De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Wat wij van de communistische  cellenbouwers Ieeren kunnen.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wat wij van de communistische cellenbouwers Ieeren kunnen.

4 minuten leestijd

Mij dunkt, dat het allen lezers wel bekend is, welk een krachtige actie de communisten voeren teneinde hunne beginselen ingang te doen vinden in steeds breedere lagen van ons volksleven. Overal zijn de communistische cellenbouwers bezig om plaatsen te zoeken, van waaruit men, als vanuit een operatiebasis, den kapitalistischen vijand gemakkelijk bestoken kan. De kleinste cel kan groote diensten bewijzen. Door de actie van zulk een enkele cel kunnen er velen voor het beginsel worden gewonnen.
Wat voor weerzin deze actie ook bij ons moge opwekken, één ding mogen we toch zeker wel van hen Ieeren. Moge de groote ijver, dien ze aan den dag leggen bij hunne huisbezoeken, om zielen te winnen voor de communistische gedachte, een spoorslag wezen voor ons om toch ook te ijveren met al de ons geschonken gaven voor de uitbreiding van het heerlijke Koninkrijk van God.
En dan denk ik aan den rijken zegen, dien het huisbezoek kan afwerpen. Er zijn er velen in onze dagen, die groote dingen wenschen te volbrengen voor de gevallen erve onzer Vaderen. Men dient moties in, men houdt vergaderingen en nog eens vergaderingen en wil nog al meer vergaderingen en commissies in het leven roepen.
Ik wil geenszins de waarde van al deze actie in zijn geheel negeeren. Verre van dat, maar toch verwacht ik van dat alles zonder meer maar poovere resultaten voor onze arme Kerk.
Wat we op het zoogenaamde terrein van de groote dingen kunnen doen, is maar verbazend gering, ziende op ons gering getal tegenover de breede schare van hen, die het gereformeerd beginsel vijandig zijn. Eerlijk gezegd, kunnen we haast niets meer doen dan zoo nu en dan een krachtig protest laten hooren tegen het verkrachten van de belijdenis onzer Vaderen door de hoogere besturen van onze Kerk.
Maar op het terrein van het huisbezoek kunnen we toch zeker oneindig veel meer actie ontwikkelen. Welk een dure roeping voor ons, herders en leeraars. Wat voortreffelijke predikaties we ook mogen houden en welke vermaningen we ook van den kansel doen hooren over de toenemende onkerkelijkheid, daarmee bereikten wij niet één van die zoover afgedoolden, die nooit meer een schrede richten naar het huis des gebeds. Neen, onze roeping is om uit te gaan, om te trachten onder den zegen des Almachtigen nog weer onder de beademing des Woords te brengen degenen, die daarvan geheel en al vervreemd waren.
Zeker is dit deel van den ambtelijken arbeid niet het gemakkelijkst, maar toch ongetwijfeld een terrein, waar de groote Herder der schapen ons niet het minste zegen heeft toegezegd. Zeker, ik weet het, dat er reeds duizenden zijn, die, geboren uit Godloochenende ouders, haast een modern heidendom kunnen worden genoemd, maar er zijn er toch ook nog duizenden, in wier hart nog iets natrilt van wat in de dagen der jeugd is beluisterd uit den mond van een godvreezenden vader of moeder. Daar is huisbezoek nog geen Zendingswerk.
De Heere make ons, dienaren des Woords, getrouw in dien tak van arbeid, opdat het „wee u, o herder, die de schapen niet weidt", ons niet bedreige.
Maar hier ligt ook een heerlijk terrein van arbeid voor ouderlingen en bestuursleden van afdeelingen van onzen Gereformeerden Bond. Het moet komen tot cellenbouw. De beginselen van Gods dierbaar getuigenis moeten worden verbreid in steeds breederen kring. We hebben noodig cellenbouwers.
En zeg nu niet, dat dit alles toch maar eigen werk is. Ik zou dit met evenveel recht van al het andere werk kunnen zegden. Ik zou alle predikaties wegwerpelijke kleederen kunnen noemen en tenslotte daar komen, waar men zegt: Laat Gods water maar over Gods akker loopen.
Mocht niet alleen het huisbezoek, maar alle christelijke actie geschieden in het bewustzijn van diepe afhankelijkheid, in de wetenschap, dat alleen aan Gods zegen alles gelegen is en dat we zonder den Heere niets kunnen. Maar dan ook niet afgewacht in zondige lijdelijkheid, maar de hand aan den ploeg geslagen.
Cellenbouw!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 mei 1928

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Wat wij van de communistische  cellenbouwers Ieeren kunnen.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 mei 1928

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's