KERK, SCHOOL VEREEMGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Drietal te Delft: G. Bolkestein te Apeldoorn; mr. dr. N.O. Veldhoen te Alphen a.d. Rijn en P.G. de Veij Mestdagh te Rotterdam.
Beroepen te Lexmond J. C. W. Kruishoop te Arnemuiden — te Morra Lioessens Tj. J. de Boer te St. Jacobi Parochie.
Aangenomen naar Genemuiden A. Luteijn Jr. te Goudriaan en Ottoland.
Bedankt voor Krabbendijke A.J. van Wijngaarden te Westmaas — voor Burum en Munnekezijl P. Hofstede te Noordwijkerhout — voor Ouddorp I. Kievit te Baarn — voor Vriezenveen W.M.A. Kalkman te Werkendam — voor Hedel J. Bus te Aalburg — voor Gouderak en voor Sluipwijk G. Enkelaar te Ter Aar — voor Katwijk aan Zee E. Warmolts te Heerde.

GEREFORMEERDE KERKEN.

Beroepen te Berlicum J. Offers te Laar — te Sleeuwijk R. van Reenen te Putten — te Boskoop W. A. Wiersinga te Wormer — te Franeker W. Seinen te Opperdoes — te Veere P. van Strien, cand. te Terneuzen — te Paessens en Achlum S. Wouters, cand. te Exmorra — te Wommels H. de Zwart te Twijzel — te Surhuisterveen J. H. Meuleman te Hoogersmilde
Aangenomen naar Haarlemmermeer-Oostzijde B.A. Bos, cand. te Uithuizen.
Bedankt voor Zoutkamp, Houwerzijl, Sellingen, Baarland, Waardhuizen, Achlum en Schoonoord B.A. Bos, cand. te Uithuizen — voor Oud-Vosmeer A. Scheele te Kapelle-Biezelinge — voor Watergraafsmeer dr. E. D. Kraan te Vlaardingen.

Afscheid en intrede
KATWIJK AAN ZEE. Voor een groote schare nam Zondag ds. J. Nauta in de Nieuwe Kerk afscheid. Na een treffende inleiding ontvouwde de scheidende leeraar voor de gemeente de zegenbede uit Openb. 22 vers 21. Achtereenvolgens ontvouwde hij: wat die genade beteekent; in wien die genade geschonken wordt; en aan wie die genade toegebeden wordt. Na de gebruikelijke toespraken was ds. Rutgers als oudste ambtgenoot de tolk, om te getuigen hoeveel in ds. Nauta, die hier bijna vier jaren arbeidde, verloren wordt. De gemeente zong ten slotte den scheidenden leeraar de zegenbede toe uit Ps. 134 vs. 3.
Jubilea. Ds. C. Hartwigsen, de nestor der Ned. Herv. predikanten te Leiden, hoopt Zondag 17 April (Eersten Paaschdag) zijn 40-jarig ambtsjubileum te vieren. De jubilaris werd in 1864 geboren en in 1886 candidaat in Groningen, om 17 April 18S7 te Nieuwpoort in het predikambt bevestigd te worden. Na 2 jaar vertrok de jubilaris naar Oud-Beijerland om 15 Sept. 1895 in de Sleutelstad den herdersstaf op te nemen.
Jaarboek Ned. Hervormde Kerk. Bij Nauta & Co. te Zutphen is het Jaarboek 1927 voor de Nederlandsche Hervormde Kerk, onder redactie van ds. H. C. Briët en ds. G.J. van der Flier Jr., gelijk andere jaren, wederom in de Maartmaand verschenen, 't Is alweer voor de elfde maal, dat dit kloeke boekdeel op onze tafel gelegd wordt. Zoo is deze uitgave reeds ingeburgerd. Nieuws valt er niet veel van te zeggen. Alleen nieuw is een lijst van Diaconessenhuizen. Wel veel goeds, n.l. dat het behalve zijn tal van betrouwbare gegevens aan te bieden, ook getrouw blijft in het kalendergedeelte allerlei administratieve zaken aan te kondigen, waar door de Kerkelijke Besturen wel heel veel profijt van dit Jaarboek kunnen trekken. Het gedeelte omtrent de samenstelling, het bestuur en het beheer der Ned. Hervormde Kerk geven een goed inzicht, terwijl de materie over allerlei kerkelijke werkzaamheden en tijdsbepalingen 't bestuur vergemakkelijken en het meeleven der leden bevorderen. Het doorwrochte jaaroverzicht van ds. J. Gouverneur heeft ongetwijfeld enorm veel tijd en accuratesse geëischt. Dr. L. Lasonder schreef een bijdrage over wat in 1925 gedaan is voor „onze Kerkelijke Archieven". Een aantal biografieën en portretten van overleden arbeiders in de Hervormde Kerk geeft met de reeds genoemde overzichten aan het Jaarboek blijvende waarde.

Samenwerkende Zendingscorporaties. Dezer dagen is te Utrecht een vergadering gehouden van de besturen der Samenwerkende Zendingscorporaties ter bespreking van het conceptreglement voor de Zending, waarover de Synode der Ned. Hervormde Kerk advies had gevraagd. Ook afgevaardigden van het Java-Comité, alsmede de Zendelingen met verlof en de oud-Zendelingen, namen aan deze samenkomst deel. Voorzitter was dr. C. W. Th. Baron van Boetselaer van Dubbeldam. De bespreking werd ingeleid door ds. J. Pannebakker, van Amersfoort. Spreker wees er op, dat de Hervormde Kerk zich sedert 1905 rechtstreeks met de Zending heeft ingelaten. In dat jaar ontstonden de eerste classicale zendings-Commissies. In het algemeen reglement werd de Zending opgenomen onder de zaken, die de voortdurende zorg vereischen van degenen, die in de kerkelijke besturen zitting hebben. Enkele jaren geleden vroegen de Classicale Commissies sanctioneering van hare positie en taak. Voor haar werk hebben de Corporaties de hulp der Kerk gezocht, b.v. door spreekbeurten en collecten in de Zendingsweek. De Kerk heeft in toenemende mate hulp verleend. Wij kunnen hiermee niet op een bepaald moment ophouden De Kerk doet niet alleen stappen op ons verzoek. Tegenwoordig zoekt men steeds meer samenbinding. De geestesstrooming gaat in organische en steeds meer in kerkelijke richting. De Kerk organiseert haar diaconalen arbeid, haar jeugdwerk; het is onafwendbaar, dat zij ook het Zendingswerk gaat ter hand nemen. Het kan korter of langer duren, maar eenmaal komt het zeker. De Corporaties moeten zich hierop bezinnen en er zich tijdig naar richten, Dat voorkomt wrijvingen. Wij hebben den stroom te volgen en als het kan leiding te geven Al is een zaak goed, daarom kan toch de regeling nog niet goed zijn. Wat hebben wij ni. in dit reglement? De Kerk eischt hier niets. Zij verklaart zich bereid om te dienen en Zendingswerk over te nemen. De leiding van het werk blijft daarbij in handen van onze eigen mannen; zij zullen dan alleen in een ander kader werken. Als deze zaak doorgaat, wint de Zending aan eenheid. De Zending krijgt daardoor ook een breedere basis. Het reglement zorgt daarbij vooi de noodige soepelheid. Het werk krijgt ook meer achtergrond. Wij doen het werk, omdat het noodzakelijk is, maar ook omdat de Kerk het ons opdraagt. De moeilijkheden bij de wijze van ordening worden ondervangen. De Zendelingen, die uit Indië moeten terugkeeren, kunnen een plaats in de Kerk vinden. Dat de opleiding op hooger plan komen moet, is niet onvriendelijk tegenover de opleiding van heden en die van vroeger. Nieuwe toestanden in Indië doen nieuwe eischen stellen. De geuite bezwaren komen, volgens spreker, voornamelijk voor uit vrees. Men vreest voor partijschappen, voor ongewenschte inmenging, voor de financiën, voor de onmacht der Kerk, enz. Spreker meent echter, dat er geen reden is voor vrees, maar wel voor vertrouwen. Een breede discussie ontspon zich, die echter niet tot een bepaald besluit leidde, daar deze vergadering slechts adviseerende bevoegdheid bezat. In de bestuursvergaderingen zullen de Corporaties zich nu kunnen uitspreken. Het advies zal zijn deze taak in studie te nemen en daartoe een commissie te benoemen. Verder acht men wel gewenscht te vernemen, hoe de Kerk in hare Classicale Vergaderingen er zich over uitspreekt.
Geen lange preeken. Bij een discussie in de „Wekker", het orgaan der Chr. Geref. Kerk, schrijft Docent F. Lengkeek, van Apeldoorn, over lange preeken het volgende: Als voorbeeld van een echten prediker niettegenstaande korte preeken, willen we Ds. Smijtegelt, den welbekende, noemen. Het zal veel afhangen van de belangrijkheid en den ernst der preek, of het, wat den tijd betreft, wat lijden kan. Zelfs kinderen voelen dit aan. Is het dan wat lang, het zal niet zoo hinderen; is het wat kort, er zal niets gemist worden. De zegen wordt door langer te preeken dan noodig is, niet grooter; door op te houden, als men klaar is, niet minder. Zelf heb ik vele malen gezeten onder de prediking van een echten dominé, die altijd, als op de seconde af, zijn twee uren vol maakte. Leg nu echter den nadruk op dit vol maken en gij zult begrijpen, wat ik bedoel. Zonder hinder of schade, ja zelfs met grooter indruk (wij oordeelen niet over het innerlijke doch over het uiterlijke) had die prediker 5, 10, 15, 20 minuten vroeger „amen" kunnen zeggen. Nu kregen we soms, omdat de 2 uren nog niet op verstrijken stonden, nog eens hetgeen reeds uitnemend en met aandrang gezegd was te hooren en dat, omdat de ziel eigenlijk in de klok zat, met minder kracht, al werd de stem juist door het besef van die mindere kracht, luider. Men zal een preek niet beoordeelen naar den tijdduur; men doe het naar den inhoud. Beter nog: men late zich beoordeelen en oordeelen door het Woord Gods, dat gebracht wordt.
Mogen wij eens verlost worden van het naar de kerk gaan, om een preek te hooren. Alles, wat geschiedt in de samenkomsten der Gemeente, behoore tot hetgeen wij zoeken in de godsdienstoefening.
                                                                                                                                                ROTT.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen