De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

UIT DE PERS

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

UIT DE PERS

2 minuten leestijd

Over de onlusten in Indië, op Java, schrijft „De Rotterdammer" op de volgende wijze:
De Muitvaan geheven.
Op West-Java heft „dolle tuimelzucht de muitvaan op". De communistische raddraaiers hebben kans gezien de kinderlijke bevolking op te zweepen om onder den schijn van den „heiligen oorlog" te voeren, te vervallen tot daden van revolutionair verzet. Het zal voor menigeen een pijnlijke verrassing zijn, dat de extremisten het durfden wagen om over te gaan tot een georganiseerde, gewapende terreur. Om Indië van de „overheerschers" te verlossen, slaat men de inlanders dood. Erger nog, men is niet tevreden met moord en doodslag, maar zint op marteling der slachtoffers. Op tweeërlei dient nu voorts bij deze dingen gelet te worden.
Niet lang geleden hebben de roode fracties in de Tweede Kamer er de Regeering een verwijt van gemaakt, dat zij krachtig optrad tegen communistische woelingen, welke de critici dood gewone, economische stakingen geliefden te noemen. En, nietwaar, wij allen zijn het er over eens, dat de Overheid bij arbeidsconflicten wèl heeft te zorgen voor het handhaven der orde, doch geen stap verder mag gaan. Welnu, de Indische Regeering hield vol, dat zij zich niet schaarde aan de zijde der werkgevers, doch slechts revolutionair verzet wilde breken. Hoezeer dit werd ontkend, thans blijkt achteraf, dat de Regeering gelijk en haar bedillers ongelijk hadden. Werd dat ook maar eens erkend!
In de tweede plaats wijzen wij er op, dat de nieuwe gouverneur-generaal zich terecht op het standpunt plaatste: elke rustige propaganda kan onbelemmerd doorgaan, maar tegen de extremisten, de omverwerpers van gezag en orde, de revolutionaire stokebranden, zal ik krachtdadig, desnoods met het zwaard, optreden. Dit zwaard, dat de Overheid niet tevergeefs, maar tot straf der boozen en bescherming der goeden draagt, móét nu getrokken. De Indische pers dringt zeer terecht op straffe, afdoende maatregelen aan. Het Indische volk mag niet overgeleverd worden aan een roode terreur, welke God niet vreest en geen mensch ontziet. Hier zou barmhartigheid en slap optreden jegens de misdadigers, wreedheid tegenover de rustige bevolking zijn. Streng zij de Regeering tegenover de onverlaten, die door koelie-mishandelingen het gezag ondermijnen en de bevolking tot wanhoop brengen; even streng trede zij op tegenover de boosdoeners, die een ontwakend volk wenschen te storten in den poel van den revolutionairen chaos. Dus, grijpt het zwaard, gij goden onder God; Bedwingt met strengen arm dit smaad'lijk rot!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 januari 1927

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

UIT DE PERS

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 januari 1927

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's