STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Knabbelpolitiek.
De uitslag der Statenverkiezingen heeft, behalve in de provincie Zuid-Holland, in de sterkteverhoudingen der onderscheidene politieke partijen in den lande geen noemenswaardige verandering gebracht. Ware er dan ook ten aanzien van één der provincies geen uitzondering te maken, zoo zou er zeker ditmaal weinig aanleiding hebben bestaan om aan het resultaat der verkiezingen bijzondere aandacht te wijden. Maar juist die ééne uitzondering heeft de belangstelling van het politiek meelevend deel van ons volk gaande gemaakt. De uitslag van de Statenverkiezingen in Zuid-Holland toch was, dat de sinds 1901, dus een kwart eeuw, bestaande rechtsche meerderheid in een minderheid is veranderd. Wel was deze Meerderheid in den loop der 25 jaren langzamerhand ingekrompen, maar toch was zij bij de verkiezing van 1923 nog altijd een meerderheid van zes stemmen gebleven. Van de 82 Statenzetels werden er bij deze verkiezing 44 bezet door de rechtsche partijen. Deze 44 zetels zijn thans teruggebracht tot 39.
De Christelijk Historischen verloren de vorige week 2, de Antirevolutionairen 3 zetels. Nu kan tot troost van dit verlies strekken, al is die troost maar heel schraal, dat het omgaan der Staten van Zuid-Holland niet onverwacht is gekomen. Men was er op voorbereid. De  k n a b b e l p o 1 i t i e k  van de Hervormd (Gereformeerde) Staatspartij en van de Staatkundig Gereformeerden, die bijzonder de Kamerverkiezing van 1925 kenmerkte, heeft zich thans bij de Statenverkiezingen voortgezet.  Wij spreken hier van knabbel-politiek der beide kleine partijen, omdat deze groepen hun organisaties alleen ten koste van Chr. Historischen en Antirevolutionairen in het leven kunnen houden, Hoe groot de schade van deze politiek is voor de doorwerking van het Protestantsch Christelijk beginsel in ons volk, heeft ook weer de stemming van de vorige week bewezen.
Doordat de actie van evengenoemde politieke partijtjes een uitsluitend persoonlijk karakter draagt en er geheel op gericht is om de groote Protestantsch Christelijke partijen te verzwakken, eischt het zelfbehoud dezer partijen, dat zij zich tegen een dergelijk optreden met taaie volharding verzetten.
Is deze strijd onder geestverwante broederen in de laatste jaren een helaas droeve noodzaak geworden, hij vraagt bovendien in de electorale worsteling een zoo groot deel van de krachten en van den tijd van Antirevolutionairen en Christelijk Historischen, dat deze in hun actie tegen Vrijzinnigen, Sociaal Democraten en Communisten als 't ware met lamheid zijn geslagen. En daarin ligt de groote schade, welke de politiek van de Hervormd (Gereformeerde) Staatspartij en van de Staatkundig Gereformeerden aan de doorwerking van de christelijke beginselen toebrengt. De strijd tegen liberalisme en socialisme kan tegenwoordig niet zoo, intensief meer gevoerd worden als vroeger, daarvoor moet te veel aandacht geschonken worden aan wat de broederen onderling verdeelt, met het gevolg, dat eigen positie wordt verzwakt en de kracht van den tegenstander wordt versterkt.
Dit is over geheel Nederland weer eens duidelijk gebleken. Het zijn de Vrijzinnige groepen benevens de Sociaal Democraten en de Communisten, die van 't gekrakeel onder de Protestantsch Christelijke partijen hebben gebruik gemaakt, om met den buit te gaan strijken. Zoo, om enkele cijfers te noemen, gingen de Vrijzinnigen met een groote 50.000 stemmen vooruit, klom het stemmental der Sociaal Democraten met meer dan 100.000 en stegen de Communistische stemmen van ruim 47.000 op meer dan 60.000. Alleen reeds in Zuid-Holland krijgen deze linker partijen over 3 zetels meer in de Staten de beschikking, terwijl de Roomschen, tegen wier invloed de actie van de Hervormd (Gereformeerde) Staatspartij en der Staatkundig Gereformeerden bijzonder gericht is, hun volle sterkte in de Staten blijven behouden. Zoo verliezen de Protestantsch Christelijke groepen in het land tengevolge van de knabbelpolitiek der kleine partijtjes, meer en meer terrein, komen de partijen van ongeloof en revolutie er steeds beter voot te staan en blijft Rome zijn oude positie handhaven. Wanneer zullen de Protestantsch Christelijke kiezers wijzer worden en zich rekenschap gaan geven van het proces dat bezig is zich te voltrekken in een verzwakken van den invloed van al wat christelijk is op het staatkundig leven van ons volk? Zal men eerst zoolang onderling twisten, tot het te laat is ? God verhoede dit, door nog bijtijds de oogen van ons volk te openen voor het groote gevaar, dat ons land bedreigt van de zijde van hen, die bezig zijn om de christelijke grondslagen van ons volksleven te ondermijnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen