INGEZONDEN.

Vacante Gemeenten.

Geachte Redactie,

In Uw artikel klaagt U over de toestanden in vele vacante gemeenten, waarbij ook de Ring Leerdam en Vianen genoeomd wordt. 't Gaat over de gemeenten, die niet willen beroepen en dan andare gemeenten ook in moeilijkhedan brengen. De oorzaak ligt dan in het Reglement op de Predikantstractementen en blijft men weigeren, dan blijft men van alles beroofd en zullen ook andere gemeenten daaronder lijden. Is het Reglement ook op de H. Schrift gebaseerd? Zoo neen, moet dan toch maar worden toegegeven? U zegt, dat het belang van de gemeente in 't oog moet worden gehouden en dat men de zeer weinige predikanten die er in den Ring zijn, hun krachten te veel laat verdeelen en dat ze te veel moeten werken in de Vacante ringplaatsen, zoodat de arbeid in eigen gemeente te kort schiet. Mij dunkt, dat is zeer juit, zooals het gezegd is; Maar mij dunkt, dat de Raad van Beheer niet bevordelijk werkt aan het godsdienstig leven in de Ned. Hervormde Kerk. Men zou nog verder kunnen gaan: weigerachtige gemeenten mogen niet beroepen, maar ook de Sacramenten moeten achterblijven; of nog strenger: de kerkdeuren blijven gesloten. Men kan verschillende meeingen hebben over den Raad van Beheer en trachten goed te praten ook hetgeen waarvoor géén redenen zijn. Men kan ook verwijtingen maken, zooals in „De Waarheidsvriend", waardn ik echter nog nimmer zag een belichting aan de hand van de H. Schrift en ook nog nimmer een juiste uiteenzetting van de zaak. Men kan ook uitgaan van het standpunt, deze aangelegenheden te moeten beschouwen zonder er rekening mee te houden, dat er ook richtingen zijn, luie stoelen en lange pijpen, ja zelfs zoo, dat men er toe komt te gaan oordeelen, dat de gemeenten er zijn om te zorgen, dat predikanten ruim gesalarieerd worden.
Wat de toekomst zal brengen aan de hand van de practijken, verkregen door de instelling van den Raad van Beheer, moet verder worden afgewacht. Tot heden kan ik de zegeningen niet zien, as men begeerig is, dat de verkondiging van het Evangelie zijn vrijen loop zal hebben. Het streven van „De Waarheidsvriend" is blijkbaar niet om het recht van vele gemeenten te zoeken en te verdedigen, maar om aan te sporen tot een handeling, die toch bij zeer velen in de Hervormde Kerk naar overtuiging achterwege moet blijven en ook niet zonder redenen. W'eke poging deed „'De Waartheidsvriend" om het goed recht van den Raad van Beheer aan te toonen? En welke actie is er te bespeuren, die aantoont, dat men wenschte toch te kunnen beroepen, wanneer men niet vrijwillig toegaf aan den Raad van Beheer? Of meent „De Waarheidsvriend" in deze den juisten weg en goede tactiek gevonden te hebben met te zeggen: de zaak geeft veel aanleiding tot bezwaren, doch advies is spoedig gegeven? 'k Heb wel eens gehoord: men moet bedenken dat de geestelijke belangen van de gemeente zwaarder wegen dan de stoffelijke. Heeft „De Waarheidsvriend" goed overwogen, of de wensch te verdedigen is : eerst aan niet alleszins te billijken stoffelijke eischen te voldoen, alvornes er rechten of gunsten bestaan om de geestelijke belangen van de gemeente te kunnen behartigen? Of heeft „De Waarheidsvriend" liever vele gemeenten, die vacant blijven, dan dat voldaan zou worden aan de eischen, opgelegd door den Raad van Beheer?
Gaarne eenig antwoord.
Leerdam, Oct. 1926.
G. E. STERK.

Onderschrift van den Hoofdredacteur:
Op veel hebben we reeds geantwoord bij de vorige „Ingezonden". Men bedenke wel, dat wij ons artikel schreven naar aanleiding van de klachten van gemeenten, die een dominee h e b b e n, maar die voor een groot deel van hun dominee worden b e r o o f d, door gemeenten die vacant zijn, omdat zij weigeren zich te onderwerpen aan het Reglement op de Predikantstractementen.
Men kan er lang en men kan er kort over praten, maar het Reglemenl is er. Het is door de Kerk aangenomen. Dat valt voor het oogenblik niet te veranderen. En daarom vinden we het verstandig, dat vacante gemeenten zich onderwerpen. Natuurlijk behoeft men niet aan­ stonds aan alle eischen van den Raad van Beheer te voldoen; er kan en moet gepraat worden; maar het Reglement als zoodanig is er en vraagt om gehoorzaamheid. Natuurlijk kan een zaak zóó komen staan, dat het 't hart van ons dierbaar geloof raakt en dan moeten we zeggen, het kost wat het kost: Gode meer gehoorzaam zijn dan den menschen! Maar zóó staat het hier o.i. niet. Wij betreuren het, dat het zóó geloopen is, zooals het is gegaan. Maar het staat nu voor ons n i e t zoo, dat het gaat om een hoofdbeginsel van ons geloof. De Kerken hebben gemeenschap met elkaar. En de verzorging van predikanten, emeriti, weduwen en weezen raakt ons allen saam. Wij vinden het in beginsel volstrekt niet on-Schriftuurlijk dat de eene gemeente de andere gemeente helpt en bijstaat financieel. Hoewel wij het gaarne in de uitwerking g e h e e l  a n d e r s zouden zien; en daar moet óók op gewerkt worden. Maar wij vinden het volstrekt niét vreeselijk, dat de verzorging van predikanten, emeriti, weduwen en weezen de aandacht heeft getrokken. En wij vinden het jammer dat hier „luie stoelen, lange pijpen en goed salaris" bijgehaald worden. Er is geen oorzaak om in deze den predikantenstand bedektelijk of openbaar verwijten te doen. En daarom zouden we willen zeggen: blaas deze zaak niet al te zeer op; er zijn dingen die van grooter waardij zijn. En voorts blijven we bij ons bezwaar, dat gemeenten met een predikant door vacante gemeenten zéér in. de allergrootste moeite worden gebracht. Laten we toch rustig in dezen voor onze Hervormde Kerk allerbelangrijksten tijd, nu er weer vraag komt naar de Gereformeerde Waartheid overal, doen, wat onze hand vindt om te doen, om onze gemeenten te bearbeiden en onze predikanten te verzorgen. En laten we tot degenen, die zich over onze misère verheugen, kloek zeggen: en ge naakt ons toch niet kwijt; we zullen doen wat we kunnen om ons te handhaven en we zullen werken waar het mogelijk is, totdat het Gereformeerd beginsel zóó krachtig wordt, dat we onze rechten naar Gods Woord kunnen laten gelden en onze aloude Hervormde Kerk vooruit helpen in den weg der waarheid en in den weg des rechts.
M. VAN GRIEKEN.

LEERDAM, Sept. 1926.
WelEerwaarde-Heer,

In „De Waarheidsvriend" van 8 October j.l. komt een stuk voor over Vacante Gemieenten, waarbij ook de ring Leerdam genoemd wordt. Nu moet ik alles eerst wat recht zetten. Op het oogenblik zijn er in onzen ring 3 predikanten: één te Leerdam, één te Nieuwland en één te Heukelum; en dus niet één voor heel den ring. Nu vertrekt over een week de dominee van Nieuwland; dus blijven er nog twee over in elk geval. De gemeente Oosterwijk kon haar tractement niet hooger brengen dan ƒ 1700.—. Hetgeen bijgepast moest worden door den Raad van Beheer, bleef tot nog toe achterwege. Dit is dus geen onwillige gemeente. De overige gemeenten in dezen ring zijn weigerachtig. Nu moet ik U echter ééne vraag doen: Zijn er nu zooveel predikanten die geen plaats hebben, nu er tal van gemeenten herderloos zijn? Gaarne zag ik hierop een antwoord. Want als deze gemeenten, die niet betalen, alle nog eens aan het beroepen gingen, zou het dan niet gaan als in het naburige Lexmond, welke gemeente nu al tienmaal een bedankje gehad heeft? Misschien geeft U wel een antwoord in „De Waarheidsvriend".
Bij voorbaat hartelijk dankend.
Hoogachtend, Uw dwn.,
H. VAN DAM.

Onderschrift van den Hoofdredacteur:
De heer Van Dam geeft een kleine rectificatie, die we gaarne noteeren. Van veel belang is het echter voor de zaak, waarover 't gaat, niet. Twee predikanten in den Ring Leerdam; dat is alles.
Wat de gemeente O. aangaat, we kennen de plaatselijke omstandigheden niet. Maar in het algemeen zouden we zeggen: laat men gemeenten die te klein én te arm zijn, combineeren. We denkn b.v. aan de gemeenten Nieuwpoort en Langerak a.d. Lek. Hadden die gemeenten niet reeds langs moeten gecombineerd worden, om saam een predikant te hebben? Maar dan komen die ellendige, kleinzielige, plaatselijke gevoeligheden telkens, waarbij de Kerkvoogdijen dikwijls een grooten rol spelen.
Zulks moest men niet doen!
Wat de vraag betreft naar het aantal predikanten, ja, er zijn te weinig Gereformeerde predikanten, omdat ook tal van gemeenten, die er vroeger n i e t naar vraagden, nu trachten er een te krijgen. Maar daarom moet men zelf toch trachten er óók een te krijgen; zooals Lexmond, Bergschenhoek, Ouddorp .enz. En ziet, dan komt soms het 10de of 11de of 12de beroep — waarop een „aannemen" volgt.
Maar ja — we hebben te weinig, veel te weinig Gereformeerde predikanten, waarom het werk van den Gereformeerden Bond ook zoo heerlijk is, mede door het Studiefonds, waardoor velen, die anders wellicht geen predikant zouden worden, nu worden opgeleid voor het ambt van Dienaar des Goddelijken Woords. En dan moeten de gemeenten maar beroepen, om in den ordelijken weg in het midden wan onze Herv. (Geref.) Kerk de ordelijke Gereformeerde prediking te handhaven. Want ach, anders komen de woekerplanten, die zoo welig groeien in moerassigen, slappen bodem! Aan 't werk dan, Gereformeerden, om in den kerkelijken weg het goede te zoeken voor de aloude Gereformeerde Kerk! Bidt, bidt toch, dat die Heere des oogstes arbeiders uitstoote in Zijn wijngaard! De Heere is een hoorder des gebeds en Zijn Naam is Ontfermer.
M. VAN GRIEKEN.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen