Kerk, School, Vereeniging.

NEDERLANDSCH HERVORMDE KERK
Drietal te Zeist R. Bartlema te Hoogeveen, J. E. Klomp te Oldebroek en F. Kijftenbelt te Feijenoord.
Beroepen te Putten o.d. Veluwe J. van Amstel te Oosterwolde; te Oudshoorn (Evangelisatie) C. J. Leenmans te Gameren; te Nes en Wierum J. W. van der Does te den Briel; te Amsterdam J. J. C. Karres te Oosthem.
Aangenomen naar Jutphaas J. Hengeveld te Schipluiden; naar Klaaswaal H. Bogers te Zoelen; naar Enkhuizen C. de Jongh te Broek in Waterland; naar Nes (Ameland) J. L. Adriani te Wervershoof; naar Assen (Ver. Chr. Bel.) H. P. Stegenga te Langweer.
Bedankt voor Lexmond J. H. Gunning te de Vuursche; voor Bennekom J. E. Klomp te Oldebroek; voor Vaassen D. J. van de Graaf te Ridderkerk.

GEREFORMEERDE KERKEN
Beroepen te Burum W. Doorenbos te Midwolda; te Serooskerke E. J. Wientjes te Oudshoorn; te Voorschoten Dr. D. K. Wielenga te Baambrugge; te Aarlanderveen en te 's-Gravenland W. H. Gispen, cand. te Scheveningen.
Aangenomen naar Vreeswijk A. M. van den Berg te Nieuwerkerk a.d. IJsel; naar Uithoorn H. Boswijk te Gaast.
Bedankt voor Oudega H. Th. van Munster te Echten; voor de Lier H. Boswijk te Gaast; voor Groningen Dr. J. C. de Moor te Utrecht; voor Oud-Vossemeer J. Hoekstra te Dalfsen.

CHRISTELIJK GEREFORMEERDE KERK.
Beroepen te Franeker M. Holtrop te Ulrum; te Arnhem J. Jongeleen te Hilversum; te Boskoop E. Zwiep te Hillegom.
Bedankt voor Werkendam N. Bijdemast te Rotterdam; voor Steenwijk J. de Bruin te Maassluis; voor Franeker A. H. Hilbers te Enschedé.

OLDEBROEK. De week, die voorbij ging, was voor onze Herv. Gemeente van gewicht en beteekenis. Zondag 14 Juni j.l. werd Ds. Govers, overgekomen van Lexmond, in de morgenure tot zijn dienstwerk ingeleid door Ds. Klomp, alhier, met eene predikatie over Jesaja 52 vs. 7: „Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten desgenen, die het goede boodschapt, enz." Na de bevestiging en het „Ja ik, van ganscher harte" viel de gemeente in met de bede uit Psalm 134 vs. 3: „Dat 's Heeren zegen op u daal', enz." Des namiddags 2  uur hield Ds. Govers zijn intreerede, en sprak naar aanleiding van Hoogl. 4 vs. 12a: „Ontwaak, gij noordenwind en kom, gij zuidenwind, en doorwaai mijn hof, opdat de specerijen mogen uitvloeien", over de beteekenis en de vrucht vertolkt in deze bede om den Heiligen Geest. Nadat de nieuwe leeraar zich met een toespraak had gewend tot de verschillende kerkelijke en burgerlijke personen en corporaties, nam Ds. Klomp het woord om Z.Ew. namens Kerkeraad en gemeente een hartelijk welkom toe te roepen en den wensch uit te spreken, dat zij samen eendrachtelijk de belangen der gemeente mochten bevorderen en liet zingen Ps. 20: 1. Namens den Ring en als genabuurde collega sprak Ds. van Amstel van Oosterwolde zijn beste wenschen uit. De belangstelling was groot. Een extra-collecte werd gehouden bij de intree voor het Studiefonds. En voor het eindigen der week werd de gemeente niet minder verblijd, daar Ds. Klomp voor de beroeping naar Bennekom mocht bedanken. De betoonde belangstelling van oud en jong was dermate, dat de ruime pastorie avond aan avond soms te klein scheen. Dat de arbeid van beide predikanten tot rijken zegen der gemeente zij. Soli Deo Gloria: Gode alle eere.
Iets over kosters. In de „N.R.Ct." wordt een en ander geschreven over kosters en er op gewezen, dat zij evenals predikanten wel bijzonder op hun hoede mogen zijn tegen kwijning en vervlakking van hun ge­loofsleer. Natuurlijk bestaat dat gevaar voor iedereen, maar de schrijver wil er mee zeggen, hoezeer een koster geneigd is, alles wat kerk, godsdienst en Evangelieprediking betreft van den uiterlijken kant te bezien. Is er tweemaal, is er zelfs driemaal per Zondag dienst, zij zijn altijd tegenwoordig. Treden er predikanten op van verschillende richting, zij moeten bij den meest vrijzinnige evengoed aanwezig zijn als bij den sterkstorthodoxe. Zij hebben altijd te letten op de uiterlijkheden bij de godsdienstoefeningen. Zij waarschuwen gewoonlijk den predikant, wanneer het tijd is, om binnen te gaan en moeten er voor zorgen, dat het bankje waar op hij in den preekstoel staat, de voor hem vereischte hoogte heeft. Zij moeten er in den zomer om denken dat de zon niemand in het gezicht schijnt, in den winter een wakend oog laten gaan over de stoven. Voor al het uiterlijke, het zitten op de eigen plaatsen, het bergen van parapluies, het rustig zijn van kinderen, enz. zijn zij min of meer verantwoordelijk.
Is het onder deze omstandigheden te verwonderen, dat hun aandacht gedurende de geheele godsdienstoefening op de uiterlijke dingen gevestigd blijft? In kleine dorpskerken waar alles eenvoudig en geregeld zijn gang gaat, is de toestand het gunstigst, ook voor den koster. Maar in de groote kerken komt het, naar de schrijver vreest niet dikwijls voor, dat de koster aan een godsdienst oefening werkelijk iets heeft voor zijn innerlijk leven.
Hoezeer een koster geneigd is, alles wat kerk, godsdienst en evangelieprediking betreft van den uiterlijken kant te bezien, werd den schrijver onlangs weer duidelijk, toen hij de mooie kerk in een onzer grooter gemeenten betrad. Nadat wij de voornaamste merkwaardigheden hadden gezien, brachten wij toen den koster, die ons geleidde, (een vriendelijk, welwillend man, op het oog géén koster) aan het spreken over de predikanten der gemeente, die in zijn kerk, de hoofdkerk allen natuurlijk geregeld optraden. Van den één vertelde hij: die man spreekt zóó luid, dat de menschen, die dicht bij hem zitten, er hoofdpijn van krijgen, en toch kan men hem op eenigen afstand niet verstaan; hij is na afloop geheel en al bezweet, en als hij dan zijn toga uittrekt, dampt die als een paardendek. Van een ander heette het, die ziet nooit naar de hoorders, die links van hem zitten, maar buigt zich altijd over naar de rechterzijde, en hij steekt dan herhaaldelijk één vinger vooruit, alsof hij deelnam aan een ringrijderij. Van een derde, een klein kereltje die altijd bedaard en kalm staat te spreken, maar zóó helder en duidelijk, dat hij tot in alle hoeken van de kerk gemakkelijk woord voor woord te verstaan is. Zoo ging het door. Van den inhoud der prediking, van den invloed hiervan op het geestelijk leven der hoorders werd echter niet een enkel woord gerept. Daarop schenen zijn gedachten absoluut niet gericht te zijn.
De schrijver geeft ook enkele „rubrieken" van kosters. Zoo zijn er deftige kosters, die zich altijd bewegen met statigheid en er een eer in stellen, voor een dominee te worden aangezien. Er zijn ruwe en brutale, die in de godsdienstoefeningen zich ter dege laten gelden, bij het zingen vervaarlijke geluiden uitstooten en met een zekere nonchalance hier en daar ingrijpen. Er zijn vriendelijke en bescheidene, die hun diensten verrichten zonder dat dit opvalt, die zich meestal op den achtergrond houden, maar terstond bij de hand zijn, als zij iemand een dienst kunnen bewijzen. Er zijn onbenullige en onhandige kosters, die altijd onnoodig lawaai maken, omdat zij iets laten vallen of ergens tegen aanstooten, en die, als zij bezoekers zullen helpen, hen meestal in de war helpen. Rott.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen