FEUILLETON

DE SMID VAN GRIJSDORP
door JEKA
19)
„Best, alles in orde, alleen zij missen jou, dat kun je begrijpen. Van allen de groete, ik heb ze beloofd, dat ik even bij je zou aangaan, 'k Moest dicht bij Delft zijn; 'k heb een span paarden verkocht aan een koopman en die heeft ze weer aan een mijnheer verkocht, die hier niet ver af woont; ik kreeg bericht, dat het met een dier paarden niet in orde was, schrijven daarover gaf niet, dus moest ik er zelf maar eens op los, en het vreemde van 't geval is, dat het mijn paard niet eens is, zij zijn verruild, 'k Had dus gauw afgedaan. Ik kon natuurlijk gister niet naar huis terug, bleef vannacht hier en nu kom ik je opzoeken, je zult wel een boodschap mee naar huis hebben aan vader en „omoe" en misschien aan iemand anders ook, of niet?"
Rika kreeg een kleur, zij begreep wien hij bedoelde, en zat weldra druk met boer Brongers te praten. Zij had zooveel te vragen.
„En hoe gaat het Hein en zijn vrouw; wat beter, hoor ik?"
„Gelukkig wat beter, Marie is ernstig ziek geweest, maar de Heere heeft uitkomst gegeven; zij is nog wel zwak, maar gaat toch vooruit".
„Dus je kunt nu haast weer thuis komen?"
„Dat gaat nog niet, buurman, hoe graag ik het ook wil; ze kunnen me nu nog niet missen".
„Flink zoo, Riek, je moet hier geen half werk doen, dat gaat niet; ze zullen zich thuis nog wel wat redden zonder u. Hein zal wel best te spreken zijn, nu hij zijn vrouwtje mag behouden; 't zou wat geweest zijn haar te moeten missen; ze hebben immers al drie kinderen".
„Ja, lieve kinderen, maar 'k zou toch graag willen dat Hein ..... "
„Je zoudt hem anders willen hebben, in 't geestelijke hé? Dat denk ik wel, maar zie je, Riek, als de oogen nog dicht zijn dan ziet men Gods zegeningen niet. Dat gaat zoo. Zelfs wij, die door Gods genade het beter weten, waardeeren eerst meestal later wat de Heere deed, als wij op den weg terugzien. Och, wij merken zoo slecht op, want de Heere werkt gewoonlijk anders dan wij het willen hebben. Maar zooals Hij het maakt is het goed, en moet het ons ook goed zijn. Hij vergist zich niet en doet alles tot Zijn eer. Hoe dankbaar moesten wij zijn, als Hij soms ook kennelijk onzen wensch vervult en ons gebed verhoort, maar ..... "
„Ja, daar ontbreekt het veel aan, Brongers, bij mij ook".
„Wij moeten altijd blijven leeren, Riek, 't bidden leeren, het wachten ook, en in alles met den Heere te rekenen, dan komt het op Zijn tijd ook gewis in orde. Wat wij zaaien, moet tijd hebben te ontkiemen en op te komen, dat weet ge wel als tuinmansdochter. De Heere moet den wasdom geven en den grond ook eerst goed maken, maar ..... "
Hun gesprek werd gestoord; de deur werd geopend, Jan en Willie kwamen de kamer in. Zij misten tante; die bleef ook zoo lang weg en daarom gingen zij haar zoeken.
„Tante, waar? " Jan bleef steken, toen hij den vreemden man zag, maar dadelijk veranderde hij de vraag: „Wie is dat, tante?"
„Een boer, kleine kereltjes, kom maar eens hier, dan kunnen wij kennis maken".
Zij keken tante aan, die knikte hun toe en zoo gaven zij Brongers een hand. Jan wilde al weer beginnen, maar tante bracht hen de kamer uit en zei: „'k Zal dadelijk wel komen".
„Die houden van je. Riek, dat zie ik, en zijn je goed gehoorzaam. En dat is al veel gewonnen; die de kinderen heeft ..... "
„Maar ik moet weg, Riek. En wat zal ik nu vanavond thuis zeggen? Dat de kleur er wel een beetje af is gegaan tusschen de muren, maar de fleur er toch niet uit, wèl? Moed houden. Riek; oude Geertje zei: Riek is daar in Gods weg. Nu, als gij doet wat de Heere te doen geeft, zult gij in gehoorzaamheid ook zegen vinden, voor uzelf en voor anderen ook. Vertrouw daar maar op. Ge zult, ook om Albert, wel thuis komen, zoo spoedig het kan. Doe Hein de groete; het spijt me, dat hij niet thuis is; 'k had hem graag nog eens ontmoet. Beterschap met de vrouw. Dag Riek, 't beste toegewenscht".
Hij kreeg vele groeten mee en hartelijk dankte zij hem voor zijn bezoek.
Het had haar goed gedaan.
Rika bleef nog eenige weken bij haar broeder en zuster, totdat Marie hersteld was en hare huishouding weer kon waarnemen. En hoe meer Rika over de leiding Gods nadacht, des te meer moest zij zich verwonderen over Zijne goedertierenheid. Hij had haar gesterkt, wat zwaar was voor haar licht gemaakt, haar geloof verhelderd en haar innerlijk leven verdiept, haar veel geleerd en door Zijne daden verblijd. Hoezeer zij ook naar huis verlangde, zij zag er zelfs eenigermate tegen op, toen het er op aankwam, vooral de kinderen te verlaten, want er was als een geestelijke band tusschen de kleinen en haar gelegd. Zelfs Hein en zijn vrouw konden het niet ontkennen, dat iets in hun gezin was gekomen dat er vroeger niet in was geweest. Zij konden niet zeggen wat het was, maar wisten wel, dat het in verband stond met Rika; die had het meegebracht en ? achtergelaten, want het ging niet met haar weer heen, toen Rika tegen Kerstmis naar huis terugkeerde, zij merkten het inzonderheid in hun kinderen.Die misten tante zeer van den morgen tot den avond. Klaartje kon tante niet vervangen, hoe gaarne zij dat ook wilde en ofschoon zij het beproefde. De kinderen klopten bij moeder aan, maar ook die kon niet geven wat tante hun gaf.
(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen