SCHRIFTVERKLARING

1 Timotheüs.
Er komt niet anders dan geharrewar uit voort in de gemeente. Verkeerde krakeelingen! O, deze komen voort uit de opgeblazenheid dergenen die een andere leer leeren. De twistvragen-ziekte, waaraan menigeen lijdt, brengt veel ellende in de gemeente. Timotheüs moest zich met die menschen niet ophouden. Hij had beter werk te doen. Hij kon zijn tijd nuttiger besteden. Het beteekent zeer veel, als de apostel aan een leeraar maar rondweg aanraadt: wijk af van dezulken. Hij zegt niet: „zoek hen te ---nen, kom hen een eindje tegemoet, om hen dan tot uw standpunt over te halen" zóó luidt zijn raad aan den herder der gemeente niet. Maar wèl: „heb er niets mee te doen; maak er u niet moeilijk over, er is met die menschen niets te beginnen dat tot eer van God en tot zegen der gemeente is".
Het woord dat door „verkeerde krakelingen" is vertaald beteekent eigenlijk opdrijverijen. Wij moeten hier denken aan het opdrijven van andere menschen, waaraan die kleinzielige wetpredikers al hun krachten inspannen. Hoe meer menschen zij tot hun volgelingen maakten, hoe liever zij het hadden. Zij legden het er op toe vele aanhangers te verkrijgen. En die aanhangers die zich zoo gemakkelijk lieten overhalen, worden menschen genoemd, die een verdorven verstand hebben en van de waarheid beroofd zijn. Er zijn altijd menschen die zich door de domme opgeblazenheid van anderen laten overbluffen. Zoo als op de markt, zij die 't hardst schreeuwen en hun minderwaardige artikelen aanprijzen, de meeste kopers vinden. En al worden er honderden kopers bedrogen, er zijn altijd weer andere honderden die zich door dezelfde schreeuwers laten bedotten. De wereld wil bedrogen worden. Het is zeker een bewijs van de geringe kennis van de Waarheid van het Evangelie als men zoo gemakkelijk met allerlei wind van leer wordt meegevoerd. Dan gebeurt het dat men den mond vol heeft van woorden als gereformeerd en calvinist en dat men geen woorden genoeg heeft om verachtelijk te spreken over dat „lichte ethische geloof", terwijl men zich er nooit toe zet om zich de Waarheid van het Evangelie eigen te maken. Men weet niet eens wat gereformeerd is. En verrijst er dan een prediker die met nieuwe snufjes aan de markt komt, die de meest vreemde, overgeestelijke uitlegging geeft van een tekstwoord, die de meeste dominee's afkamt met de meest innige woorden, die hel en verdoemenis preekt en den weg maar zoo nauw mogelijk voorstelt ... de nieuwe koopwaar wordt gretig aangegrepen, totdat er een ander verrijst die zijn voorganger weer in de schaduw zet. Het is jammer voor zoovele menschen, die geen grondige kennis van het Evangelie hadden, dat zij zich zóó laten meevoeren. Zeker, de Waarheid moet een harte-zaak zijn. Maar dan moet men ook weten wat de Waarheid is, Waarom onderzoekt men niet nauwkeurig wat b.v. de leer van het verbond der genade is, wat onze doop voor ons beteekent, wat het zegenende sacrament van het heilig Avondmaal is, wat de Heere van de rechtvaardigmaking openbaart, wat naar Gods Woord de wedergeboorte en de bekeering zijn? 'k Weet wel, menigeen is hiervoor te traag. Men wil zijn hersenen er niet voor inspannen. Men heeft dit vroeger niet gedaan en daarom kan men er nu niet toe komen. Maar zulk een groote nalatigheid wreekt zich in het midden der gemeente. Zoo is men helaas vruchtbaar geworden voor elke geestdrijverij. Daarom raad ik elken leeraar aan zich steeds te houden aan de eenvoudige, rijke Waarheid van het Evangelie, om haar aan zijn catechisanten in te scherpen, om haar uit het levende Woord des Heeren in de prediking te ontvouwen. Tracht heel gewoon, klaar en waar te zijn. Zie niet angstvallig naar de licht bewogen massa, maar laat het u een eer zijn om den vollen raad Gods te prediken, waarin het rijke, vertroostende en opbouwende Evangelie in het middelpunt staat. Dan zal dit vast en zeker een prediking zijn „naar het hart van Jeruzalem", naar het hart dergenen die naar Gods Woord geloovig zijn geworden. De apostel noemt de licht bewogen massa „menschen, die een verdorven verstand hebben en van de waarheid beroofd zijn". Elke prediker heeft de schoone roeping den menschen verstand van de Waarheid aan te brengen en het Evangelie als een kostbaren schat aan de gemeente toe te deelen. En het is een gewetenloos werk, waarmede geen prediker kan verschijnen voor het aangezicht des Heeren, als hij zijn tijd aan andere dingen besteedt dan aan een grondige voorbereiding van zijn prediking, en zoo doende met flauwe praatjes en eindelooze herhalingen tot de saamgekomen gemeente komt.
De idee was blijkbaar gewekt dat de godzaligheid een gewin was. Lezen wij dit in verband met wat er volgt over de geldgierigheid, dan schijnt hier een geldelijk gewin bedoeld te zijn. Die opgeblazen wetpredikers, die met fijn gesponnen redeneeringen voor den dag kwamen (Hoofdstuk 1 vers 4 en 7) lieten zich blijkbaar goed betalen voor hun onderwijs. Wat een mensch voor niets krijgt, stelt hij immers niet op prijs. Hierbij zullen wij wel aan bijzondere praktijken en toestanden hebben te denken in de gemeente van Efeze. Toch heeft het ook ons wat te zeggen. Zonder geld kan ook het Koninkrijk Gods in deze bedeeling niet bestaan. Dit moet ieder die onder het Evangelie leeft, goed bedenken ten opzichte van de Kerk en de Zending. Hij, die niet offert zooals het voor het aangezicht des Heeren móét, bedenke dat de godzaligheid er niet is om zijn beurs dicht te houden. Maar toch.... de zegen der gemeente ligt niet in het vele geld dat binnen komt. Er zijn menschen die alleen maar vragen hoeveel er gecollecteerd wordt, en nimmer vragen naar den zegen van het Evangelie en de redding van zielen. Dit laatste is toch wel het voornaamste. De godzaligheid is geen geldzaakje!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen