KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Beroepen te Vreeswijk A. van der Kooij te Kampen — te Den Ham R. Steenbeek te Wapenveld — te Maarn en Maarsbergen J.F. Berkel te Schoonebeek — te Gramsbergen H.W. Lovink te Scharnegoutum — te Hillegersberg D.M. Blankhart te Nijverdal — te Ridderkerk J. E. Klomp te Oldebroek — te Rijperkerk H.W.J.C. Hanselaar te Zevenbergen — te Wouterswoude N.C. Bakker te Benschop — te Oenkerk F.C. de Vries te Ureterp — te Hemelum B. Bruins te Nieuw-Buinen — te Eindhoven F.M. Muller te Gorinchem — te Doorn Chr.J. Schweitzer te Workum.
Aangenomen naar Kesteren P. Kruijt te Oudemirdum
Bedankt voor Kootwijk N. Warmolts te Wezep — voor Mastenbroek S. Goverts te Oldebroek — voor Brielle A. Buurman te Wijk bij Duurstede — voor Stedum D. Siemelink te Roswinkel — voor Jukwerd H. Buiskool te Frederiksoord — voor Oosterend Chr.J. Schweitzer te Workum — voor Kralingen en voor 's-Grevelduin-Capelle G.J. Koolhaas te Oud Beijerland — voor Emmen H.H. Dorgelo te Naarden — voor Wanswerd A.F.P. Pop te Vaassen.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen te Kamerik R. de Jager te Nunspeet — te Herwijnen H. Enserink te Zuidwolde — te Makkum J. van Loo te Westergeest.
Aangenomen naar Schipluiden J. de Koning te Vries — naar Almelo J.J. Bouwman te Urk.
Bedankt voor Koog-Zaandijk H. Veldkamp te Kralingsche Veer — voor Sappemeer dr. H.W. van der Vaart Smit te Zuid Beijerland. 

CHRISTELIJK GEREFORMEERDE KERK. 
Beroepen te Leerdam P. de Smits te Boskoop. 
Bedankt voor Delft J. de Bruin te Vlaardingen. 

Afscheid en Intrede. Ds. Joh. Stehouwer werd Zondagmorgen 6 Mei in de Ned. Herv. Kerk te Alphen a.d. Rijn bevestigd door ds. J. Vermeulen, van Groningen, met een predikatie over Ezech. 3 vers 17 en deed des avonds zijn intrede met een prediking over Hand. 8 vs. 29 en 35. Aan het einde van de preek richtte ds. Stehouwer hartelijke woorden tot den bevestiger, den consulent ds. A. Kloots, ds. J. de Bruin, Burgemeester H.J. Lovink en de gemeente. Daarna werd hij toegesproken door ds. Kloots namens den ring en door ds. de Bruin namens kerkeraad en gemeente. Des morgens werd Psalm 20 vers 11 en des avonds Psalm 134 vers 3 toegezongen. 

— Ds. P. Pras nam Zondagmiddag afscheid van de Ned. Herv. gemeente te Klundert, met een predikatie over Matth. 28 vers 18, laatste gedeelte : „Mij is gegeven alle.macht in hemel en op aarde". Spreker liet achtereenvolgens den klemtoon vallen:1. op gegeven; 2. op M ij ; en 3. op alle macht.

Na afloop der predikatie volgden de gebruikelijke toespraken. Tenslotte spraken ds. Roos namens de classis Breda en namens de Ver. voor Inwendige Zending in N.^Brabant en Limburg ; ds. Jansen, namens de Bijbel-vereeniging Noord-Brabant en Limburg ; en ds. Ouwejan, als consulent, den scheidenden leeraar zeer waardeerend toe, waarna de gemeente staande Psalm 121 vers 4 toezong.

— Ds. C. J. Leenmans H.Azn., die vorig jaar als predikant der Ned. Herv. Gemeente van Gameren om gezondheidsredenen eervol emeritaat vroeg en verkreeg, en tijdens zijn emeritaat te Zeist woonde, stelde zich dit voorjaar weder beroepbaar. Uit een 5-tal beroepen nam hij dat naar Gouderak aan en Zondag 6 Mei werd de 70-jarige predikant door zijn 84-jarigen broeder, ds. H. A. Leenmans, van Harlingen, die op één na de oudste dienstdoende predikant in de Ned. Hervormde Kerk is, wederom tot den ambtsarbeid ingeleid. De Gemeente van Gouderak, die bijna vier jaren vacant was, zag tot haar blijdschap den overgekomen leeraar bevestigen met een predikatie over Jesaja 52 vers 7, waarbij de hoogbejaarde, maar nog krasse prediker sprak over „het heerlijk werk dés Evangeliedienaars" en tevens wees op de groote verantwoordelijkheid om getrouw te zijn in de bediening. Na de bevestiging werd toegezongen Psalm 134 vers 2 en 3, Was reeds des morgens het kerkgebouw overvol, des avonds was zulks niet minder het geval. Onder het zingen van Ps. 122 vers 1, beklom ds. C. J. Leenmans den kansel. Deze hield een intreerede over Zacharia 4 vers 6, laatste gedeelte : „Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijnen Geest zal het geschieden, zegt de Heere der heirscharen." De ernstige en waarschuwende prediking werd met groote belangstelling gevolgd. Aan het einde werd ds. Leenmans toegesproken door ds. F. F. J. van de Plassche Izn., van Krimpen a.d. Lek, die hem Psalm 20 vers 1 deed toezingen.

— Zondag werd de vacature in de Ned. Herv. Kerk te Hilversum, ontstaan door het vertrek van ds. van Leeuwen naar Haarlem, weer vervuld. In de kerk op den Kerkbrink werd ds. W. J. van Lokhorst, overgekomen van Delfshaven, des morgens bevestigd door zijn ambtgenoot ds. N. P. E. G. van Uchelen met een leerrede naar aanleiding van 2 Corinthe 4 vers 1. Na de bevestiging zong de gemeente den nieuwen leeraar toe Psalm 134 vers 3.

Was het kerkgebouw* des morgens reeds goed gevuld, des avonds — toen ds. van Lokhorst zijn intrede deed — kon het ruime gebouw de talrijke schare nauwelijks bevatten. Tot tekst van zijn intree-rede had ds. van Lokhorst 'gekozen Colossensen 1 vers 27b en 28a, naar aanleiding waarvan de nieuwe leeraar achtereenvolgens sprak over : a. den rijkdom van Christus ; b. de verborgenheid van Christus; c. de openbaring van Christus, de hoop der heerlijkheid.

Na beëindiging zijner predikatie, richtte ds. van Lokhorst zich in hartelijke bewoordingen tot zijn collega's, inzonderheid tot ds. van Uchelen, hem dankende voor de wijze, waarop deze hem tot zijn dienstwerk had ingeleid, alsook tot den godsdienst-onderwijzer, den heer Valk en de aanweiige ambtgenooten uit den omtrek. Zijn aanwezige familieleden herinnerde ds. van Lokhorst aan het vele, dat sinds zijn vorige bevestiging veranderd was door het overlijden van zijn vrouw en zijn vader. Vervolgens sprak ds. van Lokhorst tot zijn uit Delfshaven aan­ ezige vrienden ; tot den Kerkeraad en het iescollege ; tot Kerkvoogden, kosters en orgaisten ; tot onderwijzers en onderwijzeressen en ot de Overheid der Gemeente Hilversum. Hiera sprak ds. J. A. Hoekzema in welgekozen ewoordingen den nieuwen Hilversumschen redikant toe en verzocht de gemeente te zinen Psalm 20 vers 1.^ e j g w W

Jubileum ds. K ij f t e n b e 11. e

Het was de vorige week voor de Hervormde emeente van Feijenoord een ware feestweek, oordat onze hooggeachte predikant, ds. Kijfenbelt. Donderdag 10 Mei den dag mocht herdenken, dat hij 25 jaar het predikambt heeft mogen bedienen. Woei daarom dien dag onze vaderlandsche driekleur met oranjewimpel van den toren, en ging des morgens een deputatie van kerkeraad efi kerkvoogdij den jubilaris complimenteeren, — aan den avond was ter huldiging de gemeente bijeen in de schoone Wilhelminakerk. Voor deze gelegenheid was het podium met groen en bloemen versierd. v a g v d n G t v g n b

Toen de geachte predikant met zijne familie aan de daarvoor aangebrachte tafel hadden plaats genomen, beklom ds. van Oosten den kansel om een woord van hulde te spreken. i m w m

Allereerst werd de gemeente verzocht te zingen Psalm 103 vers 1 en 2, waarna spr. in gebed voorging. Het verheugde hem, aldus begon spreker, dat hem de eer te beurt was gevallen om namens Kerkeraad en Oemeente zijn collega Kijftenbelt toe te spreken en hem geluk te wenschen met dit belangrijk feit. Spreker zou, wanneer hij er de man voor was, den jubilaris kunnen ophemelen, maar dat was hij nu eenmaal niet, wel wetende^ dat de jubilaris daarop niet gesteld is. Toch kon spreker niet nalaten de verdiensten van zijn collega te prijzen. t m z

Het verheugde hem dat van de 25 jaar, dat ds. Kijftenbelt den herdersstaf mocht voeren, hij er bijna een derde van op Feijenoord heeft mogen arbeiden.

Spreker herinnerde er aan dat een dominé in een glazen huisje woont of wel dat hij een wrijfpaal is. Hij geloofde niet dat ds. Kijftenbelt er hier op Feijenoord veel last van had, gezien de sympathie, welke zij, die de richting van ds. Kijftenbelt toegedaan zijn, hem steeds betoonen. Vervolgens wees spreker op de aangename samenwerking van de drie predikanten en den kerkeraad. Al durft de jubilaris, als hij het noodig oordeelt, flink de waarheid te zeggen, toch is aan hem veel te danken, dat rust en vrede op Feijenoord is teruggekeerd. Feijenoord, vervolgde spreker, waar gij nu reeds 8 jaar hebt gewerkt, kan u niet missen, maar ook omgekeerd : gij kunt ook haar niet missen, omdat hier banden van liefde tusschen u en de gemeente bestaan.

Hierna richtte spreker zich tot mej. Utsman, die zoo trouw de Martha-plichten in het huishouden van haar neef vervult en hem ook tot veel steun is in het werk der gemeente. Ten slotte herinnerde spreker nog aan hetgeen ds. Westenburg dés morgens had gezegd over de mijlpalen des levens, waarvan deze de grootste is. De gemeente van Feijenoord heeft u dezen dag willen maken tot een onvergetelijken. Er worden op het oogenblik kroontjes op uw hoofd gezet, maar ik ben er van overtuigd, aldus spreker, dat gij straks die kroontjes afzet en u wendt tot Hem, die u spaarde, en Hem , dankt voor zooveel genade. Daarop verzocht spreker de gemeente ds. Kijftenbelt toe te zingen Psalm 134 vers 3.

Vervolgens sprak Ouderiing Hardingsveld voor Ouderlingen en Diakenen. De heer Verhoef namens Kerkvoogden en Notabelen. De heer Saarloos voor de Hulpvereeniging Geref. Zendingsbond en Herv. Schoolvereeniging op G.G. De heer Vermaas, Hoofd der Bogermanschool voor de Jeugd-Organisaties en de heer Bouman voor „Zonnegloren".

Hierna nam ds. Kijftenbelt het woord en richtte zich allereerst tot ds. de Lind van Wijngaarden uit iDe Bilt, en zeide hem hartelijk dank voor zijne tegenwoordigheid in deze uren, waaruit sprak zijn gewaardeerde sympathie voor zijn persoon en werk, en sprak de hoop uit dat de Heere hem, na zijn ernstige ziekte hersteld zijnde, ook in kracht mag doen toenemen, opdat hij nog voor velen tot een zegen moge gesteld worden. Vervolgens zeide spreker ds. Westenburg dank voor de woorden, die hij hem 's morgens had toegesproken en ds. Van Oosten voor zijn thans gehouden rede. Ook de andere sprekers dankte hij voor hun goede wenschen en de gemeente voor het waardevolle geschenk.

Ten slotte" nam ds. Westenburg het woord en prees den jubilaris als een goed vriend en collega en deelde tevens mede dat ds. Kijftenbelt ter herinnering aan dezen dag voor de Nieuwe Kerk (did, naar wij hopen, nu spoedig gebouwd zal worden) een zilveren doopvont cadeau had gegeven.

Hierop sloot ds. Westenburg deze feestelijke samenkomst, waarin den Heere boven alles de eere is gegeven, met dankgebed. i

Aan allen werd de gelegenheid gegeven den ubilaris de hand te drukken. w n

Hadden Donderdagavond reeds velen gehoor gegeven om de huldigingssamenkomst bij te wonen. Zondagavond kon de groote, schoone Wilhelminakerk de schare bijna niet bevatten en moesten velen zich met een staanplaats tevreden stellen. e a g h o s m

Immers ds. Kijftenbelt zou dezen avond naar d aanleiding van zijn zilveren ambtsjubileum een i gedachtenisrede uitspreken. Onder het^ zingen d van Psalm 59 vers 10 werd de jubileerende pre­ n dikant door zijn ambtsbroeder ds. Westenburg H naar den kansel geleid. Voorgelezen werden de Z Geloofsartikelen en Psalm 71. Nadat ds. Kijf­ o tenbelt het votum had uitgesproken ging Z.Ew. h voor in gebed en verzocht vervolgens te zingen Psalm 27 de verzen 2 en 4. Hierna 't woord nemend tot het houden van zijn gedachtenisrede begon Z.Eerw. met te zeggen : Van wien zal ik u spreken hedenavond bij de herdenking van mijn 25-jarig ambtsjubileum ? Van een mensch, wiens adem in zijne neusgaten is ? Van een mensch, die eigenlijk niet waard is de oogen tot zijn Zender op te heffen ? Gij verwacht van mij een woord, een gedachteniswoord, en terecht. Alleen, ik vraag u : Wat voor woord moet het zijn naar uwe meening ? Ge zoudt zeker gaarne .iets, - , wil}en weten van mijn ambtelijke loopbaan, uit mijn gemeenten, van de eerste tot de laatste toej' waar ik nog arbeiden mag. Weer anderen zouden gaarne iets van mijn ervaringen hooren, gedurende dien tijd opgedaan. Mijn eerste gemeente was het kleine landelijke Wilnis, waaraan ik nog altijd zulke vriendelijke, aangename, maar vooral geestelijke herinneringen bewaar. Daar ontving ik mijn eerste practische vorming, waartoe oudere!, ervaren christenen, zij het ook onbewust, bijdroegen. Ik ben dus geweest een eenvoudige plattelands-dominé, en nu sinds jaren een gevestigde stads-dominé. Ik hoop maar — aldus spreker — dat het bijzondere er bij u afgaat, hoe eer hoe beter. Mijn jubileum moet een Christuslied zijn. Dit ambtsjubileum zij een schoone pauze, waarin wij een oogenblik tot Hem wederkeeren om voor Hem verslag uit te brengen van onzen arbeid, om door Hem en Zijnen Geest te worden versterkt en opnieuw bemoedigd, en daarna weer tot onzen arbeid in te gaan, totdat Hij Zelf ons straks aflost van onze aardsche levensftaak.

Als tekst voor dezen avond koos Z.Eerw. 1 Tim. 1 vers 12 : „En ik dank Hem Die mij bekrachtigd heeft, n. 1. Christus Jezus, onzen Heere, dat Hij mij getrouw geacht heeft, mij in de bediening gesteld hebbende" en stelde de volgende punten :

Ie. Hij heeft mij gesteld ;

2e. Hij heeft mij bekrachtigd ;

3e. Hij heeft mij getrouw geacht;

4e. de dank dan ook alleen aan Hem.

Wij zien hier hoe Paulus inzake zijn ambt en werk alles toeschrijft aan zijnen Heere Jezus Christus. Wij vinden hier eigenlijk de getrouwe weerkaatsing van het woord van Christus : „Zonder Mij kunt gij .niets doen". Hoe gaat hier Paulus' danklied naar boven over het ambt der bediening. Ons werk is maar een nederig werk, vervolgde spreker ; het is zoo noodig, dat EvangeHedienaren er telkens aan herinnerd worden dat zij Dienaren zijn des Goddelijken Woords. Zooals. de Zoon des menschen niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen, zoo heeft Hij ook Zijn discipelen geleerd. Elke Dienaar des Woords moet min of meer er van verzekerd zijn dat de Heere hem in de bediening heeft gesteld. Uit die zekerheid moet hij kracht putten voor zijn arbeid. Ik geloof y-zeide spreker — dat ook de Heere Christus achter mijn leven staat. Dat is het wat mij heden nu zoo klein moet maken voor God, dat de Heere Christus mij in de bediening gesteld heeft, nu reeds 25 jaar, in dat heerlijke ambt, ruim 6 jaar te Wilnis, 3 jaar in Ter Aa, 514 jaar in Leerdam, 21/2 jasr i" Bodegraven en nu welhaast 8 jaar in de gemeente Feijenoord. Soms komt de vraag bij mij boven : zouden zij daar in één van die gemeenten ook door mijn hand en mond wel eens wat van den Heere hebben ontvangen ? Daar zijn er in al die gemeenten, die het antwoord niet schuldig zullen blijven. Mogen zij het dan heden maar geven aan den Heere. Deze vraag wordt echter voor u allen persoonlijk neergelegd : Is u ook deze bediening des Evangelies nog tot zegen geweest ? Hebt gij niet alleen den Dienaar erkend, maar ook naar zijn woord geluisterd ? Paulus zegt : ik dank Hem, die mij bekrachtigd heeft. Waar de Heere roept, bekrachtigt Hij ook. Hij laat een mensch nooit alleen staan : zie naar Mozes, zie naar Gideon, zie naar Paulus. Deze bekrachtiging zal zeker wel een levensbekrachtiging zijn. Een Evangeliedienaar heeft niet één bekrachtiging van noode, maar telkens bij vernieuwing, ten eerste omdat hij zelf zoo zwak s, maar dan ook omdat hij telkens voor nieue toestanden staat, waarop hij niet had kunen rekenen.

Het predikambt — gaat spreker voort — is en voortreffelijk ambt, maar is ook een zwaar mbt, dat onze krachten steeds weer te boven aat. De eigenlijke moeilijkheid ligt in eigen art, namelijk dat wij zelf zoo door en door ngeestelijk zijn of zooals Paulus zegt: vleechelijk verkocht onder de zonde. Vraag het ij maar en ik zal het u ronduit zeggen of Hij, e Heere Christus, mij ooit Zijn kracht onthield n al die jaren, wanneer ik Hem waarlijk nooig had — mijn antwoord zal heden zijn : ooit! neen, nooit! Hij heeft mij bekrachtigd. ij heeft mij trouw geacht. Wanneer de Heere ijn dienaren trouw geacht heeft, zijn zij het ok. Wij — zoo besloot spreker — aanvaarden et in vervoering, nochtans ook in den diepsten ootmoed, dat Hij ons getrouw geacht oheeft. Voor dat alles dan de dank aan Hem, onzen Heere Jezus Christus, den Koning Zijner Kerk, voor al die jaren Zijner gunst. Hem de dank voor Zijn ambt. Hem dank voor Zijn gedurige bekrachtiging, die ik zelf nooit waard was en tenslotte den Drieëenigen God alleen de eere, de dankzegging en de aanbidding bovenal voor dezen Christus, de onuitsprekelijke gave Gods ! Uit Hem, door Hem en tot Hem zijn alle dingen, Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen. 1

Na deze prediking en het zingen van Psalm. 118 vers 7 nam ds. Westenburg het woord om ds. Kijftenbelt namens kerkeraad en gemeente toe te spreken en te danken voor zijn bezielend woord, dat hij dezen avond had gesproken, de gemeente vermanende daarnaar uit te gaan en te leven, terwijl hij hoopte dat het kerkgebouw eiken Zondag zóó vol mocht zijn, opdat er niet gezegd zou worden : wat is er nu weer gaande op Feijenoord, dat de menschen zoo naar de kerk loopen ? is er weer een intrede of afscheid of jubileum ? maar dat de liefde en lust tot de Waarheid, gebracht door de predikanten te dezer plaatse, allen dringen mocht om op te gaan en het kerkgebouw vol, steeds vol zij.

Spreker verzocht ds. Kijftenbelt toe te zingen Psalm 121 vers 4.

Ds. Kijftenbelt nam nogmaals het woord om ds. Westenburg en de gemeente te danken voor zooveel toewijding en liefde als hij deze dagen had mogen ondervinden en verzocht ten slotte om Gode de eer van alles te geven, door nog met elkaar te zingen Psalm 72 vers 11.

Hierna beval hij nog aan de schaalcollecte voor de Nieuwe Kerk, die — zeide spreker — hoewel zij er nog niet is, nu toch al onze liefde heeft, en liet de gemeente, na het uitspreken van den zegen, uiteengaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen