Allerlei

Vertrouwen.

Eens was in 't midden van de golven
Een schip in nood;
Door zee op zee geschokt, bedolven;
't Gevaar was groot.

Bevreesd zat daar, in 't achteronder.
Een vreemdeling, Wiens angstig harte
— was het wonder? —
Van schrik verging.

Zou hij zijn vrouw, zijn kind'ren, vrinden
Nog weerzien na zoo menig jaar?
En toch — God kan het noodweer binden.
Dan geen gevaar.

Daar ziet hij ginds een knaapje spelen,
Dat op zijn schoot
Een keeshond rustig zit te strelen
En voert met brood.

»Kind«, zegt hij, »kunt ge vroolijk lezen
In zulk een nood?
Nu 't schip het ergste staat te vreezen;
Ons dreigt de dood«.

»Dat zou ik«, riep de knaap, »gelooven
Als Dirkoom voer; Maar is mijn vader niet hierboven
En zelf aan 't roer? «

De vreemd'ling zweeg; en straks berustte
Hij in zijn lot.
Terwijl hij 't argloos knaapje kuste.
Dacht hij aan God.

Aan God, die redt en kan verhooren
Wanneer Hij wil.
Die deed hem daar een troostwoord hooren.
En hij was stil.

HOOGENBIRK.

Ik moet het verlaten.
De eigenaar van een groote papierfabriek had boven den ingang van zijn fraaie villa in groote letters laten aanbrengen het Latijnsche woord »Relinquenda«, d.w.z.: »ik moet het verlaten«.
Wat een voortreffelijke gedachte, om bij het bouwen van een nieuw en fraai huis te denken, dat men het eenmaal zal moeten verlaten! Hoevelen zijn door hun bezittingen met zulke sterke banden aan de aarde gebonden geraakt dat zij niet meer er aan dachten, alles eenmaal te moeten verlaten. Daarom is het zoo noodig, boven alles wat we op aarde bezitten in gedachten te schrijven »Relinquenda«. Boven alles wat ons lief en dierbaar is; de huisheer boven zijn huisdeur; de kapitalist boven zijn brandkast; de jongedochter boven haar toilettafel; de geleerde boven zijn boeken; de koopman boven zijn pakhuizen. En gij, moeder, schrijf het in gedachten op het voorhoofd uwer kinderen; gij, echtgenoot, zie het boven het hoofd uwer wederhelft. Gij mensch, zie het geschreven boven deze gansche aarde met al het schoone en goede, dat ge dankbaar uit de hand uws Gods aannemen moogt: »Relinquenda« — »ik moet het verlaten!«
Uw dank voor het goede zal er niet minder door worden.
(Heldersch Predikbeurtenblad).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen