STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Het Communisme.
Niet te dikmaals kan gewaarschuwd worden tegen het groote gevaar, dat gelegen is in de voortdurende propaganda van de Communistische beginselen, wier einddoel het is om de bestaande regeeringen omver te werpen.
De doordringende invloed, welke van uit Moskou b.v. in Indië, China en de Balkan Staten gezien wordt en af en toe door gruwelijke aanslagen wordt gedemonstreerd, doet voor de orde en rust in die landen het ergste vreezen. Maar ook niet ver buiten onze grenzen zit het Communisme niet stil.
Het moge waar zijn, dat hier en daar de Communisten in getalsterkte achteruitgaan en hun kracht door inwendigen strijd zien verzwakken, doch als men dan weer let op landen als Engeland, België, Frankrijk en Duitsohland, waar de revolutionairen zich duchtig weren, en uitgebreide propaganda tochten ondernemen, dan blijkt daaruit dat de ster van 't Communisme, zooals de Sociaal Democraten dit wel eens wilen doen gelooven, nog lang niet is verbleekt.
Moskou oefent een terrorisme uit over de wereld, waarvan velen nog geen flauw begrip hebben. Wat Rusland gebiedt of de 3de Internationale bepaalt, wordt blindelings opgevolgd. Aan tegenspraak wordt zelfs niet gedacht. Nu heeft ook ons land de twijfelachtige eer de volle aandacht van de Sovjet Republiek te hebben.
Het is van algemeene bekendheid hoe ten vorigen jare de heeren Wijnkoop en Van Ravestein op last van den Uitvoerenden Raad te Moskou hun mandaat als Kamerafgevaardigden hadden neer te leggen. Naar later bleek, vond dit in ongenade vallen van deze Kamerleden zijn oorzaak in de onvoldoende organisatorische kracht, waarmede de Communistische beginselen hier te lande werden gepropageerd. Nog kort te voren was het gebleken dat de revolutionaire relletjes bij gelegenheid van de herhalingsoefeningen van het leger niet die resultaten hadden opgeleverd, die mochten worden verwacht en was het effect, dat in het voorjaar van 1925 bij de stakingen in de Veenderijen van Friesland en Drenthe voor het Communisme werd verkregen, te gering.
Daarom moest de leiding, naar uit het hoofdkwartier der bolsjewisten in Moskou werd gedecreteerd, in andere handen komen.
Zoo blijft het Coirnimunisme in ons land voor de orde en rust en voor de handhaving van den bestaanden regeeringsvorm een ernstig gevaar opleveren waarop niet genoegzaam de aandacht van ons volk kan worden gevestigd.

Geestelijke en zedelijke ondergang
De maatregelen, welke in Rusland worden aangewend om de republiek voor het Bolsjewisme te bewaren, zijn hoofdzakelijk van geestelijken aard. Zij bestaan in het uitroeien van het godsdienstig leven van het volk en het beslag leggen op de jeugd.
Allerwegen worden stappen gedaan, om in de plaats van 't Christendom den nieuwen godsdienst, het Leninisme, in te voeren. In dezen nieuwen godsdienst is de centrale persoon van vereering de gestorven president der republiek, Lenin. De samenkomsten, welke in de kerken worden gehouden, moeten gewijd zijn zijn aan natuur-wetenschappelijke gesprekken, die de laatste sporen van den christelijken godsdienst hebben uit te roeien. Zoo hoopt men het Russische volk voor het revolutie-beginsel te winnen of wel te behouden.
Naast dezen maatregel, welke van de centrale leiding in Moskoiu uitgaat, staat de andere, n.l. de actie onder de jeugd.
Als middel om, aan de jeugd alle Gods-besef te ontnemen, gebruikt men het onderwijs, dat er op is aangelegd om door gebruikmaking van godslasterlijke teekeningen en vertooningen alle geloof in een levenden God te verwoesten.
En zoover is het reeds gekomen, dat men den kinderen op school leert om hunne ouders thuis te bespieden en daar van de onderwijzers, die allen tot de meest betrouwbare volgelingen der regeering behooren, te onderrichten, die weer op hun beurt de informatie doorgeven aan den voor dezen spionnendienst aangewezen autoriteit.
Dit leidt er toe, dat dagelijks arrestaties van ouders, wier gezindheid jegens het Communisme te wenschen overlaat, plaats hebben, met het gevolg dat de groote aantallen kinderen, welke dakloos op straat rondloopen, weer met nieuwe groepen worden vermeerderd.
En zoo beangstigend en verbijsterend wordt het kindervraagstuk in Rusland, dat zelfs de weduwe van Lenin in het regeeringsblad „De Prawda" van 9 December l.l. moest klagen:
„Ik heb tot nog toe", schrijft de wed. Lenin, altijd gezegd, geschreven en gedacht, dat dit verschijnsel, een gevolg is van den oorlog en de daardoor veroorzaakte sociale en economische ontwrichting. Maar thans ben ik tot de conclusie gekomen, dat het verschijnsel niet wortelt in het verleden, maar in het heden".
Zonder het rechtstreeks uit te spreken, schrijft zij dan verder, dat het kwaad voor driekwart het resultaat is van de Communistische politiek, die de werkloosheid heeft bevorderd en de verarming der bevolking op het platteland heeft veroorzaakt. Vooral wordt de volksommissaris Loenatsjarski verantwoordelijk gesteld voor 'den toestand, aan wiens adres dit gezegd wordt.
„Hij is uitsluitend vervuld met zijn schouwburgen en kunstgrillen en onderwijl groeien in de onder zijn toezicht staande kindertehuizen de kinderen op tot bandieten, terwijl velen het leven, van armoede en misdaad buiten de tehuizen nog verkiest voor dat daar binnen". Zoo glijdt het Russische volk, doordat het Woord Gods gebannen wordt uit 't publieke leven, steeds verder weg in den poel van geestelijke en zedelijke ellende.
De haat tegen de religie neemt bij dag in de Communistische republiek toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen