STAAT EN MAATSCHAPPIJ

De Rotterdamsche vergadering.
Blijkens het verslag dat „De Rotterdammer" gaf van de jaarvergadering van de Staatkundig Gereformeerde Partij, die op 21 April te Rotterdam werd gehouden, moet het verloop van de bijeenkomst niet bepaald verheffend zijn geweest. Het schijnt er niet zoo te zijn toegegaan, dat daar zonen van hetzelfde huis als broeders samenwoonden, want bij de debatten, die gevoerd werden, ging het vaak rumoerig toe, werden allerlei verwijten gehoord en gooide zelfs de voorzitter der vergadering, ds. Kersten, te midden der besprekingen de hamer neer. Nu behoeft deze gang van zaken in een zoo gemengd gezelschap, als waaruit de Staatkundig Gereformeerde Partij bestaat, niet te verwonderen; men moet zich er wel over verbazen, dat de moeilijkheden al niet veel vroeger zijn ontstaan.
Wij spraken van een gemengd gezelschap. Immers bleek het ook op de jaarvergadering, dat alle daar aanwezige leden van de Staatkundig Gereformeerde Partij 't nog niet met elkander eens waren over de hoofdpunten van het program, n.l. 't vrouwenkiesrecht en de verzekering. Een der afgevaardigden ter vergadering klaagde voorts, dat het optreden der partij naar buiten te veel negatief en te weinig positief is. Zeker, het is veel gemakkelijker om  n e g a t i e v e  politiek te voeren en zich b.v. te verklaren tegen de Coalitie, tegen het vrouwenkiesrecht, tegen het treffen van voorzieningen bij invaliditeit en ouderdom, tegen den stemdwang en tegen al wat niet meer, dan een opbouwende  p o s i t i e v e  politiek voor te staan, waarin de richting wordt aangegeven en uitgestippeld, welke het regeeringsbeleid heeft te volgen.
Wanneer iemand in de Rotterdamsche vergadering de vraag zou hebben gesteld, wat de Staatkundig Gereformeerde leden in de Tweede Kamer in  p o s i t i e v e n  zin deden ter bestrijding van het vrouwenkiesrecht of van de verzekering, zouden zij de verontschuldiging hebben moeten doen hooren, dat zij te dien aanzien in gebreke waren gebleven.
Er omheen praten, zooals de heer Ir. van Dis, uit Zeist, onlangs deed, toen wij hem dezelfde vraag deden, en de verdediging van ds. Kersten op de jaarvergadering betreffende zijn premie-betalen als Kamerlid voor het pensioen van zijne weduwe en weezen, dat dit premie betalen niet betreft een verzekering, maar pensioen, maakt de zaak niet beter, maar doet de zwakke positie uitkomen, waarin men zich bevindt.
Het zou ons dan ook niet verwonderen, gezien de politieke splijtziekte waaraan ons volk lijdt, wanneer binnenkort een nieuwe politieke leider optrad, die verklaarde, met het oog op wat in de jaarvergadering der Staatkundig Gereformeerde Partij te Rotterdam werd afgespeeld en met betrekking tot het optreden der beide Staatkundig Gereformeerden in de Tweede Kamer, dat de beginselen door ds. Kersten en ds. Zandt worden verloochend en daarom een nieuwe partij behoort te worden opgericht, om het de Staatkundig Gereformeerde Partij te verbeteren.
Ondertusschen juichen de tegenstanders over de verdeeldheid, welke onder het Protestantsch Christelijk volk steeds grooter wordt.
En is er nu voor deze verdeeldheid reden?  Er is wel geen gelegenheid geweest, als juist de vergadering te Rotterdam, waarop het duidelijk is uitgekomen, dat het verschil in beginselen, zoo dit al op onderdeden mocht bestaan tusschen Antirevolutionairen en Staatkundig Gereformeerden, het optreden van laatstgenoemden in een eigen partijformatie niet rechtvaardigt. Zou er geen middel voor de broeders zijn, om terug te keeren? Wij blijven het nog altijd hopen.

De roode vloed blijft wassen.
Een van de cijfers, die bij de laatste Statenverkiezingen van zich heeft doen spreken, is dat van het totaal aantal stemmen, dat op de  C o m m u n i s t i s c h e  Candidaten werd uitgebracht. Dit totaal was, ondanks dat de Communisten verdeeld optrokken, waardoor de verkiezingsactie niet intensief werd gevoerd en in een tweetal provincies, n.L in Noord-Brabant en Zeeland, geen candidaten werden gesteld, 71095 stemmen, verdeeld over de groep Wijnkoop met 38223 en de groep de Visser met 32872 stemmen.
Vergelijkt men deze cijfers met die van de verkiezingen voor de Staten in 1923 en voor de Tweede Kamer in 1925, dan blijkt, dat het percentage stemmen, dat in de vorige maand werd verkregen, belangrijk hooger is dan in de even genoemde jaren. Vooral in de provincies Noord-en Zuid-Holland, waarin Amsterdam, Rotterdam en 's-Gravenhage gelegen zijn, is de stijging opmerkelijk. In Noord-Holland was de verhouding der procenten in 1923, 1925 en 1927 respectievelijk 4.09, 2.91 en 5.20 en in Zuid-Holland in die zelfde jaren 2.09, 1.10 en 3.10.
Over het geheele land genomen, werden op de Communisten in de jaren 1923, 1925 en 1927 uitgebracht 47803, 36770 en 71905 stemmen; dat is in procenten uitgedrukt: 1.45, 1.15 en 2.41. Zoo hebben thans in de Staten der onderscheidene provincies 7 Communisten zitting; 2 van de groep de Visser en 5 van de groep Wijnkoop.
Voegt men bij deze stembusgetallen nog den vooruitgang, welken in de laatste 20 jaren de Soc.Democraten hebben kunnen boeken, een stijging van 1907 op 1927 van 18 op 119 leden in de Staten-Colleges, dan demonstreeren deze cijfers een gevaar voor land en volk, dat niet te onderschatten valt en dat tot groote waakzaamheid maant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen