KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSOHE HERVORMDE KERK.

B e r o e p e n te Simonshaven H. Stegenga te Cothen — te Waarder G. Benes te Monster — te Buren H. Kluin te Angeren — te Ouderkerk a.d. IJsel J. J. Timmer te Ermelo — te Woudrich'em A. van Willigen te Nieuw Beijerland —'• te Hoog-en Leegkerk M. C. Slotemaker de Bruine te Terkaple — te Noordwijk aan Zee J. F, Röth te Almkerk — te Bri'elle P, . .Hofstede te Noordwijkerhout — te Zegyeld G. Enkelaar te Ter Aar — te 0.otmarsum P. ten Have, hulppr. te Zandvooirt —• te Nijkerk A. H. J. G. van Voorthuijzen te Huizen — te Den Bommel W. J. van Lokhorst te Delfshaven - ^ te Mijdrecht H. Japohen te Ede.

A a n g e n o m en naar IJmuiden H. J. Dijkmeester te Welsum — naar Maassluis (toez.) A. J. Bosman tg 's Gravendeel.

B e da n k t voor Maassluis J. F. Röth te Almkerk — voor Bergschenhoek en Loon op Zand G. van Montfrans te Sommelsdijk — voor Oudewater H. A. Heijer te Vlaardingen.

GEREFORMEERDE KERKEN.

Beroepen te Nieuwerkerk a.d. IJsel N. Willemse, cand. te Amsterdam — te Hoogvliet H. j. Kouwenhoven, cand. te Leiden — te Den Helder W. J. J. Velders te Amsterdam — te Varsseveid S. van Dijken te Nieuweroord — te Wons S. J. Koster, cand. te Terneuzen — te Delft J. Wijmenga te Charlois.

Aangenomen naar Oostburg M. van Wijk, cand. te Leiden.

Bedankt voor Meliskerke A. Wijngaarden te Baarland - ^ voor Genderen en Kol]umnierpomp A. v. Wijk, cand. te Leiden.

CHRISTELIJK GEREFORMEERDE KERK.

Beroepen te Werkendam P. J. Meijering te Nieuwpoort - ^ te Maassluis A. Zwief) te Hillegom .— te Onstwedde W. Vos te Dokkum.

Jubilea. Dr. J. R. Callenbach, die de vorige week den .dag mocht herdenken waarop hij vóór 25 jaar zich aan de Ned. Herv. Gemeente te Rotterdam v.erbond, sprak Zon dagavond in de Grooté^Kerk een gedachteniswoord, dat 'betrekking had op de. gemeente.

De leeraar ontleende zijn predikatie aan Markus 4 vers 26 en 27, de gelijkenis, waar in gesproken wordt over het Koninkrijk Gods, , zooals het zich hier op aarde vertoont. Deze gelijkenis spreekt van de gemeente des levenden Gods, van het leven, dat onder haar bestaat, en dat van God is, dat gering schijnt, doch dat een levende verrassing en een welgegronde hoop is. In deze gelijkenis is de zaaier volstrekt niets, doch het van God gegeven zaad alles.

Na het beeld van het zaad uitgewerkt te hebben, wordt het toegepast op wat der gemeente gedurende die 25 jaar ervoer, waarbij wordt stilgestaan bij den geestelijken achteruitgang der gemeente ondanks den kostelijken arbeid van vele zaaiers van beteekenis, om vervolgens te constateeren een hierop volgend opbloeiend geestelijk leven, het eeuwig blijvend zaad op den altijd wisselenden akker der wereld.

En deze opbloei, èn een vroeger onmogelijk geachte samenwerking, èn het toenemend onderling vertrouwen, stemt tot optimisme.

Tenslotte werden hartelijke woorden gericht tot ambtsbroeders, ouderlingen en diakenen, yvijkbroeders en - zusters, onderwijzers aan Zondagsscholen, diaconesen, kerkelijk personeel, gecommitteerden tot de za-ken der Ned. Herv.ürmde Gemeente en tot de gemeente,

Vóór het uiteengaan der groote schare werd den leeraar toegezonigen Gezang 96

— Het was Maandag 1 Maart een blijde dag voor de Hervormde Schoolvereeniging op Gereform. grondslag te Feijenoord. Immers stond daar de nieuwe Johannes B07 german-school gebouwd, welke op den avond van den eersten Maart stond geopend te worden. Daar werden de ouders en verdere genoodigden in' het ruime, voor dit doel met bloemen en de Vaderlandsche driekleur met Oranje-koorden. versierde, gymnastieklokaal ontvangen en dat om 7 uur tot in alle hoeken gevuld was. Wij merkten o.m. op ds. M. van Grieken, den Schoolopziener, den heer Bredee, den heer Berghout, kerkvoogden der Herv. gemeente, vele kerkeraadsleden, den voorzitter der Geref. Schoolvereeniging Katendrecht en Hilesluis, met vier hoofden van scholen dezer vereeniging.

Om 7 uur opende de eere-voorzitter, ds. F. Kijftenbelt, het samenzijn met te laten zingen Psalm 68 vers 10 en ging voor in gebed ; waarna Z.Eerw. alle ouders en ver-dere belangstellenden hartelijk welkom heette. Z.Eerw. wees er op dat het lang had geduurd eer deze school er stond maar dat het nu door de barmhartigheid Gods, door de gelijkstelling van Openbaar en Bijzonder Onderwijs mogelijk was geweest deze school te doen bouwen en dat .deze in de Riederbuurt zoo juist op zijn plaats is. Z.Eerw. wenschte het bestuur geluk met deze school en hoopt dat op deze school mannen en vrouwen mogen worden gekweekt voor het Koninkrijk Gods. Verder richt Z.Eerw. zich tot allen die in welk opzicht dan ook hebben medegewerkt tot oprichting en bouw van deze school. Ds. van Grieken en den heer Berghout in het bijzonder komt een woord van dank toe. Ook werd het gemeentebestuur, de wethouder, tot zelfs de bouwers en werklieden niet vergeten. Heeft de' openbare school recht van bestaan, dan ook zeker de schoolvereemging op Geref. grondslag. Verder bepaalt Z.Eerw. zijn gehoor bij het Schriftw^oord Openb. 12 : 5, waar geschreven staat, dat nadat .de vrouw uit het voorgaande vers een zoon had gebaard, deze door den rooden draak werd weggerukt, hetwelk zegt spreker aanduidt hoe ook eenmaal de Christus uit het leven wordt weggerukt door den greep van den rooden draak, de wereld, waaronder nog altijd de strij-d tusschen de Kerk van Christus en den draak voortduurt, en ook de kinderen nog altijd den strijd met het roode monster ondervinden, dat het daarom voor onze kinderen noodig is, dat, bij leeren lezen, schrijven, irekenen enz., wat ook op de Openbare School gebeurt, ze ook op te voeden en te .Jeeren in de kracht en waarheid des Heeren, opdat ze door de mogendheid van God zelf mogen worden gerukt uit de klauwen van het roode monster, dit wordt wel op onze Chr. Scholen, maar niet op de Openbare Scholen geleerd. Spr. zegt dat niet om de Openbare Scholen een verwijt te maken, maar de ouders er op te wijzen hoe noodzakelijk 't is onzen kinderen de wapenen Gods in de hand te geven tegen den rooden draak, .die niet altijd openlijk, maar ook op bedekte wijze komt om onze kinderen weg te rukken vooral in een zoo groote gemeente als Rotterdam. Daarom zal het een voortdurende strijd zijn tusschen de wereld en het christendom, wiens het kind zal zijn, en wees spr. de ouders op de dure roeping, hun kinderen te brengen op de Chr. School, opdat ze onder den zegen des Heeren moge opgroeien tot waardige mannen en vrouwen voor kerk en maatschappij. Nadat Z.Ew. nog allen een woord van dank heeft gebracht voor hunne tegenwoordigheid, neemt Ds. van Grieken het.woord om allereerst het Bestuur geluk te wenschen nu hun werk doior den Heere met deze vrucht (de school) is gezegend. Z.Ew. wees er op, dat al jaren.geleden, toen hij nog niet te Rotterdam was, reeds de vrienden uit Feijenoord kwamen om over de school te spreken. En het waren niet vele wijzen en niet vele edelen, maar, zooals de wereld het uitdrukt, een hoopje aemechtige joden, die tot hem kwamen en het scheen eerst of alles op niets zou uitloopen. Maar men heeft gesproken, gebeden, .gewerkt, en nu gaf de Heere ruimte. iRehoboth, de Heere heeft ruimte gemaakt, door de gelijkstelling in naam, want de gelijkstehing inderdaad is er niet en zal er wel niet komen. Waar de Chr. School, benevens het gewone onderwijs op de neutrale scholen ten doel heeft de kinderen ook bekend te maken met een Drieëenig God, daarom was spr. verblijd, •waar hij al zoo menigmaal met het bestuur in kleine zaaltjes had moeten vergaderen, de Heere ons nu in dit ruime mooie lokaal doet nederzitten.

Hierna ging Z.Ew, over om het Hoofd der School, den heer Maas, overgekomen van Nijkerk, met zijn onderwijzers en onderwijzeressen, op hartelijke wij.ze in hun werk in te leiden, hen er op wijzende wat van hen gevraagd wordt en waar zij hulpe kunnen vinden. Op verzoek van Z.Ew. werd het personeel toegezongen Psalm 134 vs. 3.

Hierna werd .het woord gevoerd door den Schoolopziener, den heer Bredee, die zich enkel bepaalde bij het uitwendig cmderwijs.

De heer Berghout, met Ds. van Grieken een der geestelijke adviseurs der Vereeniging, het woord krijgende, wees e: r op hoe de vereeniging 14 jaar geleden werd opgericht en hoewel het vooral in de oorlogsjaren scheen dat alles hopeloos was, men toch had volgehouden en nadat de gelijkstelling wet was geworden door het bestuur onder leiding van zijn voorzitter, den heer N. C van Noorloos, met kracht is doorgewerkt En wat eerst hopeloos was, heeft inu de Heere werkelijkheid doen worden. Hi wenscht het bestuur geluk met dezen uitslag en hoopt dat .deze school mag medewerken onder den zegen des Heeren kinderen te doen opgroeien tot boomen de^r gerechtigheid in des Heeren Wijngaard.

Nu is het woord aan het Hoofd der school, die begint te zeggen met gemengde gevoelens daar te staan, daar slechts enkele dagen liggen tusschen het afscheid in het betrekkelijk kleine Nijkerk en het nu opnemen van zijn arbeid in deze groote gemeente. Maar een gevoel van hartebinding was ontstaan. Had men hem in Nijkerk laten gaan, hem in de hand des Heeren overgevende door het toezingen van Psalm 121 vs. 4 : „De Heer zal u steeds gadeslaan, enz." — hier was hij ontvangen met de zegenbede : „Dat 's Heeren zegen .op u daal, enz.", waar voor hij hartelijk dankte. Hij 'bracht een woord van dank aan 't bestuur en aan ds. v.

Grieken voor benoeming en inleiding en hield daarna een hartelijke toespraak, waarin zoo heerlijk uitkwam, dat de heer Vermaas het noch van zichzelf, noch van zijn personeel verwachtte. Maar hij wist, dat, hoewel door het bestuur benoemd, hij door den Heere zelf hierheen was gezonden, en dat het alleen de Heere is, die hem en zijn personeel de kracht kan schenken om datgene te volbrengen wat men van hen verwacht. Want, zegt spr., de mensch is van zichzelve niets ; wel recht en naar Gods evenbeeld geschapen, maar moed-en vrijwillig dat geschonden, en is nu melaatsch van den hoofdschedel tot aan de voeten, dus niet in staat zelf iets te kunnen. Hij hoopte dat ook het personeel iq dezen met hem moge gaan, om het goede voor het kind te zoeken, om de school aan te passen aan het huisgezin, den ouders die bidden geleerd hebben verzoekende hen in hunne gebeden te gedenken. Het was een heerlijk woord dat wij 'uit zijn mond te hooren kregen. Geve de .Heere hem maar veel zegen op zijn arbeid.

Nadat de secretaris nog even het woord had genomen en had medegedeeld hoe een bezoek aan de school te Nijkerk .door hem en den heer v. d. Bos en een bezoek bij den schoolopziener aldaar er toe hadden geleid den heer Maas tot Hoofd te benoemen, werd nog het woord gevoerd door den voorzitter van de Geref. Schoolvereeniging, den heer Verhoef.

Namens de Kerkvoogdij door een der schoolhoofden van de vier Geref. scjiolen die ' in 't bijzonder den .heer Maas een vriendschappelijk welkom toeriep.

De voorzitter, de' heer N. C. van Noorloos, richtte een woord van dank tot Ds. Kijftenbelt voor de leiding van dezen avond.

Op verzoek werd het samenzijn gesloten door Ds. van .Grieken, nadat gezongen was Psalm 89 vs. 7, met dankgebed.

Hierna was gelegenheid de verschillende lokalen van de school te bezichtigen, waarvan do.oir velen werd gebruik gemaakt. Moge deze school voor vele kinderen ten zegen zijn.

Het bestuur doet thans pogingen om naast de Johannes Bogerman-school (welke staat op het Stichtsche Plein bij de Riederlaan) een Bewaarschool te doen bouwen, waarvoor reeds eenige giften zijn ingekomen. Nu heeft het Bestuur een leening uitgeschreven tegen een rente van 5% om den bouw te bespoedigen. Er zijn aandeelen van ƒ 50.—, ƒ 100.—, ƒ200.— en hooger. Mogen velen hierin hun geld beleggen en zoo dit heerlijk doel steunen.

Nadere inlichtingen verstrekt gaarne de eere-voorzitter Ds. Kijftenbelt, Prins Hendrikkade 167, J. Saarloos, secretaris, Chr. de Wetstraat 56 en .verdere bestuursleden.

Societas Studiosorum Reformatorum. Te Amsterdam is voor een paar weken gevierd het 40-jarig bestaan van bovengenoemde Studenten vereeniging.

Wellicht is het niet londienstig dat ook in de kringen waarin ons .blad gelezen wordt, de aandacht eens op het bestaan dezer vereeniging gevestigd wordt. Vooral voor de studenten van Gereformeerden huize binnen onze Hervormde Kerk ikan het zijn nut hebben dat zij niet alleen weten dat deze vereeniging bestaat, maar .dat zij ook weten wat deze vereeniging niet en wat zij wèl is.

En dan moet voorop staan dat deze Societas niet bedoelt te wezen een vereeniging uitsluitend van studenten, die tot de Gereformeerde Kerken behooren. Omdat dit soms de gedachte is die bij velen bestaat, dient dit misverstand opgeheven te worden. Wel was dat indertijd de bedoeling van de Vereeniging „Hendrik de Cock", die vóór 40 jaren door studenten van de Rijksuniversiteit te Leiden werd opgericht. De stichters dezer vereeniging hadden toen geen andere bedoeling dan om als studenten, allen behoorende tot de Chr. Geref. Kerk, van tijd tot tijd vriendschappelijk bijeen te komen, een of ander wetenschappelijk onderwerp te bespreken en het overige deel van den avond aan dé vriendschap — dé jtii'stfe'S. S. R. uitdrukking is eigenlijk „aan de amicitia" — te wijden en op .deze wijze .dén band des geloofs en de eenheid in de studie te versterken of, zooals in de notulen der stichtings-vergadering officieel staat vermeld, „den vriendschapsband tusschen de verschillende studenten van de Chr. Geref. Kerk aan de verschillende universiteiten, nauwer aan te halen".

Weinig zullen de stichters, van wie de heeren dr. T. v. d. Hoorn, thans arts bij den Gem. Geneesk. Dienst te 's Gravenhage, en dr. D. Schermers, tot voor kort geneesheerdirecteur van het Chr. Sanatorium voor Zenuwlijders te Zeist, nog banden met de Unie hebben .— gedacht hebben, dat de vereeniging, door hen gesticht, zou uitgroeien tot de groote organisatie, welke S.S.R. thans is.

. . j 't Valt buiten ffet bestek van dit artikel, om die ontwikkeling in details weer te geven. Doch op een belangrijk verschijnsel in de geschiedenis .der Unie, belangrijk ook in verband met haar groei en met het oog op hare tegenwoordige beteekenis, zij hier speciaal de aandacht gevestigd, n.l. de verbreeding van haren girondslag.

, ­ Bij de stichting werd aan de vereeniging gegeven een streng kerkelijk karakter, zij bedoelde immers te vereenigen de Chr. Geref. studenten aan de verschillende universiteiten. Reeds in 1889 werd getracht den

grondslag te verbreeden, door voor te stellen dat ook studenten, lidmaten der i\bü. Geref. Kerk, als lid zouden kunnen toetreden, welk voorstel echter geen meerderheid kon vinden. In 1889 volgde de oprichting van een aparte afdeeling der vereeniging te Amsterdam, wat voor de ontwikkeling der Unie en van haar grondslag van beheerschende beteekenis is geweest. Ma de samensmelting der kerken van de Scheiding en van de Doleantie, in 1892, was natuurlijk het hierboven gereleveerde bezwaar tegen toelating van ae Ned. Geretormeerde studenten veirvallen. Doch reeds spoedig daarop deden zich nieuwe moeilijkheden voor. Want toen een student, lid der €hr. Geref. Kerk, zich in 1896 als lid aanmeldde, kwam natuurlijk de kwestie van den streng-kerkelijken (thans Gereformeerden)'grondslag weer ter sprake. Keeds toen werd voorgesteld het zuiver kerkelijk karakter te wijzigen en als lid toe te laten hen, die verklaarden de Gereformeerde 'belijdenis te aanvaarden, — zulks om ook de orthodox Hervormde studenten in de Unie te kunnen opnemen. Doch toen kon zulk een voorstel, evenmin als in 1897, een meerderheid vinden. Evenwel de omstandigheden leidden er toe, dat wat toen nog praktisch onmogelijk bleek, enkele jaren later in de praktijk verwezenlijkt werd. Want begin 1901 (de juiste datum is niet bekend) werd de grondslag zoo gewijzigd, dat elke student van Gereformeerde belijdenis, studeerende aan eene Openbare Universiteit, lid - kon worden van de Unie. Het enge kerkelijk standpunt was verlaten en de Unie was gesteld op den breeden grondslag, waarop zij thans nog rust. Hieroij dient nog vermeld, dat mede in verband met het loslaten van het eng kerkelijk standpunt, in 1905 de naam „Hendrik de Cock" werd losgelaten en de vereeniging den naam kreeg „Societas Studiosorum Reformatorum".

Keeds hierboven is gereleveerd de oprichting van een Amsterdamsche afdeeling in 1889. Doch heel wat moeite heeft het gekost om in alle Universiteitssteden afdeelingen te stichten. En de S.S.K.-historie vernaait meerdere gevallen, waarin een gestichte afdeeling weer te gronde ging om dan korter of langer tijd daarna weer uit haar asch te verrijzen.

Bij de herdenking van het 25-jarig bestaan der vereeniging (in 1911) omvatte de Unie drie afdeelingen, n.l. Amsterdam, Leiden en Utrecht, met tezamen 85 leden.

Sindsdien heeft S.S.K. zich echter zeer sterk ontwikkeld. Thans omvat zij zeven afdeelingen — Amsterdam, Leiden, Utrecht, Delft, Groningen, Rotterdam en Wageningen — met tezamen circa 350 leden (althans volgens het annuarium over 1925 ; over cijfers van later datum beschikken wij niet).

Daarbij zij nog vermeld, dat gedurende eenigen tijd bestaan heeft een Geref. Dames-studenten Vereeniging „E.Q.E.V.", die echter later in de afdeelingen van S.S.R. is opgelost, zoodat de dames-studenten van Gereformeerde belijdenis thans gewoon lid der S.S.R.-afdeelingen zijn.

Dat de door hen gestichte vereeniging „Hendrik de Cock" tot een dergelijke organisatie als de „Societas" thans is, zou uitgroeien, neen, dat hebben de stichters zich destijds zeker niet voorgesteld.' Dat zulks geschied is, terwijl het tweeledig doel bij de stichting : „van tijd tot tijd vriendschappelijk bijeenkomen en een of ander wetenschappelijk onderwerp behandelen", de jaren door gehandhaafd bleef, bewijst, dat de stichters juist hebben gezien.

Welk een zegen het lidmaatschap der S. S. R. voor zoo menig student van Gereformeerde 'belijdenis geweest is, is natuurlijk moeilijk te omschrijven. Doch de oud-S.S.R. leden weten het en velen hunner zijn er dankbaar voor en ibewaren aan hun lidmaatschap der Societas de aangenaamste en rijkste herinneringen.

En het zegt iets, dat er bij hen, die door beëindiging hunner studie aan de Universiteit voor het lidmaatschap der Unie moesten bedanken, veelal een sterke behoefte bestond om den band met S.S.R. toch aan te houden. Vandaar het instituut der réunisten en de door vele réunisten gehandhaafde gewoonte 'om de lustra der Unie mede te vieren.

Nu vier jaren geleden hebben de réunisten sterk de behoefte gevoeld om het onderling contact en 't contact met de S.S.R. in een vasteren en meer blijvenden (organisatie)vorm te belichamen, waarom toen is opgericht de „Organisatie van Réunisten der S.S.R.", welke zich ten doel stelt : „Onderlinge aaneensluiting der Réunisten en contact m^t de studenten van S.S.R. Voorts, zoo mogelijk in samenwerking met andere wetenschappelijk gevormden van Gereformeerde belijdenis, de bevordering van het oprichten van provinciale en districtskringen, die de wetenschappelijke bestudeering beoogen van vraagstukken van allerlei aard Het contact met de studenten van S.S.R. wil zij bereiken door haar leden beschikbaar te stellen tot het houden van lezingen voor de afdeelingen van S.S.R. en door het beleggen van een wetenschappelijke vergadering ter gelegenheid van den Unie-Dies". Deze „Organisatie van Réunisten van S. S. R." — waarvan prof. dr. A. Nooirdtzij voorzitter, dr. C. Tazelaar secretaris en dr. Rijk Kramer penningmeester is — welk moderamen later is uitgebreid met de heeren mr. F. B. Bouman en drs. J. van Andel — omvat thans 170 leden, ve> rdeeld over zes afdeelingen (Amsterdam, 's Gravenhage, Rotterdam, Dordrecht, Utrecht en Zwolle). Zoo hebben wij iets uit het leven en de ontwikkeling van S.S.R. medegedeeld, iets, waaruit haar beteekenis voor het Gereformeerd beginsel en voor het leven van den Gereformeerden student aan de Openbare Universiteit kan woirden verstaan. Wij erkennen, dat het een zwakke weergave is. Doch de beteekenis van S.S.R. voor haar leden, laat zich moeilijk beschrijven. De bouwende en bewarende kracht, die op den jeugdigen student van Gereformeerden huize in het vaak zoo gevaarlijk milieu der Openbare Universiteit uitgaat van het verkeer in een vriendenkring, waarin naast de amicitia plaats is voor de bestudeering, bespreking en beleving der Gereformeerde - beginselen, is zeer-groot. En zij is, volgens hun eigen getuigenis, in den loop der jaren ondervonden door velen, die thans mede behooren tot de leiders van het Gereformeerde leven.

Wijlen proL dr. H. Bavinck, gedurende vele jaren eere-lid der S.S.R., zeide nu 15 jaren geleden in zijn rede op het vijfde lustrum der S.S.R. : „De Unie heeft een stillen invloed geoefend! Zij heeft tientallen leden geteld, die thans schier allen in Kerk, Maatschappij of Staat een eervolle positit innemen, daar dezelfde beginselen belijden en voortplanten en thans als iréunisten onze feestvreugde kwamen verhoogen.

Sinds zijn vijftien jaren verloopen. Prof. dr. Bavinck is aan S.S.R. ontnomen. Maar hetgeen dit diepbetreurde eere-lid toen van de Unie zeide, geldt thans in nog sterker mate. Want de schare der oud-S.S.R.-leden, die in Kerk, Staat en Maatschappij een eervolle positie innemen, is steeds uitgebreid. Tot haar behooren niet minder dan vijf hooglccraren : prof. dr. H. Bouwman te Kampen, prof. dr. L. Bouman en prof. dr. A. Noordtzij te Utrecht (thans eere-lid van S.S.R.), en prof. dr. A. Goslinga en prof. dr. J. Wille te Amsterdam. En voorts een groot aantal mannen, die "leder op zijn eigen plaats en wijze hun invloed oefenen.

Wij kunnen dan ook niet anders dan deze Vereeniging van Gereformeerde Studenten van harte aanbevelen bij allen die er belang bij hebben. En dat zijn zeker niet het minst onze studenten in de onderscheidene faculteiten, die aan de Rijksuniversiteiten studeeren. Laten zij allen zich bij S.S.R. aansluiten en moge deze Vereeniging mede het middel in Gods hand zijn dat de Gereformeerde beginselen ook onder onze studeerende jongelingschap steeds dieper inwoirtelen. O § ƒ

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen