Uit de Pers.

De Heilige Schrift.
Op het 8ste congres der Gereform. Studenten, te Lunteren gehouden, sprak prof. dr. J. Ridderbos over „De Heilige Schrift", speciaal over de Gereformeerde Schriftbeschouwing als volgt: In Art. 3 der Ned.Gel. Bel. wordt de Gereformeerde beschouwing over de H. Schrift gegeven. Reeds kennisneming van den Bijbel laat zijn eigenaardig karakter zien, zijn buitengewoonheid. Maar wij zeggen bovendien: De Bijbel is het geschreven Woord van God. Spreker zal 't inspiratiebeginsel voorbijgaan om na te gaan of het niet te absoluut gezegd is, dat de Bijbel Gods Woord is. Laten we dit standpunt varen, dan hebben we dadelijk veel medestanders.
Maar zoodra de Heilige Schrift niet meer Gods Woord is, missen wij de norm voor ons geloof en leven en worden andere noemen gezocht. Christus, zegt men, is norm, maar Hem kent men niet buiten de Schrift. De Schrift moet ons aangaande Christus met gezag onderwijzen. Dit blijkt vooral uit de wijze, waarop Christus over de Heilige Schrift dacht en sprak. Opvattingen, die deze woorden van Jezus willen diskwalificeeren op verschillenden grond, moeten als historisch onjuist verworpen. De belijdenis, dat de Heilige Schrift Gods Woord is, is niet uitgedacht, maar uit het leven gewonnen.
Natuurlijk is er een menschelijke zijde aan de Heilige Schrift. Ze spreekt in anthropomorfismen, want ze moet vat hebben op de menschen. Daarin draagt de inspiratie een organisch karakter. Dit houdt in het groeien der Heilige Schrift, het aansluiten bij wat in de mens aanwezig is. Dit is een beperking voor het Godswoord. Allereerst in de taal, die nu dood is. Het vertalen is zeer moeilijk door taalkundige eigenaardigheden, enz. De overlevering van den tekst door overschrijvers, heeft den tekst niet goed gedaan.
Die menschelijke zijde brengt dus een zekere zwakheid mee. Maar dat doet geen afbreuk aan de Heilige Schrift als Gods Woord. De Heilige Schrift moest tot de menschheid kunnen spreken, maar het menschelijke blijft ondergeschikt aan het Goddelijke.
Wij denken wel eens: dit of dat hoort niet in de Heilige Schrift, of: het overschrijven had aan onfeilbare overschrijvers moeten worden toevertrouwd. Maar dit is Goddelijke Wijsheid, die we soms wel nagaan kunnen. Alleen door die verbinding van Goddelijk aan menschelijk kan 't Woord Gods tot menschen spreken. Alleen, de Schriftbeschouwing richte zich op 't geheel. Tekstvarianten in een deel maken de Schrift niet onzeker. Al kunnen we alles nog niet verstaan, dit doet niet af aan de eenheid van de Heilige Schrift en haar duidelijkheid. Oude Testament en Nieuwe Testament kunnen niet gescheiden. Het Oude Testament alleen is niet een deel van de Heilige Schrift. Het kan niet zonder het Nieuwe Testament, in welk licht het beschouwd moet worden.
Om de trouw aan onzen Heiland mogen we hier niet op afdingen. In de Schrift spreekt God tot ons, en maakt ons het hoogste bekend. En God te kennen is zaligheid. De Schrift stelt den mensch onder Gods tucht en dient zich aan als onfeilbare gids.
Hoe worden wij nu verzekerd van de Goddelijkheid der H. Schrift? Door het getuigenis des H. Geestes. Dit alles wordt een zaak van het geloof, dat zich eerst op het centrum der Heilige Schrift, God, richt en dan ook naar de periferie zich uitstrekt. Zooals Asaf anders werd, toen hij in Gods heiligdommen was binnengegaan. Ook wij kunnen God critiseeren, maar het wordt anders wanneer wij door Gods Geest geleid worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen