STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Het register.
„De Banier", het orgaan van de Staatkundig Gereformeerde Partij, heeft een goede gewoonte, die daarin bestaat, dat het blad jaarlijks een register geeft op al de artikelen, die in den loop van den jaargang zijn verschenen. Daardoor wordt het naslaan en het raadplegen van wat in het afgeloopen jaar in het orgaan werd opgenomen, gemakkelijk. Bovendien is het register handig samengesteld en kan men met één oogopslag zien, waar men wezen moet
Echter zijn wij, toen wij de inhoudsopgave inzagen, niet weinig geschrokken.
In het register toch vonden wij, als wij goed geteld hebben, negen en zestig (zegge 69) stukken vermeld, die tegen de Antirevolutionaire Partij gericht waren, d.w.z., dat in de 52 weeknummers iedere week meer dan één artikel voorkwam, waarin de redactie van „De Banier" het met de Antirevolutionairen aan den stok had. En bij deze 69 artikelen is dan nog niet bijgeteld de tallooze malen, dat in verschillende andere stukken de beginselloosheid der Antirevolutionairen werd aan de kaak gesteld.
Niet minder verwonderde het ons, dat in de geheele inhoudsopgave geen enkel artikel wordt aangetroffen dat gericht is tot de Chr. Historische Unie, de Vrijzinnigen, de Sociaal Democraten en de Communisten.
Uit het gemis aan bestrijding dezer partijen zal toch niet mogen worden opgemaakt, dat de Staatkundig Gereforrneerde Partij het met de beginselen dezer politieke organisaties eens is?
Het geeft anders wel te denken, hoe het met de mentaliteit der broeders in de partij van ds. Kersten gesteld is. De naaste geestverwanten der Staatkundig Gereformeerden worden tot op 't hemd toe uitgekleed, terwijl over de andere staatkundige groepen, zelfs niet aan het adres der revolutionairen, een onvertogen woord wordt gezegd.
Zooals wij zeiden, zijn wij van dit alles niet weinig geschrokken.
Wij vertrouwen, dat, zoo de Staatkundig Gereformeerden het register ook eens inzien, zij in dezelfde gemoedsstemming zullen komen als waarin wij bij het lezen der inhoudsopgave verkeerden. En wanneer dit het geval zal zijn, en de Staatkundig Gereformeerden gaan hun blik over het politieke veld wat verruimen, dan zal, naast 't goede, wat het register thans biedt, een volgende maal een veel verbeterde editie van 't stuk verkregen worden.
Laten wij hopen, dat het register 't volgend jaar een beteren indruk zal maken, wat dan aan de doorwerking der Calvinistische beginselen onder ons volk zeker ten goede zal komen.

Een onjuist standpunt.
Dat de Minister van Waterstaat niet bereid is om tijdens de Olympische spelen te Amsterdam zijne bemiddeling te verleenen om aan den Zondagsdienst op de spoorwegen uitbreiding te geven, heeft bij de Vrijzinnigen en de Sociaal Democraten heel wat ergernis verwekt. Vooral zijn het de laatsten, die daarover den Minister lastig vallen en hem verwijten, dat hij ,,door zijn eigen puriteinsche inzichten bot te vieren", het reizen op Zondag voor degenen, die dit wel willen, moeilijk maakt.
Met het motief, dat bij den Minister voor het niet goedkeuren der voorstellen van de Spoorwegdirecties heeft voorgezeten, n.l. dat uitbreiding van den Zondagsdienst op de spoorwegen „een algemeene opwekking tot reizen op Zondag beteekent", kunnen de Sociaal Democraten zich in het geheel niet vereenigen.
Zulk een motief vinden ze zonderling.
Maar, zoo zeggen zij, het motief, dat mr. Van der Vegte voor zijne weigering aanvoerde, is ook niet waar. De juiste reden is — en hier citeeren wij woordelijk wat „Het Volk" van 23 Mei schrijft —:
»De Antirevolutionaire Minister vindt reizen op Zondag zondig en zal dit den menschen nu wel afleeren door zoo weinig mogelijk treinen te laten loopen«.
Nu begrijpen wij het standpunt van de Sociaal Democraten inzake de weigering van den Minister niet.
Zeker, wij weten wel, dat de Sociaal Democraten voor het groote geestelijke goed, dat door het verrichten van Zondagsarbeid schade lijdt, niets gevoelen en ook, dat de Zondagsontheiliging hen koud laat. Maar daarnaast mocht toch verwacht worden dat de Sociaal Democraten, die bij elke gelegenheid verklaren dat den arbeiders een menschwaardig bestaan moet worden verzekerd en dat hun geen overmatigen arbeid moet worden opgedragen, het zouden toejuichen, wanneer een Minister ter bescherming van den arbeider maatregelen trof om hen juist voor overmatigen arbeid te vrijwaren. Want dat het bij het laten loopen van tal van pleiziertreinen op Zondag een afbeulen wordt van 't spoorwegpersoneel, zal wel niemand durven ontkennen. De spoorwegmannen willen toch ook wel eens een rustigen Zondag in het gezin doorbrengen.
Daarom is het ons een raadsel, dat tegen de weigering van mr. Van der Vegte, om aan den Zondagsdienst op de spoorwegen uitbreiding te geven, het verzet voornamelijk komt van de zijde der Sociaal Democraten. Wij, voor ons, verheugen ons dat de Minister van Waterstaat hier met beslistheid zijn standpunt aan de Spoorwegdirecties heeft doen kennen. Zonder eenig bezwaar kunnen de diensten op Zondag bij de spoorwegen zelfs belangrijk worden ingekrompen en het is alleszins juist, dat het laten loopen van pleiziertreinen op Zondag, misschien nog wel tegen verlaagd tarief, de behoefte aan reizen nog eens extra prikkelt.
Daarom kon en mocht de Regeering hier niet toegeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen