Ds Schilder's orakeltaal.

Wederom trok ds. Schilder zijn klachtenregister open. Prof. Visscher citeert niet, zoo klaagt hij. Maar heeft dan de Redactie van dit blad niet alles aan de lezers voorgelegd, wat ds. Schilder geliefde te schrijven? Zij kunnen het alles lezen en nalezen. Het is niet erg bescheiden nu ook nog te eischen, dat ik het alles zal herhalen. Citaten zijn noodig, als de lezers zich niet op de hoogte kunnen stellen. Noodeloos citeeren is bladvulling en daarvoor is de ruimte niet bestemd. Ik wil graag gelooven, dat ds. Schilder aan mijne kerkelijke positie „geen seconde" heeft gedacht. Maar dit heb ik hem ook niet ten laste gelegd. Er is nu eenmaal zoo iets als een tweede natuur geworden kerkistische mentaliteit, die, er altijd is, ook als zij schijnt te slapen.
Ik mocht niet waarschuwen tegen het hoog van den toren blazen over eene „gereformeerde wetenschap'', waarvan men niet weet, wat zij is. Die waarschuwing blijft. „Den grooten mannen" der wetenschap uit den kring van ds. Schilder wordt alzoo het probleem gesteld, waarover voor alles klaarheid noodig is, indien de teleurstelling niet bitter zal zijn.
Over de wegschrapping van het slot van Marcus XVI uit onzen Bijbel verwijst ds. Schilder naar „de kerkelijk-gereformeerde pers", die ruimschoots argumenten daarvoor aandroeg. Inderdaad, er is niets zoo verkeerd in deze wereld, waarvoor men geene argumenten kan aandragen. Doch deze „kerkelijk-gereformeerde pers" is dan misschien slechts neo-gereformeerd. In art. 4 en 5 onzer Belijdenis wordt het gansche Marcus-Evangelie met het slot er bij canoniek verklaard. Ook van dit slot geldt het woord der Belijdenis, dat het „van God is", dat ,,daar niet tegen te zeggen valt". Wie dat slot wegschrapt, tast de Belijdenis op zeer principieele wijze aan. Dat mag „neogereformeerd" zijn, maar gereformeerd is het niet. En geen gereformeerde kerk mag zulks toelaten.
Ds. Schilder's begeerte zal ik nu vervullen. Hij zal geciteerd worden. Over de prikkeling zijner keel spreekt hij aldus: „Er zijn ook oorzaken van buiten af; b.v. rook maken. Hiermee zeg ik niets ten nadeele van Prof. Visscher (want ik wijs heel het zoeken van deze exegese af), maar ook evenmin iets ten voordeeIe van zijn poging, om ook door deze geestigheden een halve kolom te vullen, die beter gevuld was met letterlijke citaten".
Zoo staat het er precies. „Niets ten nadeele, niets ten voordeele". Wie denkt nu, dit lezend, niet terstond aan de oude orakels met hun rook en profetie! Zoo blijkt dus:
't Orakel met zijn rook en nevel
Is herrezen in Oegstgeest.
Het weet wat was en is en zijn zal,
Zelfs het voordeel, dat geen nadeel is geweest.
H. VISSCHER
Huis ter Heide, 2 Jan. 1928.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen