Bidt en werkt!

Weest gezegend, heil'ge stonden,
toen ik, van mijn schuld bewust,
vrede vond in Jezus' wonden
en in Zijn verzoening rust;
toen het duister was gezwicht
voor Gods wonderbare licht,
en een straal der eeuw'ge Waarheid
mij omscheen met hemelklaarheid!

Smachtend staarde 't oog naar Boven
Jezus zocht mijn liefdesmart;
op tot God steeg mijn gelooven
in de bede van mijn hart.
Onuitspreek'lijk zalig goed
stroomde in rijken overvloed,
als het dorstend land de regen,
mij uit 's Hemels zalen tegen.

t Maar, wat troostrijk openbaren
ook de ontdekte ziel ontving,
't is te midden der gevaren
van des levens worsteling,
of het heillicht weer verdwijnt,
dat zoo ver verwijderd schijnt —
Heiland, help en zalf mij de oogen,
dat ze ziende blijven mogen!

t Niet, dat ik het greep, het leven
waar zoo lang mijn ziel naar zocht;
'k jaag er naar óf 't mij gegeven
wierd, dat ik het grijpen mocht,
en ik weet, — o zaligheid
mij, den zondaar, toegezeid! —
dat ik daartoe tot Gods eere
ben gegrepen van mijn Heere.

Doch die kennis is geen reden,
dat ik daarmee zou volstaan
en Gods werken kalm tevreden,
maar zelf werkloos ga te slaan;
't is mijn troost en tevens schrik,
ieder, ieder oogenblik:
„werk met vreezen en met beven
de eigen zaligheid, uw leven!"

De eigen zaligheid te werken! —
Ach, waar berg, waar berg ik mij?
Zal ik niet te ras bemerken,
dat ik daartoe macht'loos zij?
Maar niet ons, niet ons, o Heer;
U, en U alleen, zij de eer,
want het willen en 't volbrengen
wil Uw werk in ons gehengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen