SCHRIFTVERKLARING

1 Timotheüs.
74

Tegen de dwaalleer. De apostel nadert tot het eind van zijn brief en daarom komt hij nog met verschillende algemeene vermaningen en raadgevingen. Voor alles wijst hij dan weer op het voornaamste in den herderlijken arbeid. Hij was afgedwaald tot allerlei bijzonderheden. Hij schreef over de grijsaards en de weduwen, over de leeraars en ouderlingen, over de slaven en hun heeren, maar hij wilde hiermede toch niet de groote hoofdzaak uit het oog verliezen. Deze hoofdzaak is dat het Evangelie gepredikt wordt, het eenige, het ware Evangelie. Ik laat nu in het midden op welke wijze die prediking toen werd ingericht. Zij zal wel niet bestaan hebben in een uitgewerkte preek, zooals deze in onzen tijd door den Evangelieprediker in het midden der gemeente wordt uitgesproken. Zij zal wel meer 't karakter van een getuigenis gedragen hebben van den levenden Zaligmaker, zooals wij in de Pinksterrede van Petrus hiervan zulk een schoon voorbeeld hebben. Onze preeken zijn meestal te lang en missen daardoor het kernachtige van een boodschap, het blijde en 't verheffende van getuigenis. Het is waarlijk een gave waarmede de Heere Zijn dienstknechten siere, als de bediening des Woords geheel en al mag, zijn een verootmoedigende, maar ook vertroostende verkondiging van onzen Heere Jezus Christus, Die gestorven is om onze zonden en opgewekt om onze rechtvaardigmaking. Het moest zóó zijn, dat wanneer de gemeente het heiligdom verlaat, zij in haar gedachten dit zeide: wij hebben de heerlijkste boodschap, gehoord, de boodschap des heils!
Op welke wijze de verkondiging van het Evangelie ook plaats vindt, in de samenkomst der gemeente, bij het ziekbed, in de catechisatie of in de huiskamer, het komt hierop aan dat er hét Evangelie is. In het werk van den Evangeliedienaar bekleedt het woord een eerste en heerschende plaats. Maar dan moet dat woord ook goed zijn. Het bederf van het beste is ook hier het slechtste. Het Evangelie is dan ook altijd een leer genoemd, die onwrikbare, vaststaande heilsgedachten tot grondslag heeft. 't Evangelie is niet een samenvoeging van allerlei godsdienstige en zedekundige gedachten, die naar willekeur kunnen vermeerderd of verminderd worden, zoodat twee menschen beiden van 't Evangelie spreken en zij toch eigenlijk zeer verschillende zaken bedoelen. 'k Weet wel dat het woord »Evangelie« voor alles gebruikt wordt, alsof het een vrijbrief geeft voor allerlei wind van leer. Maar deze opvatting geeft een bewijs van weinig nadenken. Niet een Evangelie moet gepredikt, maar hét Evangelie, waarvan de Heilige Schuift ons de vaststaande begrippen mededeelt. Dat Evangelie zegt ons wat wij van het wezen Gods hebben te denken, wat de persoon en het werk van den Heiland is, wat wij aangaande den Heiligen Geest ons moeten voorstellen. Dit zijn geen leerbegrippen die boven de Heilige Schrift staan, maar die er onwrikbaar in liggen, zoodat wij aan elken prediker gerust kunnen zeggen: predik maar wat daar staat geschreven en put maar uit die Schrift-geworden levensgedachte Gods, gij zult daardoor en daardoor alleen een prediker van hét Evangelie zijn. En wijl de Schrift het Vleeschgeworden Woord, n.l. Christus tot middelpunt heeft, zal ook het Evangelie een verkondiging zijn van den Heere Jezus Christus.
De apostel waarschuwt tegen eene andere leer, een leer waarin men zich niet houdt aan de gezonde woorden van onzen Heere Jezus Christus. Met de woorden van onzen Heere Jezus Christus is niet slechts bedoeld wat onze Heiland zeide, maar alles wat Hij in overeenstemming met Zijn spreken deed en onderging, m.a.w. heel de openbaring van den Heere Jezus Christus, het Woord dat »onder ons gewoond heeft«. Het gaat niet aan de woorden van den Heere Jezus Christus, die Hij gedurende drie jaren gesproken heeft, bijeen te nemen en daarvan te zeggen: zie hier de leer van Jezus. Wij moeten hier denken aan geheel de verschijning van den Zoon des Menschen, zooals er van te voren over Hem geprofeteerd was, zooals de H. Geest van Christus ook later getuigd heeft. Nooit genoeg kunnen wij elkander zeggen dat de prediking van den Christus der Heilige Schrift hét Evangelie is, het ééne.
Die woorden nu van onzen Heere Jezus Christus zijn gezond. Wij zullen later wel opmerken dat de apostel in ons tekstverband ook van een ziekelijkheid gewaagt. Gezond wil hier zeggen gezond makend. Zooals wij wel spreken van een gezonde luchtstreek. Het is dus wel van veel belang dat een leeraar overeenkomt met, of liever zich houdt aan de openbaring van den Heere Jezus Christus. Die openbaring, dat Evangelie is het middel om geestelijk gezond te zijn. Zonder dat Evangelie is de mensch aan de zonde, als aan 'n verdervende ziekte prijs gegeven. Maar als 't Evangelie zijn gezegende werking in zijn ziel doet, is hij van de macht der zonde bevrijd en geestelijk hersteld. Elke werking die er dus van het Evangelie uitgaat is gezond makend. Die gezonde woorden kan tegenwoordig menigeen niet verdragen. Menige prediker die het Evangelie naar de Schriften verkondigt, wordt »te licht« bevonden door de wegende schare. Laat men echter goed voor zich zelf toezien. Wat de apostel zegt over hen die een andere leer leeren, hopen wij later te overdenken. Maar zij die een andere leer begeeren te hooren gaan zeker ook niet vrij uit! Zij spelen lichtvaardig met hét Evangelie, al meenen zij dat zij het zwaar opnemen. Het staat niet goed met mijn oogen als ik het licht, het eenige licht der zon niet verdragen kan. Laat ons God bidden dat het Evangelie ons gezond make én bij de gezondheid beware.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen