SCHRIFTVERKLARING

1 Timotheüs.
Nijd, twist, lastering, achterdocht. De apostel zag waarlijk niet tegen strijd en moeite op. Dat heeft hij wel bewezen, toen hij met het Evangelie der genade de wereld doortrok, haat, vijandschap, laster en vervolging trotseerende. Ja, het was hem een vreugde voor de zaak van Christus smaadheid te lijden. Hij was geen man van den »vrede boven alles«, maar wel van de »Waarbeid boven alles«. Maar het ging hem toch ook weer niet om den strijd op zich zelf. Er zijn menschen die als zij niet strijden kunnen, hun zin niet hebben. Als er maar twist en gekrakeel is, dan is het hen goed. Daarin gaan zij op, terwijl zij van de Waarheid zoo goed als niets afweten. Tegen zulke twistzaaiers treedt de apostel met kracht op.
Hij heeft dus in het hier boven geplaatste gedeelte menschen op het oog, die niets weten van de gezonde woorden van onzen Heere Jezus en toch den schijn aannemen alsof zij alles weten, die ook aan een soort twistvragen-ziekte schijnen te lijden.
Uit die ziekte komt allerlei ellende in de gemeente voort. Nijd en twist worden eerst genoemd. Nijd, als iets dat nog binnen blijft, twist, als een openlijk gevolg hiervan. Natuurlijk staan de beuzelachtige wets-predikers zeer zwak, als het gaat om hun standpunt te verdedigen, al gebruiken zij nog zulke groote woorden. Trouwens dit is het geval met allen die de bijzaken tot hoofdzaken maken. Als zij het woord voeren in eene samenkomst, waar niemand hen tegenspreekt, zijn zij uitermate overmoedig en galmen hun nietigheden uit, alsof het bestaan van hemel en aarde er van af ihangt. En zij vinden steeds wel een grootere of kleine massa menschen die met bewondering hun woordenvloed beluistert. Maar ach, als die grootsprekers tegenspraak ontmoeten, en de »gezonde woorden van onzen Heere Jezus Christus« hen voorgehouden worden, valt heel hun beschouwing als een kaartenhuis ineen. En dan kookt het in hun hart van nijd en gekrenkten hoogmoed. Hielden zulke opgeblazen onkundige menschen zich nu verder maar in, totdat zij de zaak waarover het gaat aan alle kanten hadden onderzocht, dan toonden zij nog eenige wijsheid te bezitten. Maar neen! Zij houden vol en blijven op hun stokpaardje rijden. En de twist breekt in de gemeente los. De twist, die een schandvlek is voor de gemeente van den Heere Jezus Christus.
Lasteringen en kwade nadenkingen. Met dit is de booze achterdocht bedoeld, die zoo veel kwaad doet in het midden der broederen. Van de liefde staat, dat zij niet opgeblazen is. Ook wordt zij niet verbitterd en denkt geen kwaad. Maar hier denkt de apostel aan het tegenovergestelde van 1 Corinthe 13. Het gaat hier over opgeblazenheid, nijd en achterdocht, die gekoesterd worden door kleinzielige wetspredikers, die het niet verdragen kunnen dat andere menschen met hun haarkloverijen niet meegaan. Natuurlijk moeten dan de tegenstanders van allerlei kwaad verdacht worden, alsof zij menschen zijn die het »niet zoo nauw nemen«, die geen ernstige levensopvatting hebben, die water bij den wijn doen. En van die achterdocht komt het van zelf tot laster. Immers grootsprekers houden hun mond nooit, tenzij dat zij voor den Heere zich vernederen. En dan begint de vuile laster. O, de menschen spreken zoo graag kwaad en hooren het ook zoo gaarne. Luther zeide: »de kwaadspreker heeft één duivel, n.l. op zijn tong, maar zij die naar den laster gretig luisteren, hebben er twee, n.l. in ieder oor één«. Deze drie duivelen roeren zich maar al te vaak in de gemeente, ook niet weinig over die leeraren die aan de beuzelachtige praatjes der kleinzielige menschen zich niet storen, maar eenvoudig zich houden aan het Evangelie der genade, om dit, naar het bevel van hun Zender, in al zijn ernst en in al zijn rijkdom aan zondaren bekend te maken. Ging ieder die iets tegen den prediker of zijn prediking had, nu maar naar hem toe, om hem er over te spreken! Neen, dat gebeurt slechts zelden. Daar heeft men dan zoogenaamd geen vrijheid toe! Maar inderdaad is 't zóó, dat men tegen de klare Evangelie-prediking niets in kan brengen, terwijl men tevens te hoogmoedig is om zijn eigen stokpaardjes op zijde te werpen. Dan schiet er niets anders over dan kwaadspreken en lasteren, alles achter den rug van hem wien 't geldt. De menschen hebben van den Heere Jezus gelasterd dat Hij een vraat en een wijnzuiper was, een vriend van hoeren en tollenaren. Alleen, omdat de menschen in hun hoogmoed het Evangelie niet begrepen! Geen wonder is het daarom dat zij, die zich aan dat zelfde Evangelie willen houden aan den laster evenmin zullen ontkomen. De laster is daarom zoo machtig omdat hij nooit te onderscheppen is. Hij is als de krekel in het riet. Gij hoort hem, maar als ge hem wilt aanwijzen, hoort ge hem weer op een andere plaats. Laat ons de waarschuwing van dezen herderlijken brief ter harte nemen. Wij doen soms reeds mee met de achterdocht en den laster, vóór dat wij er ons van bewust zijn welken stroom van kwaad er door ontstaan kan en welke ellende er in het midden der gemeente door gebracht kan worden. Er zij veel gebed voor de leeraren die zich het Evangelie van Jezus Christus niet schamen. Er zij ook veel gebed om kracht tegen het kwaad van de tong.
Zet, Heer, een wacht voor mijne lippen.
Behoed de deuren van mijn mond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen