STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Een Voortreffelijk werk.
In een der vorige nummers van ons blad werd onder de rubriek »Uit de Pers« melding gemaakt van een artikel van prof. dr. H. H. Kuyper in »De Heraut« over het voornemen, dat in Italië schijnt te bestaan om een vloekverbod uit te vaardigen.
Terecht spreekt de Amsterdamsche hoogleeraar van de Vrije Universiteit zijne waardeering uit over deze poging van de Italiaansche regeering om aan het ergerlijke vloeken een einde te maken. Dat het in Nederland nog niet zoover is gekomen dat de landsoverheid het lasteren van Gods Heiligen Naam strafbaar stelt — althans daartegen maatregelen treft — valt in niet geringe mate te betreuren.
Intusschen verdient het dank, nu de regeering tot op heden in gebreke bleef, om datgene te doen wat ten deze op haren weg zou liggen, »De Bond tegen het schenden door het vloeken van Gods Heiligen Naam« steeds krachtiger propaganda blijft voeren, om het groote kwaad te bestrijden.
Het is met veel belangstelling, dat wij van het onlangs verschenen verslag van dien Bond kennis namen. Uit dit verslag, dat ons spreekt van een noesten arbeid van de organisatie ter bestrijding van bet vloeken gedurende, meer dan 8 jaren — de Koninklijke goedkeuring op de Statuten werd op 26 Febr. 1918 verkregen — mogen enkele mededeelingen hier ter plaatse volgen. Onze lezers zullen dan een indruk kunnen krijgen van wat de »Bond tegen het schenden door (het vloeken van Gods Heiligen Naam)«  presteert:
Na een inleidend woord worden eerst de strijdmiddelen aangegeven, welke door den Bond voor zijn actie worden gebezigd en daarna van het resultaat gewaagd, dat van deze actie het gevolg was. Wij geven thans het woord aan den verslaggever der organisatie, den ijverigen propagandist, den heer J. Baas Rzn. te Den Helder. Als eerste strijdmiddel werden gekozen de in fabrieken, werkplaatsen, winkels, kantoren enz. geplaatste opschriften:
«Vriendelijk en ernstig verzoek het vloeken en ijdel gebruik van Gods Naam na te laten«.
Was er eerst bij velen een schuchterheid om zoo'n opschrift te plaatsen, die vrees begon meer en meer te verdwijnen en vanaf de oprichtinig van den Bond tot heden werden 31.000 exemplaren in alle deelen van 't land geplaatst met, volgens veler getuigenis, goede uitwerking.
Het tweede wapen, dat in gebruik werd genomen, zijn de vlugschriftjes:
»Krachttermen«
waarin op populaire wijze wordt aangetoond, dat het misbruik van Gods Naam op geen enkele wijze is te verdedigen, maar een zonde, die niet ongestraft blijft. Dat deze vlugschriften wel worden verspreid, kan blijken uit het feit, dat 203.000 stuks werden verstrekt.
Het strijdmateriaal werd nog vermeer­derd met de
»Kaartjes«
model »visitekaartjes«, die met hun korte, veelzeggende teksten rechtstreeks tot den vloeker spreken en kunnen worden afgegeven, als de gelegenheid voor een persoonlijk getuigenis ontbreekt.
Waar reeds 160.000 van deze kaartjes werden verstrekt, is wel bet bewijs geleverd dat zij op verschillend terrein, o.a. in de middelen van verkeer, goede diensten kunnen bewijzen en daarom zeer gewild zijn. Bij de uitbreiding van het ledental van den Bond door middel van openbare vergaderingen en andere propaganda en als gevolg daarvan vermeerdering van jaarlijksche contributie, werd besloten om plaatsruimte te huren op alle stations, haltes en stopplaatsen der Nederlandsche Spoorwegen voor het in het oogloopend opschrift:
»Gelooft gij in het bestaan van een Almachtig God? Heb dan eerbied voor Hem en gebruik niet ijdel, onnoodig of ondoordacht Zijn Naam.
Gelooft gij niet in het bestaan van een Almachtig God, gebruik dan ook niet Zijn Naam, want ge beleedigt daardoor U zelf en kwetst anderen er mee«.
De gunstige rapporten die inkwamen over de uitwerking van deze opschriften, deden besluiten om ook een huurcontract te sluiten met het Hoofdbestuur der Posterijen, om eveneens deze een plaats te geven in de vestibules der postkantoren.
Ook in de wachtkamers van verschillende stoomtrams zijn de genoemde opschriften aangebracht. Op deze wijze gaat steeds een getuigenis uit tot de duizenden, die dagelijks gebruik maken van de middelen van verkeer of de postkantoren binnengaan.
Deze actie is een doeltreffende, doch een kostbare.
Aan de Hooge Overheid en Hoofden van inrichtingen van verschillenden aard werd steeds bij voorkomende gelegenheden verzocht het vloeken tegen te gaan, o.a. door het gebruik maken van de door den Bond verstrekte middelen.
In 1923 werd aan alle Gemeenteraden een adres gericht, waarin gewezen werd op de groote ontheiliging van Gods Naam in ons volksleven, op de roeping van de Overheid om dit kwaad met alle haar ten dienste staande middelen tegen te gaan en verzocht om regelingen te treffen, waarbij het vloeken en ijdel gebruik van Gods Naam werd verboden op alle terreinen, waar de plaatselijke Overheid bevoegd is, haar gezag te doen gelden.
Van meer dan 160 Gemeenteraden kwam de mededeeling in, dat besloten was, om door verschillende middelen de ontheiliging van Gods Naam tegen te gaan.
Tot zoover het verslag.
Velen, die van het bovenstaande kennis zullen nemen, zullen ongetwijfeld groote belangstelling voelen voor het werk van den »Bond tegen het schenden door het vloeken van Gods Heiligen Naam«. En deze belangstelling verdient de Bond ten volle. Mogen er dan niet weinigen zijn, die op de een of andere wijze zich geroepen achten om den schoonen arbeid, welken hij verricht, te steunen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen