in den Geest, enz. Dit verschil kon ontstaan doordat een overschrijver een heel klein streepje in een letter heeft weggelaten of toegevoegd. Het weglaten is meer waarschijnlijk dan het toevoegen. En in dit geval zou er oorspronkelijk „God" gestaan hebben. Ik vermoed, dat ook onze Staten-vertalers door deze overweging zich lieten leiden. Ik wil u hiermede niet verder vermoeien. Ook al, omdat het inderdaad zoo veel verschil niet uitmaakt. De apostel schrijft toch aan Timotheus wat bij hen volkomene zekerheid had, n.l. dat Christus God was. boven alles te prijzen in der eeuwigheid. En zoo hebben wij hier in ieder geval een klaar getuigenis van de beide naturen van den Zaligmaker. „Het Woord is vleesch geworden". Dit maakt het eerste en het grootste bestanddeel uit van het mysterie der Godzaligheid. De Kerk zie daarom toe dat zij dit mysterie niet verkleine. Dan zou zij hare roeping vergeten, hare plaats onwaardig zijn. Zij moet eene onwrikbaar vaststaande pilaar ook van deze waarheid zijn. Christus is ons in alles gelijk geworden, uitgenomen de zonde, zoodat Hij ook de door de zonde verzwakte menschelijke natuur heeft aangenomen. O, het is een heerlijk wonder, een wonder der Godzaligheid, dat Hij, Die heerlijkheid had bij den Vader eer de wereld was, arm is geworden, opdat wij door Zijne armoede zouden rijk worden.
Laat de Kerk in haar prediking en in haar zendingswerk nimmer moe zijn om van dit wonder van Gods liefde te getuigen. Het staat voorop in het geloofsgetuigenis van dezen herderlijken brief: „God is geopenbaard in het vleesch".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen