STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Het Partij-Bureau.
De Staatkundig Gereformeerden hebben tegenwoordig als iedere groote politieke organisatie, hun partij-bureau. Het is begrijpelijk, dat zij hun best doen om de gelden bijeen te zamelen voor het onderhoud van het bureau en tot aankoop van het huis, waarin de partij gevestigd is, maar wat zich niet laat verklaren, dat zijn de argumenten, die moeten dienen om de gelden uit de zakken van partijgenooten en geestverwanten los te krijgen. Daarvoor moet het partijbestuur zich den schijn geven van martelaar voor het beginsel te zijn.
Het heet toch in den oproep tot het betrachten van offervaardigheid bij de lezers van „De Banier" van 7 Juli: „Met zooveel smaad is de partij overladen; zoo geweldig en onrechtvaardig zijn de aanvallen geweest. Men wil met een reuzenbombardement ons doen vernietigen. Moge van de andere zijde zulk mede-leven worden betoond, dat de vijand beschaamd worde".
Die vijand — wie twijfelt er nog aan — is de Antirevolutionair.
Immers is het de A.R. Partij, waaruit de troepen voor de gelederen van de Staatkundig Gereformeerden moeten worden gerecruteerd. En dit gaat niet zoo gemakkelijk, omdat van den kant der eerstgenoemden de bedoelingen der laatsten tot in de onderdeelen worden doorzien en worden openbaar gemaakt. Dat zint natuurlijk de voormannen der Staatkundig Gereformeerden, die eerst het persoonlijk en onverkwikkelijk geschrijf uitlokken, om dan de onschuldigen te spelen, niet.
Van welk een tegenzin — om geen ander woord te gebruiken — de Staatkundig Gereformeerden jegens de Antirevolutionairen bezield zijn, blijkt ook weer uit een stuk, dat in hetzelfde nummer van „D e B a n i e r" op een andere plaats voorkomt.
Daar schrijft een zekere heer Jb. van Zijverden Jzn., uit Aalsmeer, dat een A.R. Minister van Justitie en verschillende A.R. burgemeesters kans zien om de vrouwen bij duizenden voor den rechter te sleepen terzake van het thuis blijven bij de verkiezingen. Wanneer wij nu deze onware voorstelling van zaken bestrijden, dan weten wij vooruit, dat „De B a n i e r" ons opnieuw als vijand van de Staatkundig Gereformeerden zal brandmerken, uit welken hoofde het dan noodig is, om een gave in de partijkas te storten.
Is stuitender gedoe haast denkbaar?
De schrijver uit Aalsmeer weet heel goed, althans hij behoort dit, zoo hij daarvan gewag maakt, te weten, dat in de eerste plaats de Minister van Justitie met de vervolging van hen, die van de stembus wegblijven, niets te maken heeft, doch dat het de burgemeester is, die, wanneer hij oordeelt, dat, voor het niet nakomen van de verplichting van den kiezer om zich bij het stembureau aan te melden, geen geldige reden is aangevoerd, daarvan kennis geeft aan den met de vervolging belasten ambtenaar van het Openbaan Ministerie. De burgemeester doet dit niet, omdat hij er een zeker welbehagen in heeft om vrouwen voor den rechter te sleepen, maar omdat de Wet — hier de Kieswet, artikel 149 — hem dit voorschrijft. Deed hij het niet, dan handelde hij in strijd met de Wet, wat zeker niet naar Gereformeerd beginsel is.
Maar ook is het den heer Van Zijverden bekend, dat de Antirevolutionairen niet minder dan de Staatkundig Gereformeerden tegenstanders zijn van den stemplicht en dien tegenstand bij iedere gelegenheid hebben getoond. Mocht hij op dit punt onkunde voorwenden, waarom schrijft hij dan over zaken, die hij niet kent?
Tenslotte nog een enkele vraag.
In het prospectus in „De B a n i e r" voor den aankoop van een partij-bureau, deelt het partijbestuur van de Staatkundig Gereformeerden mede, dat het bureau noodig is — en wij gelooven dit gaarne — om alle vragen, die van de Kiesvereenigingen binnenkomen, te kunnen beantwoorden. Zulke voorlichting van partijgenooten — schrijft het bestuur — is van groot nut.
Zou nu de heer Van Zijverden, die ongetwijfeld een vooraanstaand man in de Kiesvereeniging „Aalsmeer" van de Staat kundig Gereformeerde Partij is, niet eens van zijn recht om aan het partij-bureau vragen te stellen, kunnen en willen gebruik maken, om te weten te komen waarom óf ds. Kersten óf ds. Zandt, de laatste emeritus-predikant, en die dus over veel vrijen tijd beschikt, nog niet een voorstel bij de Tweede Kamer hebben ingediend om tot afschaffing van den stemplicht te geraken? Gaat hij op dit verzoek in, dan is hij misschien wel bereid om te zijner tijd het antwoord der beide Kamerleden te publiceeren. Want op dit oogenblik staan èn ds. Kersten én ds. Zandt mede verantwoordelijk, „dat vrouwen bij duizenden voor den rechter worden gesleept".
Met het tot klaarheid brengen van deze zaak, zal veel misverstand worden weggenomen en het algemeen belang worden gediend.

Meten met twee maten.
Toen eenige jaren geleden het inkomen der Koningin om zeer bijzondere redenen werd verhoogd, kwam tegen het voorstel der regeering, dat de, verhooging inhield, van de zijde der Sociaal Democraten ernstig verzet. Doch wat ziet men thans in België gebeuren, in welk land dezer dagen het inkomen van den Koning van 3.3 millioen op 9.5 millioen francs werd gebracht? Zooals bekend is, maken bij onzen zuidelijken nabuur de Sociaal Democraten ook deel uit van het Kabinet. Het merkwaardige van het geval is nu, dat naast tegenstanders der verhooging er ook heel wat Sociaal Democraten zijn, die in België met hun roode ministers meegaan.
„Het V o l k", dat, toen het onze Koningin gold, sterke oppositie voerde, spaart thans zijn critiek aan de Socialisten-voorstanders der verhooging in België. Het blad schrijft: 
De verdedigers van het voorstel beweren van hun kant, dat aanneming van het voorstel niet in het minst de republikeinsche gevoelens aantast. Elk jaar keuren de Socialisten de begrooting goed, en daarin is ook die van den Koning opgenomen. Wat het voorstel doet, is niet anders dan het inkomen van den Koning aanpassen bij de waardevermindering van den franc. Zouden de Socialisten weigeren vóór de begrooting van den Koning te stemmen, dan zou zij verworpen worden en een regeeringscrisis zou er het gevolg van zijn. Het is niet wenschelijk om een dergelijke kwestie de regeering te verlaten.
Wonderlijk, dat tegen deze zienswijze van Sociaal Dempcraten geen woord van protest opgaat.  Is het niet juist, wat wij boven dit stuk schreven: „Meten met twee maten"?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen